prostatektomia
Wskazanie

Prostatektomia to chirurgiczne usunięcie gruczołu krokowego, najczęściej wykonywane w przypadku raka prostaty lub łagodnego przerostu gruczołu krokowego (BPH), gdy inne metody leczenia okazują się nieskuteczne. Zabieg może być przeprowadzony różnymi technikami: klasyczną metodą otwartą, laparoskopowo lub przy użyciu robota da Vinci (prostatektomia robotyczna).

Wskazania do prostatektomii obejmują przede wszystkim raka prostaty we wczesnym stadium, kiedy nowotwór jest ograniczony do gruczołu krokowego i nie wystąpiły przerzuty. W przypadku BPH, zabieg rozważa się gdy występuje znaczne powiększenie prostaty powodujące uporczywe objawy, nawracające infekcje dróg moczowych, zatrzymanie moczu czy niewydolność nerek.

W okresie okołooperacyjnym stosuje się antybiotykoterapię profilaktyczną (np. Tarcefandol, Cipronex), leki przeciwbólowe (Paracetamol, Ketonal, Dexak), a także leki zapobiegające zakrzepicy (Clexane, Fraxiparine). Po zabiegu pacjenci mogą otrzymywać preparaty wspomagające gojenie oraz leki na nietrzymanie moczu (Driptane, Vesicare).

Największe trudności w opiece nad pacjentem po prostatektomii wiążą się z dwoma głównymi powikłaniami: nietrzymaniem moczu oraz zaburzeniami erekcji. Nietrzymanie moczu dotyczy około 30-50% pacjentów we wczesnym okresie pooperacyjnym, choć u większości funkcja zwieraczy wraca do normy w ciągu kilku miesięcy. W przypadku zaburzeń erekcji stosuje się inhibitory fosfodiesterazy typu 5 (Viagra, Cialis, Levitra), które jednak nie zawsze są skuteczne, szczególnie gdy podczas zabiegu uszkodzono pęczki naczyniowo-nerwowe.

Rehabilitacja po prostatektomii obejmuje ćwiczenia mięśni dna miednicy, które znacząco poprawiają kontrolę nad oddawaniem moczu. Kluczowe znaczenie ma również wsparcie psychologiczne, gdyż pacjenci często doświadczają obniżenia jakości życia związanego z powikłaniami zabiegu oraz obawami o nawrót choroby nowotworowej.