substancja powierzchniowo czynna
Substancja powierzchniowo czynna (surfaktant) to związek chemiczny, który zmniejsza napięcie powierzchniowe na granicy faz, na przykład między cieczą a gazem lub dwiema niemieszającymi się cieczami. W medycynie szczególne znaczenie ma surfaktant płucny, produkowany przez pneumocyty typu II w pęcherzykach płucnych.
Surfaktant płucny składa się głównie z fosfolipidów (około 90%, przede wszystkim fosfatydylocholiny) oraz specyficznych białek surfaktantowych (SP-A, SP-B, SP-C i SP-D). Jego główną funkcją jest zmniejszanie napięcia powierzchniowego w pęcherzykach płucnych, co zapobiega ich zapadaniu się podczas wydechu i znacząco ułatwia wymianę gazową.
Niedobór surfaktantu jest kluczowym elementem patofizjologii zespołu zaburzeń oddychania u noworodków (RDS), szczególnie u wcześniaków. W leczeniu tego stanu stosuje się egzogenny surfaktant, podawany bezpośrednio do dróg oddechowych. Surfaktant odgrywa również rolę w odporności wrodzonej płuc, uczestnicząc w eliminacji patogenów i modulacji odpowiedzi immunologicznej.
Dysfunkcja surfaktantu wiąże się również z innymi chorobami płuc, takimi jak ostre uszkodzenie płuc (ALI), zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS), zapalenie płuc czy przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP). Badania nad terapeutycznym zastosowaniem surfaktantu w tych schorzeniach są przedmiotem intensywnych badań klinicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Tarsime 125 mg
Produkt leczniczy Tarsime zawiera cefuroksym w postaci cefuroksymu aksetylu, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 125 mg, 250 mg oraz 500 mg. Tabletki mają okrągły kształt i barwę od białej do kremowej, co ułatwia ich identyfikację. Substancje pomocnicze w rdzeniu obejmują m.in. kroskarmelozę sodową, krzemionkę koloidalną bezwodną, celulozę mikrokrystaliczną typ 101 i 102, a także sodu laurylosiarczan i wapnia węglan. Otoczka zawiera hypromelozę, glikol propylenowy, tytanu dwutlenek (E 171) oraz talk. Produkt jest dostępny w blistrach z folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, w opakowaniach zawierających 10 lub 14 tabletek, w zależności od dawki.
cefuroksym, cefuroksym aksetylu, celuloza mikrokrystaliczna, glikol propylenowy, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, niezgodność farmaceutyczna, plastyfikator, podanie doustne, sodu laurylosiarczan, sodu stearylofumaran, środek poślizgowy, środek wiążący, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja powierzchniowo czynna, substancja przeciwzbrylająca, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana, tworzywo powłokotwórcze, tytanu dwutlenek, wapnia węglan - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dentinox N 15% + 0,34% + 0,32%
Przedawkowanie żelu Dentinox N, zawierającego lidokainę chlorowodorek (34 mg/10 g), nalewkę z rumianku (1500 mg/10 g), makrogolu eter laurylowy (32 mg/10 g), etanol (max 9,5%) oraz glikol propylenowy (1500 mg/10 g) i sorbitol (1000 mg/10 g), nie zostało dotychczas udokumentowane w literaturze medycznej ani w charakterystyce produktu. Mimo to, teoretyczne objawy toksyczności lidokainy mogą obejmować zaburzenia OUN (zawroty głowy, senność, drgawki) oraz kardiologiczne (niedociśnienie, bradykardia, arytmia). Inne składniki, takie jak etanol i glikol propylenowy, mogą przy znacznym spożyciu wywołać podrażnienia lub objawy zatrucia, a sorbitol może powodować efekt przeczyszczający przy dużych dawkach. Makrogol eter laurylowy może wywołać miejscowe podrażnienia błony śluzowej, a nalewka z rumianku – rzadkie reakcje alergiczne.
arytmia, bradykardia, charakterystyka produktu leczniczego, Dentinox N, dyskomfort żołądkowo-jelitowy, efekt przeczyszczający, farmakoterapia, lidokainy chlorowodorek, makrogolu eter laurylowy, nadwrażliwość, nalewka z rumianku, niedociśnienie, pacjent pediatryczny, podrażnienie błony śluzowej, przedawkowanie systemowe, reakcja alergiczna, środek znieczulający miejscowy, substancja pomocnicza, substancja powierzchniowo czynna, toksyczność, zaburzenia OUN, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zatrucie alkoholem