Właściwości farmakokinetyczne
Lewobupiwakaina

Właściwości farmakokinetyczne lewobupiwakainy

Lewobupiwakaina to substancja czynna stosowana w znieczuleniu miejscowym, której właściwości farmakokinetyczne zostały dokładnie przebadane. Substancja ta występuje w postaci chlorowodorku lewobupiwakainy i jest dostępna w stężeniach 2,5 mg/ml oraz 5 mg/ml w postaci roztworu do wstrzykiwań/do infuzji (Levobupivacaine Molteni).¹

Dystrybucja i wchłanianie

Kinetyka dystrybucji lewobupiwakainy po podaniu dożylnym jest zasadniczo taka sama jak bupiwakainy, co potwierdzono w badaniach przeprowadzonych u ludzi. Stężenie lewobupiwakainy w osoczu po podaniu dawek terapeutycznych wykazuje zależność od dwóch kluczowych czynników: dawki oraz drogi podania. Na wchłanianie z miejsca podania znaczący wpływ ma unaczynienie tkanek.²

Objętość dystrybucji lewobupiwakainy po podaniu dożylnym wynosi 67 litrów, co świadczy o jej rozległym rozprzestrzenianiu się w tkankach organizmu.³

Wiązanie z białkami osocza

Badania in vitro wykazały, że lewobupiwakaina charakteryzuje się bardzo wysokim stopniem wiązania z białkami osocza. Wiązanie to kształtuje się na poziomie powyżej 97% w zakresie stężeń od 0,1 do 1,0 µg/ml, co ma istotne znaczenie dla jej aktywności farmakologicznej i profilu bezpieczeństwa.^{97% w zakresie stężeń od 0,1 do 1,0 µg/ml.”>4}

Parametry farmakokinetyczne

W badaniu farmakologii klinicznej, w którym dożylnie podawano 40 mg lewobupiwakainy, ustalono następujące parametry farmakokinetyczne:⁵

• Średni okres półtrwania: 80 ± 22 minuty
• Stężenie maksymalne (Cmax): 1,4 ± 0,2 µg/ml
• Pole pod krzywą stężenia (AUC): 70 ± 27 µg·min/ml

⁶

Po podaniu zewnątrzoponowym lewobupiwakainy zaobserwowano zależność proporcjonalną między dawką a parametrami farmakokinetycznymi. Średnie wartości Cmax i AUC (0–24 h) były proporcjonalne do podanej dawki zarówno przy podaniu zewnątrzoponowym dawek 75 mg (0,5%) i 112,5 mg (0,75%), jak i przy podaniu dawek 1 mg/kg (0,25%) i 2 mg/kg (0,5%) w celu blokady splotu ramiennego.⁷

Szczegółowe badania parametrów farmakokinetycznych po podaniu zewnątrzoponowym dawki 112,5 mg (0,75%) wykazały:⁸

• Średnie Cmax: 0,58 µg/ml
• Średnie AUC: 3,56 µg·h/ml

⁹

Eliminacja i klirens

Lewobupiwakaina charakteryzuje się następującymi parametrami klirensu i eliminacji:¹⁰

• Średni całkowity klirens osoczowy: 39 litrów/godzinę
• Końcowy okres półtrwania po podaniu dożylnym: 1,3 godziny

¹¹

Po podaniu dożylnym lewobupiwakainy odzyskane wartości leku były ilościowe, średnio odzyskano 95% substancji w ciągu 48 godzin, z czego 71% w moczu i 24% w kale.¹²

Metabolizm

Lewobupiwakaina podlega intensywnemu metabolizmowi w organizmie. Co istotne, nie wykryto jej w niezmienionej postaci ani w moczu, ani w kale.¹³ Głównym metabolitem lewobupiwakainy jest 3-hydroksy-lewobupiwakaina, która jest wydalana z moczem w postaci koniugatów kwasu glukuronowego i estru siarczanowego.¹⁴

Badania in vitro wskazują na specyficzne szlaki metaboliczne lewobupiwakainy:¹⁵

• Izoenzymy CYP3A4 – pośredniczą w metabolizmie do debutylo-lewobupiwakainy
• Izoenzymy CYP1A2 – pośredniczą w metabolizmie do 3-hydroksy-lewobupiwakainy

¹⁶

Metabolizm lewobupiwakainy jest zbliżony do metabolizmu bupiwakainy.¹⁷ Istotną cechą lewobupiwakainy jest brak racemizacji in vivo, co oznacza, że substancja zachowuje swoją konfigurację lewoskrętną w organizmie.¹⁸

Szczególne grupy pacjentów

Należy podkreślić, że dane dotyczące farmakokinetyki lewobupiwakainy w określonych grupach pacjentów są ograniczone:

• Nie są dostępne odpowiednie dane u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.¹⁹
• Nie są dostępne dane u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.²⁰

²¹

Biorąc pod uwagę intensywny metabolizm lewobupiwakainy oraz fakt, że substancja nie jest wydalana w niezmienionej postaci z moczem, należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu jej u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.²²