Przeciwwskazania stosowania
Inhibitor alfa-1-proteinazy

Przeciwwskazania stosowania inhibitora alfa-1-proteinazy

Inhibitor alfa-1-proteinazy to substancja aktywna stosowana w terapii substytucyjnej, wytwarzana z ludzkiego osocza pochodzącego od dawców. Przed rozpoczęciem leczenia tym preparatem konieczne jest zapoznanie się z istniejącymi przeciwwskazaniami, które determinują sytuacje, w których substancja nie może być stosowana.¹

Bezwzględne przeciwwskazania stosowania

Leki zawierające inhibitor alfa-1-proteinazy, takie jak Prolastin, nie mogą być stosowane w dwóch głównych przypadkach klinicznych, które stanowią bezwzględne przeciwwskazania:²

• Izolowany niedobór IgA z obecnością przeciwciał przeciw IgA – u pacjentów z tym schorzeniem podanie inhibitora alfa-1-proteinazy może wywołać poważne reakcje alergiczne, włącznie z wstrząsem anafilaktycznym, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia
• Znana nadwrażliwość na inhibitor alfa-1-proteinazy lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie

³

Szczególne uwagi przy niedoborze IgA

Należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów z izolowanym niedoborem IgA, u których stwierdzono obecność przeciwciał przeciw IgA. W ich przypadku podanie inhibitora alfa-1-proteinazy (np. w postaci preparatu Prolastin) może spowodować szereg reakcji alergicznych o różnym nasileniu. Reakcje te mogą mieć charakter narastający, od łagodnych objawów alergicznych aż do wstrząsu anafilaktycznego stanowiącego bezpośrednie zagrożenie życia.⁴

Nadwrażliwość na składniki preparatu

Nadwrażliwość na inhibitor alfa-1-proteinazy lub substancje pomocnicze zawarte w preparacie Prolastin stanowi istotne przeciwwskazanie do stosowania leku. W przypadku wcześniejszych reakcji alergicznych na którąkolwiek z tych substancji, należy bezwzględnie odstąpić od podania leku zawierającego inhibitor alfa-1-proteinazy.⁵

Uwagi dotyczące zawartości sodu

Przy kwalifikacji pacjentów do leczenia inhibitorem alfa-1-proteinazy, należy wziąć pod uwagę zawartość sodu w preparacie. Przykładowo, Prolastin zawiera 2,76 mg sodu na mililitr przygotowanego roztworu (120 mmol/l), co może być istotne u pacjentów z chorobami wymagającymi ograniczenia podaży sodu, takimi jak niewydolność serca czy nadciśnienie tętnicze wymagające diety z ograniczeniem sodu.⁶

Kiedy i w jakich warunkach odradzić pacjentowi stosowanie inhibitora alfa-1-proteinazy?

Poza bezwzględnymi przeciwwskazaniami, istnieją sytuacje kliniczne, w których lekarz powinien rozważyć odradzenie pacjentowi stosowania preparatów zawierających inhibitor alfa-1-proteinazy, takich jak Prolastin:

Wcześniejsze reakcje nadwrażliwości

U pacjentów, którzy w przeszłości doświadczyli jakichkolwiek reakcji alergicznych po podaniu preparatów krwiopochodnych, w tym inhibitora alfa-1-proteinazy, należy zachować szczególną ostrożność. Każda wcześniejsza reakcja alergiczna na lek zawierający tę substancję powinna skłonić lekarza do odradzenia pacjentowi stosowania inhibitora alfa-1-proteinazy.⁷

Podejrzenie niedoboru IgA bez potwierdzenia statusu przeciwciał

W przypadku, gdy istnieje podejrzenie izolowanego niedoboru IgA, ale nie przeprowadzono jeszcze badań na obecność przeciwciał przeciwko IgA, należy odradzić stosowanie inhibitora alfa-1-proteinazy do czasu wykluczenia obecności tych przeciwciał. Jest to szczególnie istotne ze względu na potencjalne ryzyko wystąpienia wstrząsu anafilaktycznego u tych pacjentów.⁸

Pacjenci wymagający ścisłego ograniczenia podaży sodu

Ze względu na zawartość sodu w preparatach z inhibitorem alfa-1-proteinazy (Prolastin zawiera 2,76 mg sodu/ml przygotowanego roztworu, co odpowiada 120 mmol/l), należy rozważyć odradzenie stosowania tego leku u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością serca, ciężkim nadciśnieniem tętniczym, obrzękami lub innymi stanami klinicznymi wymagającymi ścisłego ograniczenia podaży sodu.⁹

Ciężka niewydolność wątroby

Ponieważ inhibitor alfa-1-proteinazy jest białkiem produkowanym głównie w wątrobie, u pacjentów z ciężką niewydolnością tego narządu należy dokładnie rozważyć zasadność stosowania terapii substytucyjnej, szczególnie gdy niewydolność wątroby wynika z powikłań samego niedoboru alfa-1-antytrypsyny.