Właściwości farmakokinetyczne
Timo-COMOD 0,5 % 5 mg/ml
Timo-COMOD 0,5% zawiera tymolol maleinian w stężeniu 5 mg/ml i jest stosowany miejscowo w postaci kropli do oczu. Farmakokinetyka leku obejmuje szybkie wchłanianie i dystrybucję do struktur przedniego odcinka gałki ocznej, z maksymalnym stężeniem w cieczy wodnistej u ludzi wynoszącym 150 ng/100 mg tkanki w ciągu 1-2 godzin po podaniu 2 kropli 0,5%. U królików po podaniu 1 kropli 1,0% roztworu maksymalne stężenie tymololu w cieczy wodnistej osiągało 461 ng/100 mg po 60 minutach. W tkankach oka (rogówka, trzecia powieka, tęczówka, ciało rzęskowe) stężenia tymololu wynosiły 1-10 ng/100 mg tkanki w okresie 15-60 minut po aplikacji 0,25% roztworu znakowanego izotopowo (14C), co potwierdza efektywną penetrację leku do przedniego odcinka oka. Po 7 godzinach od podania stężenie w cieczy wodnistej spadało do 10 ng/100 mg, wskazując na szybki spadek dostępności leku w oku.
Wprowadzenie do właściwości farmakokinetycznych
Timo-COMOD 0,5% to produkt leczniczy zawierający tymolol w postaci maleinianu tymololu w stężeniu 5 mg/ml, stosowany w formie kropli do oczu. Właściwości farmakokinetyczne tego leku obejmują procesy wchłaniania, dystrybucji i eliminacji substancji czynnej po podaniu miejscowym do oka. 1
Wchłanianie i dystrybucja oczna
Stężenie w cieczy wodnistej
Badania farmakokinetyczne wykazały charakterystyczną dystrybucję tymololu w strukturach oka po podaniu miejscowym. W badaniach na królikach zaobserwowano, że maksymalne stężenie tymololu w cieczy wodnistej osiąga wartość 461 ng/100 mg tkanki po 60 minutach od podania jednej kropli 1,0% roztworu tymololu. 2
U ludzi poziom tymololu w cieczy wodnistej po zastosowaniu 2 kropli 0,5% roztworu wynosił 150 ng/100 mg w pierwszej i drugiej godzinie po podaniu. Znaczący spadek stężenia obserwowano po upływie 7 godzin, kiedy to poziom tymololu obniżył się do 10 ng/100 mg. 3
Dystrybucja w tkankach oka
Badania z użyciem znakowanego izotopowo tymololu (14C) dostarczyły szczegółowych informacji na temat dystrybucji leku w strukturach oka. Po podaniu jednej kropli 0,25% roztworu tymololu do oka królika, maksymalną radioaktywność w różnych tkankach oka stwierdzono w okresie 15-60 minut po aplikacji. 4
Szczegółowa analiza dystrybucji tkankowej wykazała, że radioaktywność zmierzona w poszczególnych strukturach oka odpowiadała następującym stężeniom tymololu:
- Rogówka: 1-10 ng/100 mg tkanki
- Trzecia powieka: 1-10 ng/100 mg tkanki
- Tęczówka: 1-10 ng/100 mg tkanki
- Ciało rzęskowe: 1-10 ng/100 mg tkanki
Taki rozkład stężeń wskazuje na efektywną penetrację tymololu do przedniego odcinka gałki ocznej. 5
Wchłanianie systemowe i eliminacja
Absorpcja ogólnoustrojowa
Badania kliniczne jednoznacznie wykazały, że tymolol po podaniu miejscowym do oka ulega wchłanianiu do krążenia ogólnego. Jest to istotne z punktu widzenia potencjalnych działań ogólnoustrojowych tego beta-adrenolityku. 6
Stężenie w osoczu i farmakokinetyka systemowa
Podczas badań klinicznych zaobserwowano, że stężenie tymololu w osoczu krwi po podaniu miejscowym w zalecanej dawce klinicznej (jednorazowo lub przez okres 2 tygodni) często było niewykrywalne, czyli poniżej progu detekcji wynoszącego 2 ng/ml. 7
Maksymalne stężenie tymololu w osoczu zaobserwowano po zastosowaniu schematu dawkowania obejmującego podanie 2 kropli dwa razy na dobę i wynosiło ono 9,6 ng/ml. Co istotne, stężenie to zmierzono po stosunkowo długim czasie od rozpoczęcia terapii – po 30 do 90 godzinach od pierwszego podania leku. 8
Eliminacja i metabolizm
Tymolol jest wydalany głównie przez nerki, zarówno w formie niezmienionej, jak i w postaci metabolitów. Badania kliniczne potwierdziły obecność tymololu w moczu u wszystkich pacjentów, u których zastosowano lek. 9
| Parametr farmakokinetyczny | Wartość | Czas pomiaru/wystąpienia | Uwagi |
|---|---|---|---|
| Maksymalne stężenie w cieczy wodnistej (króliki) | 461 ng/100 mg | 60 minut po podaniu | Po podaniu 1 kropli tymololu 1,0% |
| Stężenie w cieczy wodnistej (ludzie) | 150 ng/100 mg | 1-2 godziny po podaniu | Po podaniu 2 kropli tymololu 0,5% |
| Stężenie w cieczy wodnistej (ludzie) po 7h | 10 ng/100 mg | 7 godzin po podaniu | Znaczący spadek stężenia |
| Stężenie w tkankach oka (rogówka, trzecia powieka, tęczówka, ciało rzęskowe) | 1-10 ng/100 mg tkanki | 15-60 minut po podaniu | Badania na królikach, 0,25% roztwór znakowany 14C |
| Próg wykrywalności w osoczu | <2 ng/ml | Przy standardowym dawkowaniu | Często stężenie niewykrywalne |
| Maksymalne stężenie w osoczu | 9,6 ng/ml | 30-90 godzin po pierwszym podaniu | Przy podawaniu 2 kropli dwa razy na dobę |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania – Timo
- Działania niepożądane – Timo
- Interakcje leku – Timo
- Profil bezpieczeństwa leku – Timo
- Przeciwwskazania – Timo
- Przedawkowanie – Timo
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Timo
- Skład i postać leku – Timo
- Specjalne ostrzeżenia – Timo
- Właściwości farmakodynamiczne – Timo
- Właściwości farmakokinetyczne – Timo
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Timo
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Timo
- Wskazania do stosowania – Timo