Dawkowanie i sposób podawania
Lewobupiwakaina

Dawkowanie i sposób podawania substancji lewobupiwakaina

Lewobupiwakaina jest substancją czynną stosowaną do znieczulenia miejscowego, której podawanie wymaga odpowiedniego przeszkolenia i doświadczenia. Produkt Levobupivacaine Molteni dostępny jest w dwóch stężeniach: 2,5 mg/ml oraz 5 mg/ml w postaci roztworu do wstrzykiwań/do infuzji. Podawanie lewobupiwakainy może odbywać się wyłącznie przez odpowiednio wyszkolonego i doświadczonego lekarza lub pod jego nadzorem.¹

Zasady ogólne dawkowania

Wybór dawki lewobupiwakainy powinien uwzględniać rodzaj blokady i jej przeznaczenie. W przypadku analgezji, takiej jak podanie do przestrzeni zewnątrzoponowej w leczeniu bólu, zaleca się stosowanie mniejszych stężeń i dawek. Natomiast jeśli konieczne jest głębsze lub dłuższe znieczulenie z gęstą blokadą motoryczną (np. znieczulenie zewnątrzoponowe lub okołogałkowe), można zastosować większe stężenia.²

Podczas podawania lewobupiwakainy zaleca się uważne wykonanie aspiracji przed wstrzyknięciem i podczas wstrzykiwania, aby zapobiec wstrzyknięciu donaczyniowemu. Należy również pamiętać, że doświadczenie dotyczące bezpieczeństwa stosowania lewobupiwakainy przez okres dłuższy niż 24 godziny jest ograniczone. Aby zminimalizować ryzyko ciężkich powikłań neurologicznych, należy uważnie monitorować pacjenta oraz kontrolować czas trwania podawania lewobupiwakainy.³

Dawka maksymalna

Ustalając dawkę maksymalną lewobupiwakainy, należy brać pod uwagę kilka istotnych czynników: wielkość i budowę ciała pacjenta, jego stan zdrowia, stężenie środka znieczulającego oraz okolicę i drogę podania. Występuje zmienność osobnicza dotycząca początku bloku i czasu jego trwania. Badania kliniczne wskazują, że początek bloku czuciowego odpowiedni do przeprowadzenia zabiegu chirurgicznego występuje po 10-15 minutach od podania zewnątrzoponowego, a czas do ustąpienia działania wynosi 6-9 godzin.⁴

Maksymalna zalecana dawka pojedyncza lewobupiwakainy wynosi 150 mg. W przypadku, gdy trzeba utrzymać blok motoryczny i czuciowy z powodu przedłużającego się zabiegu, konieczne może być podanie dodatkowych dawek. Maksymalna zalecana dawka podawana w ciągu 24 godzin wynosi 400 mg. W leczeniu bólu pooperacyjnego nie należy podawać dawki większej niż 18,75 mg/godzinę.⁵

Dawkowanie w położnictwie

W przypadku cięcia cesarskiego nie należy stosować stężenia większego niż 5,0 mg/ml lewobupiwakainy. Maksymalna zalecana dawka wynosi 150 mg. Natomiast w przypadku stosowania lewobupiwakainy w celu zniesienia bólu podczas porodu nie należy podawać dawki większej niż 12,5 mg/godzinę.⁶

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

U dzieci maksymalna zalecana dawka lewobupiwakainy w analgezji (blokada nerwu biodrowo-pachwinowego/biodrowo-podbrzusznego) wynosi 1,25 mg/kg/stronę. Podobnie jak u dorosłych, dawkę maksymalną należy dostosować biorąc pod uwagę wielkość, budowę ciała i stan zdrowia leczonego dziecka. Należy zaznaczyć, że nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania lewobupiwakainy u dzieci w innych wskazaniach.⁷

Szczególne grupy pacjentów

W przypadku pacjentów w złym stanie ogólnym, w podeszłym wieku oraz z ostrymi stanami chorobowymi zaleca się podawanie zmniejszonych dawek lewobupiwakainy, stosownie do stanu ich zdrowia. W leczeniu bólu pooperacyjnego należy uwzględnić dawkę, jaką pacjent otrzymał w czasie zabiegu chirurgicznego. Warto również zaznaczyć, że nie są dostępne odpowiednie dane dotyczące stosowania lewobupiwakainy u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.⁸

Szczegółowa tabela dawkowania lewobupiwakainy

Poniższa tabela przedstawia szczegółowe zalecenia dotyczące dawkowania lewobupiwakainy w produktach Levobupivacaine Molteni w zależności od wskazania, rodzaju blokady i grupy wiekowej pacjentów.

⁹

Sposób podawania lewobupiwakainy

Aspirację należy powtarzać przed podaniem i podczas podawania dawki w bolusie. Lewobupiwakainę należy wstrzykiwać powoli w dawkach podzielonych z szybkością 7,5-30 mg/min., dokładnie obserwując parametry życiowe pacjenta i utrzymując kontakt werbalny. Jest to kluczowe dla wczesnego wykrycia potencjalnych objawów toksyczności. W przypadku wystąpienia takich objawów, należy natychmiast przerwać wstrzykiwanie leku.¹⁰

Aspekty do uwzględnienia w wywiadzie medycznym

Przed podaniem lewobupiwakainy należy przeprowadzić dokładny wywiad medyczny, uwzględniający:

• Wcześniejsze doświadczenia pacjenta ze środkami znieczulenia miejscowego
• Reakcje uczuleniowe na leki w przeszłości
• Obecne schorzenia, zwłaszcza zaburzenia czynności wątroby
• Stan ogólny pacjenta – szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów w złym stanie ogólnym, w podeszłym wieku oraz z ostrymi stanami chorobowymi
• Ciążę i karmienie piersią
• Stosowane jednocześnie leki, które mogą wchodzić w interakcje z lewobupiwakaną

¹¹

Szczególnie istotne jest przekazanie pacjentowi informacji o potencjalnych działaniach niepożądanych związanych ze znieczuleniem miejscowym, takich jak przejściowe drętwienie, osłabienie mięśni lub zaburzenia czucia w obszarze poddanym znieczuleniu. Pacjent powinien być także poinformowany o oczekiwanym czasie trwania działania znieczulającego oraz o konieczności ochrony znieczulonej części ciała przed urazami do czasu powrotu pełnej czuciowości i funkcji motorycznej.

Należy także uświadomić pacjentowi, że po podaniu lewobupiwakainy może wystąpić niedociśnienie tętnicze, bradykardia lub zawroty głowy, dlatego powinien zachować ostrożność przy podejmowaniu aktywności fizycznej po zabiegu, szczególnie przy wstawaniu z pozycji leżącej.