nowotwór neuroendokrynny trzustki
Wskazanie
Nowotwór neuroendokrynny trzustki (PNET) to rzadki typ guza wywodzący się z komórek endokrynnych trzustki. Stanowi około 1-2% wszystkich nowotworów trzustki, ale w ostatnich latach obserwuje się wzrost częstości jego występowania. Nowotwory te mogą być hormonalnie czynne (wydzielające hormony, jak insulinoma, gastrinoma, glukagonoma) lub nieczynne hormonalnie. Czynne hormonalnie guzy dają charakterystyczne objawy związane z wydzielanym hormonem, natomiast guzy nieczynne często są diagnozowane późno z powodu niespecyficznych objawów lub przypadkowo podczas badań obrazowych.
W leczeniu farmakologicznym nowotworów neuroendokrynnych trzustki stosuje się kilka grup leków. Analogi somatostatyny, takie jak Sandostatin LAR (oktreotyd) i Somatuline Autogel (lanreotyd), są podstawą terapii guzów hormonalnie czynnych oraz mogą hamować wzrost guza w przypadkach dobrze zróżnicowanych nowotworów. W przypadku progresji choroby stosuje się leki celowane molekularnie, jak Afinitor (ewerolimus) lub Sutent (sunitynib), które wykazały skuteczność w badaniach klinicznych. W Polsce dostępna jest także terapia radioizotopowa (PRRT) z użyciem preparatu Lutathera (177Lu-DOTATATE) dla pacjentów z ekspresją receptorów somatostatynowych.
W przypadku guzów niskozróżnicowanych o wysokim indeksie proliferacyjnym stosuje się chemioterapię opartą na pochodnych platyny, najczęściej w schemacie z etopozydem (np. Cisplatinum, Etoposid). Przy guzach wysokozróżnicowanych z progresją choroby można rozważyć chemioterapię opartą na streptozotocynie (Zanosar) w połączeniu z doksorubicyną (Adriblastina) lub fluorouracylem (Fluorouracil).
Największe trudności w leczeniu nowotworów neuroendokrynnych trzustki obejmują ich heterogenność biologiczną, co utrudnia standaryzację postępowania, oraz oporność na konwencjonalne metody leczenia przeciwnowotworowego. Wyzwaniem jest również późne rozpoznanie, szczególnie w przypadku guzów nieczynnych hormonalnie, co skutkuje zaawansowanym stadium choroby w momencie diagnozy. Kolejnym problemem jest odpowiednia sekwencja stosowania dostępnych terapii oraz zarządzanie działaniami niepożądanymi, szczególnie przy długotrwałym leczeniu. Istotną kwestią pozostaje również ograniczona dostępność niektórych terapii, zwłaszcza PRRT, oraz wysokie koszty nowoczesnych leków celowanych.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Subinit – Kapsułki twarde – 25 mg
Lek zawiera sunitynib jabłczan, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg. Stosowany jest w leczeniu nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego, zaawansowanego raka nerkowokomórkowego oraz wysoko zróżnicowanych nowotworów neuroendokrynnych trzustki. Dedykowany jest pacjentom dorosłym z chorobami nieoperacyjnymi lub z przerzutami, szczególnie po niepowodzeniu innych terapii. Lek pomaga zahamować postęp tych nowotworów i poprawić jakość życia pacjentów.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Sunitinib Vipharm – Kapsułki twarde – 50 mg
Lek zawiera sunitynibu jabłczan w dawkach 12,5 mg, 25 mg lub 50 mg w postaci twardych kapsułek. Stosowany jest w leczeniu nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego, które są nieoperacyjne lub z przerzutami, szczególnie po niepowodzeniu terapii imatynibem. Ponadto jest przeznaczony do terapii zaawansowanego raka nerkowokomórkowego z przerzutami. Może również być stosowany w leczeniu wysoko zróżnicowanych nowotworów neuroendokrynnych trzustki u dorosłych pacjentów z postępującą chorobą.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Sunitinib Glenmark – Kapsułki twarde – 12,5 mg
Produkt leczniczy zawiera sunitynib w dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg w formie kapsułek twardych. Substancja aktywna stosowana jest w leczeniu nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego, raka nerkowokomórkowego z przerzutami oraz wysoko zróżnicowanych nowotworów neuroendokrynnych trzustki. Preparat przeznaczony jest dla dorosłych pacjentów, u których inne metody leczenia zawiodły lub gdy choroba uległa progresji. Kapsułki zawierają granulki o barwie od żółtej do pomarańczowej i różnią się wielkością i kolorem wieczek w zależności od zawartości substancji czynnej.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku