Interakcje leku
Valtap HCT 320 mg + 12,5 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Valtap HCT, produkt złożony zawierający walsartan i hydrochlorotiazyd, może wchodzić w liczne interakcje z innymi produktami leczniczymi, które należy brać pod uwagę podczas terapii. Interakcje te mogą wynikać zarówno z obecności walsartanu, jak i hydrochlorotiazydu w preparacie.¹

Interakcje związane z kombinacją walsartanu i hydrochlorotiazydu

Lit – jednoczesne stosowanie nie jest zalecane z powodu ryzyka odwracalnego zwiększenia stężenia litu w surowicy i nasilenia jego toksyczności. Tiazydowe leki moczopędne zmniejszają klirens nerkowy litu, co może istotnie podwyższyć ryzyko działań toksycznych. Jeśli takie leczenie skojarzone jest konieczne, zalecane jest dokładne monitorowanie stężenia litu w surowicy.²

Inne leki przeciwnadciśnieniowe – Valtap HCT może nasilać działanie innych leków obniżających ciśnienie tętnicze, takich jak guanidyna, metylodopa, leki rozszerzające naczynia, inhibitory ACE, inhibitory receptorów angiotensyny, beta-adrenolityki, antagoniści wapnia oraz bezpośrednie inhibitory reniny (DRIs).³

Aminy presyjne (np. noradrenalina, adrenalina) – możliwe jest osłabienie reakcji na te leki, chociaż znaczenie kliniczne tej interakcji jest niepewne i nie stanowi przeciwwskazania do stosowania.⁴

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – w tym selektywne inhibitory COX-2, kwas acetylosalicylowy (w dawce >3 g na dobę) i nieselektywne NLPZ mogą osłabiać hipotensyjne działanie zarówno antagonistów receptora angiotensyny II, jak i hydrochlorotiazydu. Dodatkowo, jednoczesne stosowanie tych leków z produktem Valtap HCT może prowadzić do pogorszenia czynności nerek i zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Z tego względu zaleca się kontrolę czynności nerek na początku leczenia oraz zapewnienie odpowiedniego nawodnienia pacjenta.⁵

Interakcje związane ze stosowaniem walsartanu

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) – jednoczesne stosowanie antagonistów receptora angiotensyny II (takich jak walsartan) z inhibitorami ACE lub aliskirenem zwiększa częstość występowania zdarzeń niepożądanych, w tym niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek (włącznie z ostrą niewydolnością nerek). Należy unikać takiego połączenia leków.⁶

Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu i inne substancje zwiększające stężenie potasu – nie zaleca się jednoczesnego stosowania. Jeśli okaże się konieczne zastosowanie produktu wpływającego na stężenie potasu w skojarzeniu z walsartanem, zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu.⁷

Transportery – badania in vitro wskazują, że walsartan jest substratem transportera wychwytu wątrobowego OATP1B1/OATP1B3 oraz transportera wyrzutu wątrobowego MRP2. Jednoczesne stosowanie inhibitorów transportera wychwytu (np. ryfampicyny, cyklosporyny) lub transportera wyrzutu (np. rytonawiru) może zwiększać ogólnoustrojowe narażenie na walsartan. Zaleca się właściwy nadzór podczas rozpoczynania lub kończenia jednoczesnego stosowania tych leków.⁸

Brak interakcji – w badaniach klinicznych nie stwierdzono istotnych interakcji między walsartanem a następującymi substancjami: cymetydyna, warfaryna, furosemid, digoksyna, atenolol, indometacyna, hydrochlorotiazyd, amlodypina i glibenklamid. Należy jednak pamiętać, że digoksyna i indometacyna mogą wchodzić w interakcje z hydrochlorotiazydem, który jest składnikiem produktu Valtap HCT.⁹

Interakcje związane ze stosowaniem hydrochlorotiazydu

Produkty lecznicze wpływające na stężenie potasu w surowicy – działanie hydrochlorotiazydu obniżające stężenie potasu może być nasilone przez jednoczesne stosowanie leków moczopędnych zwiększających wydalanie potasu, kortykosteroidów, leków przeczyszczających, ACTH, amfoterycyny, karbenoksolonu, penicyliny G oraz kwasu salicylowego i jego pochodnych. Zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu podczas jednoczesnego stosowania tych leków.¹⁰

Produkty lecznicze mogące wywołać częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes – należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania hydrochlorotiazydu z lekami mogącymi wywoływać ten typ arytmii, szczególnie z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III oraz niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi, ze względu na ryzyko hipokaliemii.¹¹

Produkty lecznicze wpływające na stężenie sodu w surowicy – działanie diuretyków obniżające stężenie sodu może być nasilone przez jednoczesne stosowanie leków przeciwdepresyjnych, przeciwpsychotycznych i przeciwdrgawkowych. Wskazana jest ostrożność podczas długotrwałego stosowania tych produktów.¹²

