Przedawkowanie
Tranxene 5 mg

Przedawkowanie klorazepatu dwupotasowego (Tranxene) stanowi poważne zagrożenie kliniczne, szczególnie w kontekście jednoczesnego stosowania innych leków psychotropowych. Objawy przedawkowania wykazują gradację od łagodnej senności, splątania i letargu, po ciężkie stany takie jak ataksja, hipotonia mięśniowa, niedociśnienie tętnicze i depresja oddechowa, aż do głębokiego snu, śpiączki i rzadko zgonu. W przypadku niewielkiego przedawkowania objawy zwykle ustępują po odpowiednim leczeniu i obserwacji, natomiast ciężkie i bardzo ciężkie przypadki wymagają hospitalizacji, często na oddziale intensywnej terapii, z monitorowaniem funkcji życiowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko powikłań u pacjentów z jednoczesnym zatruciem alkoholem, opioidami lub lekami przeciwdepresyjnymi, co znacząco pogarsza rokowanie.

Przedawkowanie leku Tranxene

Przedawkowanie klorazepatu dwupotasowego (Tranxene) stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Ryzyko zatrucia zwiększa się szczególnie przy jednoczesnym przyjmowaniu innych leków psychotropowych. Stosunkowo rzadko przedawkowanie samego klorazepatu prowadzi do zgonu, jednak wymaga natychmiastowej interwencji medycznej i hospitalizacji.1

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania klorazepatu dwupotasowego różnią się w zależności od przyjętej dawki. Nawet niewielkie przedawkowanie może powodować wystąpienie objawów neurologicznych i ogólnoustrojowych wymagających natychmiastowej interwencji. Obserwuje się stopniowanie objawów od łagodnych do ciężkich, mogących prowadzić do śpiączki.2

Nasilenie przedawkowania Objawy kliniczne Uwagi
Niewielkie przedawkowanie
  • Senność
  • Splątanie
  • Letarg
Objawy zwykle ustępują po odpowiednim leczeniu i obserwacji
Ciężkie przedawkowanie
  • Ataksja (zaburzenia koordynacji ruchowej)
  • Hipotonia mięśniowa
  • Niedociśnienie tętnicze
  • Depresja oddechowa
Wymaga natychmiastowej hospitalizacji i monitorowania funkcji życiowych
Bardzo ciężkie przedawkowanie
  • Głęboki sen
  • Śpiączka
  • Zgon (występuje bardzo rzadko)
Konieczne natychmiastowe leczenie na oddziale intensywnej terapii

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania klorazepatu dwupotasowego powinno być prowadzone w warunkach szpitalnych, z możliwością monitorowania i podtrzymywania funkcji życiowych. Pacjenci z ciężkim przedawkowaniem powinni być przyjęci na oddział intensywnej terapii.3

W przypadku ostrego przedawkowania (do godziny od przyjęcia leku) zaleca się następujące postępowanie:4

  1. U pacjentów przytomnych: sprowokowanie wymiotów
  2. U pacjentów nieprzytomnych: płukanie żołądka z zabezpieczeniem górnych dróg oddechowych
  3. Po upływie godziny od zażycia leku: podanie węgla aktywnego w celu zmniejszenia wchłaniania klorazepatu z przewodu pokarmowego

Stosowanie antidotum

W leczeniu przedawkowania benzodiazepin, w tym klorazepatu dwupotasowego, skuteczne może być zastosowanie specyficznego antagonisty receptorów benzodiazepinowych – flumazenilu. Lek ten może być pomocny zarówno w diagnostyce, jak i leczeniu celowego lub przypadkowego przedawkowania. Flumazenil odwraca działanie ośrodkowe benzodiazepin poprzez konkurencyjne blokowanie ich receptorów.5

Monitorowanie i rokowanie

U pacjentów z przedawkowaniem klorazepatu dwupotasowego należy ze szczególną uwagą monitorować czynność układu oddechowego i sercowo-naczyniowego. Przy zastosowaniu właściwego leczenia i braku powikłań, rokowanie jest zazwyczaj dobre, zwłaszcza gdy pacjent nie przyjął jednocześnie innych leków psychotropowych.6

Należy pamiętać, że współistniejące zatrucie innymi substancjami psychoaktywnymi, zwłaszcza alkoholem, opioidami lub lekami przeciwdepresyjnymi, znacząco zwiększa ryzyko wystąpienia ciężkiej depresji oddechowej i innych powikłań, a tym samym pogarsza rokowanie. W takich przypadkach postępowanie terapeutyczne musi uwzględniać złożony charakter zatrucia.7

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl