Dawkowanie i sposób podawania
Pozakonazol

Dawkowanie i sposób podawania pozakonazolu

Pozakonazol to substancja przeciwgrzybicza dostępna w różnych postaciach farmaceutycznych, a jej dawkowanie zależy od wskazania, postaci leku oraz charakterystyki pacjenta. Leczenie powinno być rozpoczynane przez lekarza doświadczonego w leczeniu zakażeń grzybiczych lub w opiece wspomagającej nad pacjentami z grupy wysokiego ryzyka.¹

Brak zamienności między różnymi postaciami farmaceutycznymi

Istotne jest, aby pamiętać, że różne postacie farmaceutyczne pozakonazolu nie są wzajemnie zamienne. Tabletki dojelitowe, zawiesina doustna oraz koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji różnią się pod względem częstości dawkowania, zależności od posiłków oraz osiąganych stężeń leku w osoczu.^{1 2}

Tabletki dojelitowe pozakonazolu zapewniają wyższe stężenie leku w osoczu niż zawiesina doustna, dlatego są preferowaną postacią farmaceutyczną w celu uzyskania optymalnego stężenia leku w organizmie.³

Zalecane dawkowanie według wskazań

Dawkowanie pozakonazolu różni się w zależności od wskazania klinicznego. Poniższa tabela przedstawia szczegółowe informacje na temat dawkowania w różnych wskazaniach dla osób dorosłych oraz dzieci w wieku od 2 lat o masie ciała powyżej 40 kg.

^{1 2 3}

Szczególne populacje pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie przewiduje się istotnego wpływu na farmakokinetykę pozakonazolu, dlatego nie zaleca się modyfikacji dawki.^{1 2}

Jednak w przypadku stosowania koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <50 mL/min) należy spodziewać się kumulacji substancji pomocniczej, jaką jest eter sulfobutylobetadeksu sodowego (SBECD). U tych pacjentów należy preferować pozakonazol w postaci doustnej, chyba że ocena stosunku korzyści do ryzyka uzasadnia zastosowanie koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji. Należy ściśle monitorować stężenie kreatyniny w surowicy.³

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Ograniczone dane u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (w tym z przewlekłą chorobą wątroby klasy C w skali Childa-Pugha) wskazują na zwiększenie stężenia pozakonazolu w osoczu w porównaniu z osobami z prawidłową czynnością wątroby. Mimo to, dane te nie sugerują konieczności modyfikacji dawki.^{1 2}

Zaleca się jednak zachowanie ostrożności ze względu na możliwość zwiększonego stężenia leku w osoczu.^{1 2}

Dzieci i młodzież

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność pozakonazolu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 2 lat nie zostały ustalone.¹

Dla dzieci w wieku od 2 lat do poniżej 18 lat dostępne są odpowiednie postacie leku, takie jak dojelitowy proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny doustnej oraz tabletki (w zależności od konkretnego produktu).¹

Koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, ze względu na brak potwierdzenia bezpieczeństwa stosowania w badaniach nieklinicznych.¹

Sposób podawania

Tabletki dojelitowe

Tabletki dojelitowe pozakonazolu można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków.^{1 2}

Tabletki należy połykać w całości popijając wodą. Nie należy ich rozgniatać, żuć ani dzielić.^{1 2}

Zawiesina doustna

W przeciwieństwie do tabletek, zawiesinę doustną pozakonazolu należy podawać podczas spożywania lub zaraz po spożyciu posiłku, albo – u pacjentów nietolerujących standardowych pokarmów – po podaniu preparatu odżywczego. Ma to na celu zwiększenie wchłaniania leku i zapewnienie odpowiedniej ekspozycji na produkt leczniczy.^{1 2}

Przed podaniem zawiesina doustna musi być dokładnie wymieszana przez wstrząśnięcie przez 5-10 sekund.^{1 2}

Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji wymaga rozcieńczenia przed podaniem.¹

Produkt należy podawać z centralnego dostępu dożylnego przez centralny cewnik dożylny lub cewnik centralny założony obwodowo (PICC) w powolnym wlewie dożylnym trwającym około 90 minut.¹

Koncentratu pozakonazolu nie należy podawać w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus).¹

Jeśli centralny cewnik dożylny nie jest dostępny, wówczas pojedynczy wlew może być podany przez obwodowy cewnik dożylny. W przypadku podawania przez obwodowy cewnik dożylny wlew powinien trwać około 30 minut, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji w miejscu podania wlewu.¹

Opieka nad pacjentem podczas dawkowania

Podczas wywiadu medycznego, szczególnie u pacjentów z neutropenią lub po przeszczepie szpiku kostnego, należy ustalić optymalny moment rozpoczęcia profilaktyki pozakonazolem. U pacjentów z ostrą białaczką szpikową lub zespołem mielodysplastycznym zapobiegawcze stosowanie pozakonazolu należy rozpocząć kilka dni przed przewidywanym wystąpieniem neutropenii i kontynuować przez 7 dni po zwiększeniu liczby neutrofilów do wartości powyżej 500 komórek na mm³.^{1 2}

Czas trwania leczenia inwazyjnych zakażeń grzybiczych należy dostosować do nasilenia choroby podstawowej, szybkości ustępowania immunosupresji i odpowiedzi klinicznej.¹

W przypadku stosowania pozakonazolu w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji, zaleca się przejście na podawanie doustne, gdy tylko pozwala na to stan pacjenta.¹