zabieg chirurgiczny w obrębie pęcherza moczowego
Wskazanie

Zabieg chirurgiczny w obrębie pęcherza moczowego to procedura medyczna wykonywana w przypadku różnych schorzeń układu moczowego, takich jak nowotwory pęcherza, kamica pęcherzowa, przerost gruczołu krokowego, urazy pęcherza czy nawracające zakażenia. Najczęstszymi wskazaniami do zabiegu są guzy pęcherza moczowego (zarówno łagodne, jak i złośliwe), przewlekłe zapalenia pęcherza niepoddające się leczeniu zachowawczemu oraz zaburzenia anatomiczne wymagające korekcji.

Przed zabiegiem pacjenci zazwyczaj otrzymują profilaktykę antybiotykową, aby zminimalizować ryzyko infekcji. W Polsce najczęściej stosowane leki to: Amoksiklav, Augmentin (amoksycylina z kwasem klawulanowym), Cipronex, Proxacin (cyprofloksacyna), Zinacef (cefuroksym) lub Tazocin (piperacylina z tazobaktamem). W przypadku zabiegów onkologicznych, pacjenci mogą otrzymywać również chemioterapię dopęcherzową z użyciem takich leków jak Mitomycin C lub BCG (Onko BCG).

Zabiegi w obrębie pęcherza moczowego mogą być wykonywane metodą endoskopową (przezcewkową), jak TURBT (przezcewkowa resekcja guza pęcherza) lub metodą otwartą (klasyczną). W przypadku zabiegów endoskopowych stosuje się najczęściej znieczulenie podpajęczynówkowe lub ogólne, a po zabiegu pacjent wymaga założenia cewnika Foleya (dostępne w Polsce m.in. jako Rusch, Coloplast, Galmed) oraz niekiedy płukania pęcherza roztworem soli fizjologicznej.

Największe trudności podczas leczenia pacjentów poddawanych zabiegom w obrębie pęcherza moczowego obejmują ryzyko krwawienia śród- i pooperacyjnego, rozwój zakażenia układu moczowego, perforację pęcherza podczas zabiegu oraz nawroty choroby podstawowej, szczególnie w przypadku nowotworów. Problematyczne bywa również występowanie zespołu pęcherza nadreaktywnego po zabiegach, który wymaga farmakoterapii lekami antycholinergicznymi (Vesicare, Ditropan, Uroflow) lub β3-adrenomimetykami (Betmiga). Dodatkowym wyzwaniem jest odpowiednie postępowanie przeciwbólowe, w którym stosuje się leki z grupy NLPZ (Ketonal, Dexak) oraz opioidy (Poltram, Tramal) w przypadku silniejszych dolegliwości.

W okresie pooperacyjnym istotne jest monitorowanie diurezy, kontrola parametrów nerkowych oraz zapobieganie powikłaniom zakrzepowo-zatorowym poprzez stosowanie profilaktyki przeciwzakrzepowej (Clexane, Fraxiparine). U pacjentów z nawracającymi problemami z pęcherzem moczowym warto rozważyć włączenie preparatów wspomagających regenerację nabłonka pęcherza, takich jak kwas hialuronowy (Cystistat) lub siarczan chondroityny (Uropol S).