Specjalne ostrzeżenia
Viavardis

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Przed rozpoczęciem terapii produktem leczniczym Viavardis (wardenafil) niezbędne jest przeprowadzenie dokładnego wywiadu oraz badania fizykalnego w celu właściwego rozpoznania zaburzenia erekcji i określenia jego potencjalnych przyczyn. Szczególną uwagę należy zwrócić na ocenę stanu układu sercowo-naczyniowego pacjenta ze względu na ryzyko związane z aktywnością seksualną. Produkt ten powinien być stosowany przez lekarzy ze szczególną ostrożnością, z uwzględnieniem licznych przeciwwskazań oraz interakcji.¹

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy

Wardenafil wykazuje właściwości rozszerzające naczynia krwionośne, co może powodować łagodne i przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego krwi. Pacjenci z zaburzonym odpływem z lewej komory serca, takimi jak zwężenie aorty lub samoistne przerostowe podzastawkowe zwężenie aorty, mogą wykazywać zwiększoną wrażliwość na działanie substancji rozszerzających naczynia, w tym na inhibitory fosfodiesterazy typu 5.²

W kontekście czasowym z przyjmowaniem wardenafilu odnotowano występowanie ciężkich zdarzeń sercowo-naczyniowych, w tym:

• nagły zgon
• tachykardia
• zawał mięśnia sercowego
• tachyarytmia komorowa
• dławica piersiowa
• zaburzenia naczyniowo-mózgowe (przemijający napad niedokrwienny i krwotok mózgowy)

Chociaż u większości pacjentów, u których wystąpiły te zdarzenia, stwierdzono wcześniej obecność czynników ryzyka chorób układu krążenia, nie można jednoznacznie określić, czy zdarzenia te mają bezpośredni związek z tymi czynnikami ryzyka, z przyjęciem wardenafilu, z aktywnością seksualną czy kombinacją tych lub innych czynników.³

Anatomiczne zniekształcenia prącia i stany predysponujące do priapizmu

Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu Viavardis u pacjentów z anatomicznymi zniekształceniami prącia, takimi jak:

• skrzywienie prącia – wymaga szczególnej uwagi ze względu na możliwe trudności z wykonaniem stosunku płciowego
• zwłóknienie ciał jamistych – może wpływać na efektywność leczenia
• choroba Peyroniego – charakteryzująca się bliznowaceniem tkanki łącznej prącia

Szczególną ostrożność należy również zachować u pacjentów z chorobami predysponującymi do wystąpienia priapizmu (przedłużonej, bolesnej erekcji), takimi jak:

• niedokrwistość sierpowatokrwinkowa – wpływająca na właściwości reologiczne krwi
• szpiczak mnogi – nowotwór układu krwiotwórczego
• białaczka – mogąca wpływać na procesy krzepnięcia

⁴

Stosowanie łączone z innymi metodami leczenia zaburzeń erekcji

Nie przeprowadzono badań dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania wardenafilu w postaci tabletek powlekanych łącznie z innymi metodami leczenia zaburzeń erekcji. Z tego powodu nie zaleca się stosowania takich połączeń terapeutycznych.⁵

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w wieku 65 lat lub więcej tolerancja maksymalnej dawki 20 mg może być zmniejszona, co wymaga dostosowania dawkowania i szczególnej obserwacji pacjenta.⁶

Interakcje z produktami leczniczymi blokującymi receptory α-adrenergiczne

Jednoczesne stosowanie wardenafilu z lekami blokującymi receptory α-adrenergiczne może u niektórych pacjentów prowadzić do objawowego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi ze względu na sumowanie się działania rozszerzającego naczynia krwionośne obu grup leków. W związku z tym należy przestrzegać następujących zasad:⁷

• U pacjentów przyjmujących już leki blokujące receptory α-adrenergiczne, leczenie wardenafilem należy rozpocząć od najmniejszej zalecanej dawki początkowej wynoszącej 5 mg w postaci tabletek powlekanych
• Wardenafil może być stosowany w dowolnym momencie, niezależnie od przyjmowanej dawki tamsulozyny lub alfuzosyny
• W przypadku jednoczesnego stosowania innych leków blokujących receptory α-adrenergiczne oraz wardenafilu należy zachować odpowiedni odstęp czasowy między podaniem obu leków
• U pacjentów już przyjmujących optymalną dawkę wardenafilu, leczenie lekami blokującymi receptory α-adrenergiczne należy rozpocząć od najmniejszej zalecanej dawki
• Stopniowe zwiększanie dawki leków blokujących receptory α-adrenergiczne może powodować dalsze obniżanie ciśnienia tętniczego krwi u pacjentów stosujących wardenafil

