Właściwości farmakodynamiczne

Wyciąg z głogu (Crataegi folii cum flore), klasyfikowany w grupie leków stosowanych w chorobach serca (kod ATC: C01EB04), wykazuje wielokierunkowe działanie na układ sercowo-naczyniowy. Jego główne efekty farmakodynamiczne obejmują dodatni efekt inotropowy potwierdzony w modelach in vitro i in vivo (np. wzrost kurczliwości mięśnia sercowego o 9,5% przy stężeniu 3 µg/ml w modelu Langendorffa oraz wzrost dp/dt max o 16,8-31,1% przy dawkach 7,5-30 mg/kg u psów), zwiększenie przepływu wieńcowego (wzrost perfuzji o 32,1-64,3% w modelu Langendorffa oraz 46,7-89,4% u psów), ujemny efekt batmotropowy (wydłużenie refrakcji komorowej o 3,8-9,9% przy stężeniach 500 ng/ml do 10 µg/ml), a także działanie chronotropowe ujemne (obniżenie częstości skurczów serca z 504 do 450 uderzeń/min po podaniu 12,5 mg/kg). Ponadto wyciąg wykazuje działanie kardioprotekcyjne w warunkach niedokrwienia i reperfuzji, poprawiając mechanikę serca, metabolizm energetyczny oraz redukując poziom mleczanu, co potwierdzają badania na modelach zwierzęcych i izolowanych sercach.

Wyciąg z głogu wykazuje także łagodne działanie hipotensyjne poprzez obniżenie obwodowego oporu naczyniowego, co potwierdzono zarówno w badaniach na szczurach (doustne podawanie) jak i u psów (dawki dożylne 15-30 mg/kg). W badaniach in vivo wykazano, że preparaty zawierające wyciąg z głogu (np. Neo-Cardiol w dawce 124,8 mg) mogą być stosowane w terapii łagodnej niewydolności serca oraz jako środek wspomagający leczenie zaburzeń rytmu serca, dzięki kompleksowemu działaniu obejmującemu wzmocnienie siły skurczu mięśnia sercowego, poprawę perfuzji wieńcowej, stabilizację czynności elektrycznej serca oraz ochronę przed uszkodzeniami niedokrwienno-reperfuzyjnymi. Takie wielokierunkowe mechanizmy farmakodynamiczne stanowią podstawę klinicznego zastosowania wyciągu z głogu w schorzeniach układu sercowo-naczyniowego.

Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wyciąg z głogu – Właściwości farmakodynamiczne