Przedawkowanie
Triveram 20 mg + 5 mg + 5 mg

Przedawkowanie leku Triveram

Lek Triveram to produkt złożony zawierający trzy składniki aktywne: atorwastatynę, peryndopryl z argininą oraz amlodypinę. Dotychczas nie zgromadzono specyficznych informacji dotyczących przedawkowania produktu Triveram u ludzi, jednak znane są potencjalne konsekwencje przedawkowania poszczególnych substancji czynnych wchodzących w skład tego leku.¹

Przedawkowanie poszczególnych składników aktywnych

W przypadku przedawkowania leku Triveram, objawy kliniczne będą wynikać z działania poszczególnych substancji aktywnych. Konsekwencje zdrowotne mogą być poważne, dlatego konieczne jest natychmiastowe wdrożenie odpowiedniego postępowania medycznego.²

Przedawkowanie atorwastatyny

Przedawkowanie atorwastatyny, składnika odpowiedzialnego za działanie hipolipemizujące, wymaga wdrożenia leczenia objawowego i monitorowania parametrów wątrobowych. Nie określono specyficznego antidotum dla tego składnika.³

Należy monitorować czynność wątroby oraz aktywność kinazy kreatynowej (CK), która może wskazywać na uszkodzenie mięśni szkieletowych. Hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji atorwastatyny z organizmu ze względu na silne wiązanie leku z białkami osocza.⁴

Przedawkowanie peryndoprylu

Peryndopryl, jako inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę (ACE), w przypadku przedawkowania może powodować szereg poważnych objawów klinicznych. Najczęstszym i najbardziej niebezpiecznym jest znaczne niedociśnienie tętnicze, mogące prowadzić do wstrząsu.⁵

Leczenie przedawkowania peryndoprylu obejmuje przede wszystkim dożylne podanie 0,9% roztworu chlorku sodu. W przypadku wystąpienia znacznego niedociśnienia należy zastosować odpowiednie ułożenie pacjenta. Peryndopryl, w przeciwieństwie do atorwastatyny, może być usuwany z organizmu za pomocą hemodializy.⁶

W przypadku wystąpienia opornej na leczenie bradykardii wskazane jest zastosowanie rozrusznika serca. Niezbędne jest również stałe monitorowanie czynności życiowych, stężenia elektrolitów oraz kreatyniny w surowicy.⁷

Przedawkowanie amlodypiny

Amlodypina jest antagonistą kanału wapniowego i jej przedawkowanie może prowadzić do nadmiernego rozszerzenia naczyń obwodowych oraz odruchowej tachykardii. Najpoważniejszym skutkiem jest znaczne i długotrwałe zmniejszenie ciśnienia tętniczego mogące prowadzić do wstrząsu, w tym wstrząsu z potencjalnie śmiertelnym zakończeniem.⁸

Rzadkim, ale poważnym powikłaniem przedawkowania amlodypiny jest niekardiogenny obrzęk płuc, który może wystąpić z opóźnieniem (24-48 godzin po przyjęciu) i wymagać wspomagania oddychania. Działania resuscytacyjne, w tym przeciążenie płynami, mogą być czynnikami predysponującymi do wystąpienia tego powikłania.⁹

Leczenie przedawkowania amlodypiny wymaga aktywnego podtrzymywania czynności układu sercowo-naczyniowego, częstego monitorowania czynności serca i układu oddechowego, uniesienia kończyn oraz kontrolowania objętości płynów krążących i ilości wydalanego moczu.¹⁰

W przypadku znacznego niedociśnienia można zastosować lek zwężający naczynia krwionośne, jeśli nie ma przeciwwskazań. Dożylne podanie glukonianu wapnia może odwrócić skutki blokady kanałów wapniowych. Dializa najprawdopodobniej nie przyniesie korzyści, ponieważ amlodypina silnie wiąże się z białkami.¹¹

