Interakcje leku
Ticagrelor MSN 90 mg

Tikagrelor jest substratem i łagodnym inhibitorem izoenzymu CYP3A4 oraz substratem i słabym inhibitorem glikoproteiny P (P-gp), co wpływa na jego farmakokinetykę i interakcje lekowe. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, klarytromycyna czy rytonawir, znacząco zwiększają stężenia tikagreloru (Cmax 2,4×, AUC 7,3×) i jednocześnie zmniejszają stężenia jego aktywnego metabolitu, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. diltiazem) również podnoszą ekspozycję na tikagrelor (Cmax +69%, AUC 2,7×), natomiast induktory CYP3A (np. ryfampicyna) obniżają jego stężenia (Cmax -73%, AUC -86%), co może zmniejszać skuteczność terapii. Interakcje z innymi lekami, takimi jak cyklosporyna (Cmax +2,3×, AUC +2,8×), morfina (zmniejszenie ekspozycji o 35%), statyny (symwastatyna: Cmax +81%, AUC +56%), digoksyna (Cmax +75%, AUC +28%) oraz rozuwastatyna (ryzyko rabdomiolizy), wymagają odpowiedniej kontroli klinicznej i dostosowania dawkowania.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Tikagrelor jest przede wszystkim substratem izoenzymu CYP3A4, a także jego łagodnym inhibitorem. Substancja ta jest również substratem glikoproteiny P (P-gp) i słabym inhibitorem P-gp, co może zwiększać narażenie na inne substraty P-gp.1

Wpływ innych produktów leczniczych i innych produktów na działanie tikagreloru

Inhibitory CYP3A4

Silne inhibitory CYP3A4 znacząco wpływają na farmakokinetykę tikagreloru. Jednoczesne stosowanie ketokonazolu z tikagrelorem powoduje 2,4-krotne zwiększenie Cmax i 7,3-krotne zwiększenie AUC tikagreloru. Równocześnie obserwuje się zmniejszenie Cmax i AUC czynnego metabolitu odpowiednio o 89% i 56%. Podobne działanie wykazują inne silne inhibitory CYP3A4, takie jak klarytromycyna, nefazodon, rytonawir czy atazanawir, dlatego ich jednoczesne stosowanie z tikagrelorem jest przeciwwskazane.2

Umiarkowane inhibitory CYP3A4, takie jak diltiazem, również wpływają na stężenie tikagreloru. Jednoczesne zastosowanie diltiazemu zwiększa Cmax tikagreloru o 69%, a AUC 2,7-krotnie oraz zmniejsza Cmax czynnego metabolitu o 38%, nie wpływając na jego AUC. Inne umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. amprenawir, aprepitant, erytromycyna i flukonazol) mogą wykazywać podobne działanie i mogą być stosowane jednocześnie z tikagrelorem.3

Spożywanie dużych ilości soku grejpfrutowego (3 × 200 ml dziennie) prowadzi do 2-krotnego zwiększenia ekspozycji na tikagrelor. Jednakże zwiększenie to nie powinno być klinicznie istotne u większości pacjentów.4

Induktory CYP3A

Induktory enzymu CYP3A, takie jak ryfampicyna, znacząco zmniejszają stężenie tikagreloru w osoczu. Jednoczesne zastosowanie ryfampicyny zmniejsza Cmax i AUC tikagreloru odpowiednio o 73% i 86%. Cmax czynnego metabolitu pozostaje bez zmian, natomiast jego AUC zmniejsza się o 46%. Podobne działanie mogą wykazywać inne induktory CYP3A, takie jak fenytoina, karbamazepina i fenobarbital. Jednoczesne stosowanie tikagreloru i silnych induktorów CYP3A może skutkować zmniejszeniem skuteczności tikagreloru i nie jest zalecane.5

Cyklosporyna (inhibitor P-gp i CYP3A)

Jednoczesne stosowanie cyklosporyny (600 mg) i tikagreloru powoduje znaczące zmiany w farmakokinetyce tikagreloru, podwyższając 2,3-krotnie Cmax i 2,8-krotnie AUC. Dodatkowo, w obecności cyklosporyny, AUC czynnego metabolitu tikagreloru wzrasta o 32%, podczas gdy jego Cmax maleje o 15%. Brak jest danych dotyczących interakcji tikagreloru z innymi silnymi inhibitorami P-gp i umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (np. werapamil, chinidyna). Jeżeli nie można uniknąć leczenia skojarzonego, należy zachować szczególną ostrożność.6

Interakcje z heparyną, enoksaparyną, ASA i desmopresyną

Badania interakcji farmakologicznych wykazały, że jednoczesne stosowanie tikagreloru z heparyną, enoksaparyną, kwasem acetylosalicylowym (ASA) lub desmopresyną nie wpływa na farmakokinetykę tikagreloru lub jego czynnego metabolitu, ani na indukowaną przez ADP agregację płytek. Niemniej jednak, leki wpływające na hemostazę należy stosować z zachowaniem ostrożności w połączeniu z tikagrelorem.7

Morfina i opioidy

U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (ACS) leczonych morfiną obserwowano opóźnienie i zmniejszenie ekspozycji na doustne inhibitory P2Y12, w tym tikagrelor i jego aktywny metabolit (zmniejszenie ekspozycji na tikagrelor o 35%). Mechanizm tej interakcji prawdopodobnie wiąże się z obniżoną motoryką przewodu pokarmowego i dotyczy również innych opioidów. Chociaż kliniczne znaczenie tego zjawiska nie jest w pełni poznane, dane wskazują na możliwość zmniejszenia skuteczności tikagreloru u pacjentów otrzymujących jednocześnie morfinę. W przypadkach, gdy nie można wstrzymać podawania morfiny, a szybkie zahamowanie receptorów P2Y12 jest krytycznie istotne, można rozważyć stosowanie pozajelitowego inhibitora P2Y12.8

Wpływ tikagreloru na działanie innych leków

Produkty lecznicze metabolizowane przez CYP3A4

Symwastatyna – Jednoczesne stosowanie tikagreloru z symwastatyną powoduje istotny wzrost stężenia symwastatyny i jej metabolitów. Obserwuje się zwiększenie Cmax symwastatyny o 81% i AUC o 56% oraz zwiększenie Cmax kwasu symwastatyny o 64% i jego AUC o 52%, z pojedynczymi przypadkami 2-3-krotnego wzrostu. Stosowanie tikagreloru z symwastatyną w dawce przekraczającej 40 mg na dobę może prowadzić do wystąpienia działań niepożądanych symwastatyny i powinno być starannie ocenione pod kątem potencjalnych korzyści. Symwastatyna nie wpływa na stężenie tikagreloru w osoczu. Tikagrelor może wywierać podobny wpływ na lowastatynę, dlatego nie zaleca się stosowania tikagreloru z symwastatyną lub lowastatyną w dawkach większych niż 40 mg.9

Atorwastatyna – Jednoczesne stosowanie atorwastatyny i tikagreloru powoduje zwiększenie Cmax i AUC kwasu atorwastatyny odpowiednio o 23% i 36%. Podobne zwiększenie AUC i Cmax obserwowano dla wszystkich metabolitów kwasu atorwastatyny. Uważa się jednak, że zmiany te nie są istotne klinicznie.10

Nie można wykluczyć podobnego wpływu na inne statyny metabolizowane przez CYP3A4. W badaniu PLATO pacjenci przyjmowali jednak różne statyny i u 93% spośród wszystkich pacjentów biorących udział w tym badaniu nie stwierdzono problemów dotyczących bezpieczeństwa wynikającego ze stosowania statyn.11

Tikagrelor jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A4. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania tikagreloru i substratów CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym (tj. cyzapryd i alkaloidy sporyszu), ponieważ tikagrelor może powodować zwiększenie narażenia na te produkty lecznicze.12

Substraty P-gp (w tym digoksyna, cyklosporyna)

Tikagrelor wywiera znaczący wpływ na farmakokinetykę digoksyny. Jednoczesne podawanie zwiększa Cmax digoksyny o 75% i AUC o 28%. Średnie stężenia digoksyny w fazie eliminacji zwiększają się o około 30%, z pojedynczymi przypadkami maksymalnie 2-krotnego zwiększenia. Digoksyna nie wpływa natomiast na parametry farmakokinetyczne tikagreloru i jego aktywnego metabolitu. W związku z tym, podczas jednoczesnego stosowania tikagreloru z produktami o wąskim indeksie terapeutycznym zależnymi od P-gp, takimi jak digoksyna, zaleca się odpowiednią kontrolę kliniczną i/lub monitorowanie parametrów laboratoryjnych.13

Tikagrelor nie wpływa na stężenie cyklosporyny we krwi. Wpływ tikagreloru na inne substraty P-gp nie został zbadany.14

Produkty lecznicze metabolizowane przez CYP2C9

Jednoczesne stosowanie tikagreloru i tolbutamidu nie powoduje zmiany stężenia w osoczu żadnego z tych produktów leczniczych. Wskazuje to, że tikagrelor nie jest inhibitorem CYP2C9 i jest mało prawdopodobne, aby zaburzał metabolizm leków metabolizowanych przez ten izoenzym, takich jak warfaryna czy tolbutamid.15

Rozuwastatyna

Tikagrelor może wpływać na nerkowe wydalanie rozuwastatyny, zwiększając ryzyko jej akumulacji. Chociaż dokładny mechanizm tej interakcji nie jest poznany, w niektórych przypadkach jednoczesne stosowanie tikagreloru i rozuwastatyny prowadziło do pogorszenia czynności nerek, wzrostu aktywności kinazy fosfokreatynowej (CPK) i rabdomiolizy.16

Doustne środki antykoncepcyjne

Jednoczesne stosowanie tikagreloru z lewonorgestrelem i etynyloestradiolem powoduje około 20% zwiększenie narażenia na etynyloestradiol, ale nie wpływa na farmakokinetykę lewonorgestrelu. Nie przewiduje się klinicznie znaczącego wpływu na skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych podczas jednoczesnego stosowania z tikagrelorem.17

Produkty lecznicze wywołujące bradykardię

W związku z obserwowanymi, zwykle bezobjawowymi, pauzami komorowymi i bradykardią, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tikagreloru z produktami leczniczymi wywołującymi bradykardię. W badaniu PLATO nie zaobserwowano jednak istotnych klinicznie działań niepożądanych po jednoczesnym zastosowaniu z jednym lub większą liczbą leków wywołujących bradykardię (tj. 96% beta-adrenolityki, 33% antagoniści wapnia diltiazem i werapamil oraz 4% digoksyna).18

Jednoczesne stosowanie z innymi produktami leczniczymi

W badaniach klinicznych tikagrelor był stosowany jednocześnie z wieloma innymi grupami leków, w tym z kwasem acetylosalicylowym (ASA), inhibitorami pompy protonowej, statynami, beta-adrenolitykami, inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE) i antagonistami receptora angiotensyny, stosowanymi długotrwale ze względu na schorzenia współistniejące, a także z heparyną, heparyną drobnocząsteczkową i dożylnymi inhibitorami GpIIb/IIIa stosowanymi krótkoterminowo. Nie zaobserwowano żadnych istotnych klinicznie interakcji podczas stosowania tych produktów leczniczych.19

Jednoczesne stosowanie tikagreloru z heparyną, enoksaparyną lub desmopresyną nie wpływa na czas częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT), aktywowany czas krzepnięcia (ACT) ani na oznaczanie aktywności czynnika Xa. Należy jednak zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tikagreloru z lekami wpływającymi na hemostazę ze względu na potencjalne interakcje farmakodynamiczne.20

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tikagreloru z selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) takimi jak paroksetyna, sertralina i citalopram, ponieważ może to zwiększyć ryzyko krwawienia. Ostrożność ta wynika z obserwowanych podczas stosowania SSRI nieprawidłowych krwawień skórnych.21

Interakcje tikagreloru z alkoholem

Interakcje tikagreloru z alkoholem nie zostały szczegółowo zbadane w badaniach klinicznych, jednak należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego spożywania alkoholu z przyjmowaniem tikagreloru. Alkohol etylowy może wpływać na funkcje płytek krwi, co w połączeniu z działaniem przeciwpłytkowym tikagreloru może potencjalnie zwiększać ryzyko krwawienia.

