konizacja szyjki macicy
Wskazanie

Konizacja szyjki macicy to zabieg chirurgiczny polegający na stożkowym wycięciu fragmentu szyjki macicy. Wskazaniem do wykonania konizacji jest obecność zmian przedrakowych lub podejrzanych komórek wykrytych podczas badania cytologicznego. Najczęściej wykonuje się ją w przypadku stwierdzenia zmian śródnabłonkowych dużego stopnia (HSIL, CIN 2 lub CIN 3), gdy istnieje ryzyko transformacji nowotworowej.

Zabieg można przeprowadzić kilkoma metodami, wśród których najczęściej stosowane są: elektrochirurgiczna pętla LEEP/LLETZ (Loop Electrosurgical Excision Procedure), konizacja zimnym nożem lub konizacja laserem CO2. Przed wykonaniem zabiegu pacjentce podaje się środki przeciwbólowe, często stosuje się również znieczulenie miejscowe zawierające leki takie jak Lignocaina (Xylocaine) lub Lidokaina z adrenaliną (Lidocaine HCl).

W okresie pooperacyjnym stosuje się leki przeciwbólowe, takie jak Paracetamol (Panadol, Apap) lub Ibuprofen (Nurofen, Ibuprom). W przypadku ryzyka infekcji mogą być zalecane antybiotyki, np. Amoksycylina (Amoksiklav, Augmentin) lub Metronidazol (Metronidazol Polpharma). U niektórych pacjentek stosuje się również leki obkurczające macicę, takie jak Methylergometryna (Methylergometrine Ferring).

Największe trudności w leczeniu pacjentek po konizacji szyjki macicy związane są z ryzykiem powikłań, takich jak krwawienie pooperacyjne, które może wystąpić nawet do 2 tygodni po zabiegu. Innym wyzwaniem jest możliwość zwężenia kanału szyjki macicy (stenoza), co może prowadzić do problemów z odpływem krwi miesiączkowej lub trudności z zajściem w ciążę. U kobiet planujących ciążę szczególnym wyzwaniem jest zwiększone ryzyko niewydolności szyjki macicy i porodów przedwczesnych. Istotne jest również odpowiednie monitorowanie pacjentek po zabiegu, gdyż u około 5-15% kobiet może dojść do nawrotu zmian dysplastycznych.