Warto rozważyć płukanie żołądka w przypadku niektórych pacjentów. Zastosowanie węgla aktywnego do 2 godzin po przedawkowaniu może zmniejszyć wchłanianie amlodypiny, jak wykazano w badaniach z podaniem 10 mg amlodypiny u zdrowych ochotników.¹²

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie leku Triveram może prowadzić do wystąpienia szeregu objawów klinicznych związanych z działaniem poszczególnych składników aktywnych. Poniższa tabela przedstawia szczegółowy wykaz objawów przedawkowania z podziałem na poszczególne substancje czynne.¹³

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania leku Triveram powinno uwzględniać następujące działania, w zależności od dominujących objawów klinicznych związanych z poszczególnymi składnikami aktywnymi:¹⁴

Ogólne zasady postępowania

1. Monitorowanie podstawowych parametrów życiowych: ciśnienia tętniczego, tętna, częstości oddechów, saturacji
2. Zabezpieczenie dostępu dożylnego
3. Rozważenie płukania żołądka (we wczesnej fazie, do 2 godzin od przyjęcia leku)
4. Podanie węgla aktywowanego (szczególnie skuteczne w przypadku przedawkowania amlodypiny)
5. Monitorowanie funkcji nerek, wątroby oraz parametrów sercowo-naczyniowych

Postępowanie w przedawkowaniu atorwastatyny

W przypadku przedawkowania atorwastatyny zaleca się:¹⁵

• Leczenie objawowe
• Monitorowanie czynności wątroby (aktywność aminotransferaz)
• Kontrola aktywności kinazy kreatynowej (CK)
• Zastosowanie środków podtrzymujących czynności życiowe w razie konieczności

Należy pamiętać, że hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji atorwastatyny z organizmu ze względu na silne wiązanie leku z białkami osocza.¹⁶

Postępowanie w przedawkowaniu peryndoprylu

W przypadku przedawkowania peryndoprylu rekomenduje się następujące działania:¹⁷

• Dożylne podanie 0,9% roztworu chlorku sodu (9 mg/ml)
• Ułożenie pacjenta w pozycji na plecach z głową umieszczoną niżej w przypadku znacznego niedociśnienia
• Rozważenie podania we wlewie angiotensyny II i/lub dożylne podanie katecholamin
• W przypadku opornej na leczenie bradykardii – zastosowanie rozrusznika serca
• Możliwość zastosowania hemodializy w celu usunięcia peryndoprylu z krążenia ustrojowego
• Stałe monitorowanie czynności życiowych, stężenia elektrolitów oraz kreatyniny w surowicy

Postępowanie w przedawkowaniu amlodypiny

W przypadku przedawkowania amlodypiny zaleca się następujące postępowanie:¹⁸

• Aktywne podtrzymywanie czynności układu sercowo-naczyniowego
• Częste monitorowanie czynności serca i układu oddechowego
• Uniesienie kończyn pacjenta
• Kontrolowanie objętości płynów krążących i ilości wydalanego moczu
• Zastosowanie leku zwężającego naczynia krwionośne (jeśli nie ma przeciwwskazań)
• Dożylne podanie glukonianu wapnia w celu odwrócenia skutków blokady kanałów wapniowych
• Obserwacja w kierunku opóźnionego niekardiogennego obrzęku płuc (do 48 godzin)

Dializa najprawdopodobniej nie przyniesie spodziewanych korzyści, ponieważ amlodypina silnie wiąże się z białkami osocza.¹⁹

W niektórych przypadkach warto rozważyć płukanie żołądka. U zdrowych ochotników wykazano, że zastosowanie węgla aktywnego do 2 godzin po podaniu 10 mg amlodypiny zmniejszyło szybkość wchłaniania tego leku.²⁰

Szczególnie istotne jest monitorowanie pacjenta w kierunku niekardiogennego obrzęku płuc, który może wystąpić z opóźnieniem 24-48 godzin po przyjęciu leku i wymagać wspomagania oddychania.²¹