Leki zawierające w składzie
klorazepat

Klorazepat to benzodiazepina o pośrednim lub długim czasie działania, która działa na receptory GABA-ergiczne w mózgu, nasilając hamujące działanie kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), co prowadzi do efektu przeciwlękowego, uspokajającego, nasennego, miorelaksacyjnego i przeciwdrgawkowego. Po podaniu doustnym klorazepat jest szybko przekształcany w aktywny metabolit – dezmetyldiazepam (nordazepam), który ma długi okres półtrwania wynoszący 30-100 godzin.

W Polsce klorazepat jest dostępny w preparatach takich jak Cloranxen i Tranxene. Jest stosowany głównie w leczeniu zaburzeń lękowych, bezsenności oraz jako uzupełnienie terapii padaczki. Może być również wykorzystywany w objawowym leczeniu zespołów abstynencyjnych w alkoholizmie.

Główną zaletą klorazepatu jest jego stosunkowo długi czas działania, co pozwala na rzadsze dawkowanie (często wystarczy jedna dawka dobowa). Ze względu na powolną eliminację leku z organizmu, ryzyko wystąpienia objawów odstawiennych jest niższe w porównaniu z benzodiazepinami o krótkim czasie działania. Stabilne stężenie aktywnego metabolitu w osoczu zapewnia równomierny efekt terapeutyczny.

Stosowanie klorazepatu wiąże się jednak z istotnymi zagrożeniami. Jak wszystkie benzodiazepiny, powoduje on szybkie uzależnienie fizyczne i psychiczne, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu (powyżej 2-4 tygodni). Nagłe odstawienie leku może wywołać zespół abstynencyjny, niekiedy zagrażający życiu. Lek powoduje także zaburzenia poznawcze, psychomotoryczne, wpływa na pamięć i zdolność prowadzenia pojazdów. U osób starszych może nasilać ryzyko upadków. Przeciwwskazany jest w ciąży oraz podczas karmienia piersią. Stosowanie łącznie z alkoholem lub innymi lekami o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy może prowadzić do zagrożenia życia.