Glikozydy naparstnicy – wywołana przez tiazydowe leki moczopędne hipokaliemia lub hipomagnezemia może zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca związanych ze stosowaniem glikozydów naparstnicy.¹³

Sole wapnia i witamina D – jednoczesne stosowanie tiazydowych leków moczopędnych z witaminą D lub solami wapnia może nasilać wzrost stężenia wapnia w osoczu. U pacjentów predysponowanych do hiperkalcemii (np. z nadczynnością przytarczyc, chorobą nowotworową lub stanami zależnymi od witaminy D) może wystąpić hiperkalcemia w wyniku zwiększenia kanalikowego wchłaniania zwrotnego wapnia.¹⁴

Leki przeciwcukrzycowe (leki doustne i insulina) – tiazydowe leki moczopędne mogą zaburzać tolerancję glukozy, co może wymagać dostosowania dawki leków przeciwcukrzycowych. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu metforminy ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej w przypadku czynnościowej niewydolności nerek wywołanej przez hydrochlorotiazyd.¹⁵

Leki beta-adrenolityczne i diazoksyd – jednoczesne stosowanie tiazydowych leków moczopędnych z lekami beta-adrenolitycznymi może zwiększać ryzyko hiperglikemii. Hydrochlorotiazyd może również nasilać działanie diazoksydu zwiększające stężenie glukozy.¹⁶

Leki stosowane w leczeniu dny moczanowej (probenecyd, sulfinpirazon i allopurynol) – hydrochlorotiazyd może podwyższać stężenie kwasu moczowego w surowicy, co może wymagać dostosowania dawki leków zwiększających wydalanie kwasu moczowego. Może być konieczne zwiększenie dawki probenecydu lub sulfinpirazonu. Jednoczesne stosowanie hydrochlorotiazydu z allopurynolem może zwiększać częstość występowania reakcji nadwrażliwości na allopurynol.¹⁷

Leki przeciwcholinergiczne i inne produkty wpływające na motorykę żołądka – leki przeciwcholinergiczne (np. atropina, biperyden) mogą zwiększać biodostępność tiazydowych leków moczopędnych poprzez spowolnienie perystaltyki przewodu pokarmowego i opóźnienie opróżniania żołądka. Odwrotnie, leki prokinetyczne (np. cyzapryd) mogą zmniejszać biodostępność tiazydowych leków moczopędnych.¹⁸

Amantadyna – tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych amantadyny.¹⁹

Żywice jonowymienne (kolestyramina lub kolestypol) – zmniejszają wchłanianie tiazydowych leków moczopędnych, co może prowadzić do działania subterapeutycznego. Aby zminimalizować tę interakcję, zaleca się podawanie hydrochlorotiazydu co najmniej 4 godziny przed lub 4-6 godzin po podaniu żywic.²⁰

Leki cytotoksyczne – tiazydowe leki moczopędne mogą zmniejszać wydalanie leków cytotoksycznych przez nerki (np. cyklofosfamid, metotreksat) i nasilać ich działanie supresyjne na szpik kostny.²¹

Niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie szkieletowe (np. tubokuraryna) – hydrochlorotiazyd może nasilać działanie tych leków.²²

Cyklosporyna – jednoczesne leczenie cyklosporyną może zwiększyć ryzyko hiperurykemii i powikłań typu dny moczanowej.²³

Metylodopa – zgłaszano pojedyncze przypadki niedokrwistości hemolitycznej u pacjentów otrzymujących jednocześnie metylodopę i hydrochlorotiazyd.²⁴

Środki kontrastujące zawierające jod – u pacjentów odwodnionych w wyniku stosowania leków moczopędnych istnieje zwiększone ryzyko ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza po podaniu dużych dawek produktów zawierających jod. Przed podaniem tych leków pacjent powinien być odpowiednio nawodniony.²⁵

Interakcje leku z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu podczas terapii produktem Valtap HCT nie jest zalecane. Alkohol, podobnie jak barbiturany czy narkotyki, może nasilać działanie hipotensyjne hydrochlorotiazydu. Mechanizm tego działania polega na wpływie alkoholu na aktywność współczulnego centralnego układu nerwowego lub bezpośrednim działaniu rozszerzającym naczynia krwionośne, co w konsekwencji może prowadzić do nasilenia niedociśnienia ortostatycznego.²⁶

Spożycie alkoholu podczas terapii tym preparatem może prowadzić do:

• Nasilenia działania obniżającego ciśnienie tętnicze
• Zwiększonego ryzyka niedociśnienia ortostatycznego
• Nasilenia działań niepożądanych związanych z obniżeniem ciśnienia (zawroty głowy, omdlenia)
• Zmniejszenia skuteczności leczenia nadciśnienia tętniczego

Z tego względu pacjentom stosującym Valtap HCT należy zalecić ograniczenie spożycia alkoholu lub jego całkowite unikanie w trakcie terapii.

Tabela interakcji produktu Valtap HCT