⁸

Interakcje z inhibitorami cytochromu CYP3A4

Należy unikać jednoczesnego stosowania wardenafilu z silnymi inhibitorami cytochromu CYP3A4, takimi jak itrakonazol i ketokonazol (w postaci doustnej), ponieważ prowadzi to do znacznego zwiększenia stężenia wardenafilu w osoczu.⁹

W przypadku jednoczesnego stosowania produktów leczniczych, które w umiarkowanym stopniu hamują aktywność enzymu CYP3A4, takich jak erytromycyna i klarytromycyna, może być konieczne dostosowanie dawki wardenafilu.¹⁰

Jednoczesne spożywanie grapefruita lub soku grapefruitowego z wardenafilem może prowadzić do zwiększenia stężenia wardenafilu w osoczu. Z tego powodu wardenafilu nie należy popijać sokiem grapefruitowym.¹¹

Wpływ na odstęp QT

Wykazano, że doustne podanie wardenafilu w pojedynczej dawce powoduje wydłużenie odstępu QT:

• dawka 10 mg – średnie wydłużenie o 8 milisekund
• dawka 80 mg – średnie wydłużenie o 10 milisekund

Jednoczesne podanie pojedynczej dawki 10 mg wardenafilu z 400 mg gatyfloksacyny (substancji o porównywalnym wpływie na odstęp QT) powodowało dodatkowe wydłużenie odstępu QT o 4 milisekundy w porównaniu z każdą z tych substancji podawaną oddzielnie.¹²

Znaczenie kliniczne tych obserwacji nie jest w pełni wyjaśnione i nie można ich uogólniać na wszystkich pacjentów w każdych warunkach. Wystąpienie tego efektu jest uzależnione od indywidualnych czynników ryzyka i stanów predysponujących, które mogą wystąpić u każdego pacjenta.¹³

Zaleca się unikanie stosowania produktów leczniczych, które mogą wydłużać odstęp QTc, w tym wardenafilu, u pacjentów z określonymi czynnikami ryzyka, takimi jak:¹⁴

• hipokaliemia – obniżone stężenie potasu we krwi, wpływające na przewodnictwo elektryczne w mięśniu sercowym
• wrodzony zespół wydłużonego QT – genetycznie uwarunkowana patologia, zwiększająca ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca
• jednoczesne stosowanie leków przeciwarytmicznych:
  • z klasy Ia (np. chinidyna, prokainamid)
  • z klasy III (np. amiodaron, sotalol)

Wpływ na wzrok

W związku z przyjmowaniem wardenafilu i innych inhibitorów PDE5 zgłaszano:

• zaburzenia widzenia – objawiające się niewyraźnym widzeniem lub zmianami w percepcji kolorów
• przypadki nietętniczej przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego (NAION) – poważne powikłanie mogące prowadzić do utraty wzroku

¹⁵

Analizy danych obserwacyjnych wskazują na zwiększone ryzyko ostrej NAION u mężczyzn z zaburzeniami erekcji po ekspozycji na inhibitory PDE5, takie jak wardenafil, tadalafil i syldenafil. Ponieważ może to dotyczyć wszystkich pacjentów stosujących wardenafil, należy poinformować pacjenta, aby w przypadku wystąpienia nagłych zaburzeń widzenia przerwał przyjmowanie produktu leczniczego Viavardis i niezwłocznie skonsultował się z lekarzem.¹⁶

Wpływ na krwawienie

Badania in vitro na ludzkich płytkach krwi wskazują, że wardenafil nie wykazuje działania przeciwpłytkowego. Jednakże w dużych stężeniach (przewyższających stężenia terapeutyczne) nasila przeciwpłytkowe działanie donora tlenku azotu – nitroprusydku sodu.¹⁷

W badaniach klinicznych wykazano, że u ludzi wardenafil, zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym, nie wpływa na czas krwawienia.¹⁸

Nie ma dostępnych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania wardenafilu u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia oraz u pacjentów z czynną chorobą wrzodową żołądka. Dlatego zastosowanie wardenafilu u tych pacjentów powinno być poprzedzone wnikliwą oceną stosunku korzyści do ryzyka wynikających z leczenia.¹⁹