rozszerzenie oskrzeli
Rozszerzenie oskrzeli (bronchiektazje) to przewlekła choroba układu oddechowego charakteryzująca się nieodwracalnym poszerzeniem oskrzeli, co prowadzi do zaburzenia prawidłowego oczyszczania dróg oddechowych i sprzyja nawracającym infekcjom. Stan ten rozwija się na skutek uszkodzenia ścian oskrzeli, spowodowanego najczęściej przewlekłymi stanami zapalnymi lub infekcjami.
Etiologia rozszerzenia oskrzeli obejmuje szereg czynników, w tym mukowiscydozę, niedobory odporności, zespół dyskinetycznych rzęsek, gruźlicę, nawracające zapalenia płuc oraz aspirację ciał obcych. Klinicznie manifestuje się przewlekłym, produktywnym kaszlem z odkrztuszaniem dużych ilości ropnej wydzieliny, dusznością wysiłkową, nawracającymi infekcjami dróg oddechowych oraz krwiopluciem.
Diagnostyka opiera się głównie na tomografii komputerowej wysokiej rozdzielczości (HRCT), która umożliwia dokładną ocenę morfologii oskrzeli. Leczenie jest wielokierunkowe i obejmuje fizjoterapię układu oddechowego, antybiotykoterapię dostosowaną do wyników posiewów plwociny, leki rozszerzające oskrzela oraz leczenie chorób współistniejących. W przypadkach ciężkich, opornych na leczenie zachowawcze, może być konieczna interwencja chirurgiczna.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Adrenalinum – Przedawkowanie
Adrenalina w preparacie Santaherba występuje w rozcieńczeniu homeopatycznym D6, co oznacza znaczne obniżenie jej stężenia do 3,33 ml na 100 ml preparatu. Do chwili obecnej nie odnotowano przypadków przedawkowania tego leku, a ryzyko wystąpienia działań niepożądanych związanych z adrenaliną jest praktycznie nieistniejące. Teoretyczne objawy przedawkowania adrenaliny obejmują tachykardię, arytmie, wzrost ciśnienia tętniczego, niepokój, drżenie, przyspieszenie oddechu, hiperglikemię oraz objawy ze strony układu nerwowego i krążenia obwodowego, jednak w kontekście rozcieńczenia D6 ich wystąpienie jest wysoce mało prawdopodobne. Preparat zawiera również 39,5% (v/v) etanolu, co przy spożyciu dużych ilości może prowadzić do zatrucia alkoholowego.
adrenalina, arytmia, bezsenność, bladość skóry, ból głowy, ciśnienie tętnicze, drżenie, dusznica bolesna, duszność, glikogenoliza, hiperglikemia, hipokaliemia, lipoliza, nadmierna potliwość, nudności, przyspieszenie oddechu, receptor α1, receptor β1, rozcieńczenie homeopatyczne, rozszerzenie oskrzeli, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, układ współczulny, wymioty, zatrucie alkoholowe, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Salmex (100 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Produkt leczniczy Salmex, zawierający salmeterol (długo działający β2-agonista, 50 μg) oraz flutykazonu propionian (wziewny kortykosteroid, 100 μg lub 500 μg), wykazuje skuteczność w leczeniu astmy oskrzelowej oraz POChP. Salmeterol zapewnia rozszerzenie oskrzeli trwające minimum 12 godzin, a flutykazonu propionian działa przeciwzapalnie, zmniejszając nasilenie objawów i częstość zaostrzeń. W badaniu GOAL, terapia skojarzona flutykazonu propionianem i salmeterolem stosowana dwa razy na dobę pozwoliła na szybsze i skuteczniejsze osiągnięcie kontroli astmy (mediana czasu do pierwszego tygodnia dobrej kontroli: 16 dni vs 37 dni w monoterapii kortykosteroidem). Odsetek pacjentów z dobrą kontrolą astmy wynosił 71% przy terapii skojarzonej, w porównaniu do 59% przy monoterapii flutykazonem. Podwojenie dawki leku przez 14 dni wiązało się z niewielkim wzrostem działań niepożądanych związanych z β2-agonistą (drżenia mięśniowe 1%, kołatanie serca 3%, skurcze mięśni 3%).
agonista receptorów beta2-adrenergicznych, astma oskrzelowa, astma przewlekła, beta2-mimetyk, choroba obturacyjna dróg oddechowych, długo działający beta2-mimetyk, dysfunkcja płuc, działanie przeciwzapalne, flutykazonu propionian, grzybica jamy ustnej, kontrola astmy, kwestionariusz Szpitala Św. Jerzego, monoterapia flutykazonu propionianem, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor adrenergiczny, rozszerzenie oskrzeli, terapia skojarzona, wartość FEV1, wziewny kortykosteroid, zaostrzenie astmy, zaostrzenie POChP, zapalenie płuc