Ponadto, alkohol może nasilać działanie leków wpływających na układ sercowo-naczyniowy. U pacjentów przyjmujących tikagrelor, który jest stosowany w schorzeniach związanych z układem sercowo-naczyniowym, spożycie alkoholu może dodatkowo obciążać układ krążenia.

Alkohol etylowy jest również metabolizowany przy udziale enzymów wątrobowych, w tym CYP3A4, który jest głównym szlakiem metabolicznym tikagreloru. Teoretycznie, jednoczesne spożycie dużych ilości alkoholu może konkurować o metabolizm z tikagrelorem, jednak znaczenie kliniczne tej potencjalnej interakcji pozostaje nieznane.

Zaleca się umiarkowanie w spożywaniu alkoholu podczas leczenia tikagrelorem, a w przypadku zwiększonego ryzyka krwawienia należy rozważyć całkowitą abstynencję.

Tabela interakcji tikagreloru z innymi lekami

Lek lub grupa leków Rodzaj interakcji Efekt interakcji Poziom istotności Zalecenia kliniczne
Silne inhibitory CYP3A4
(ketokonazol, klarytromycyna, nefazodon, rytonawir, atazanawir)
Farmakokinetyczna Znaczące zwiększenie stężenia tikagreloru:
– 2,4× Cmax
– 7,3× AUC
Wysoki Przeciwwskazane
Umiarkowane inhibitory CYP3A4
(diltiazem, flukonazol, erytromycyna, aprepitant)
Farmakokinetyczna Zwiększenie stężenia tikagreloru:
– 69% wzrost Cmax
– 2,7× wzrost AUC
Średni Ostrożne stosowanie
Induktory CYP3A
(ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina, fenobarbital)
Farmakokinetyczna Zmniejszenie stężenia tikagreloru:
– 73% redukcja Cmax
– 86% redukcja AUC
Wysoki Nie zaleca się jednoczesnego stosowania
Cyklosporyna Farmakokinetyczna (inhibitor P-gp i CYP3A4) Zwiększenie stężenia tikagreloru:
– 2,3× wzrost Cmax
– 2,8× wzrost AUC
Wysoki Ostrożne stosowanie
Morfina i inne opioidy Farmakokinetyczna Zmniejszenie ekspozycji na tikagrelor o 35% i opóźnienie wchłaniania Średni Rozważyć pozajelitowe inhibitory P2Y12 w nagłych przypadkach
Statyny
(symwastatyna, lowastatyna)
Farmakokinetyczna Zwiększenie stężenia statyn:
– 81% wzrost Cmax symwastatyny
– 56% wzrost AUC symwastatyny
Średni Nie przekraczać dawki 40 mg/dobę symwastatyny lub lowastatyny
Digoksyna Farmakokinetyczna (inhibicja P-gp) Zwiększenie stężenia digoksyny:
– 75% wzrost Cmax
– 28% wzrost AUC
Wysoki Monitorowanie stężenia digoksyny i kontrola kliniczna
Rozuwastatyna Farmakokinetyczna Zwiększenie stężenia rozuwastatyny, ryzyko rabdomiolizy Średni Ostrożne stosowanie, monitorowanie CPK i funkcji nerek
Doustne środki antykoncepcyjne
(etynyloestradiol, lewonorgestrel)
Farmakokinetyczna Zwiększenie stężenia etynyloestradiolu o 20% Niski Bez konieczności modyfikacji dawkowania
Leki wywołujące bradykardię
(beta-adrenolityki, diltiazem, werapamil, digoksyna)
Farmakodynamiczna Ryzyko nasilenia bradykardii i pauz komorowych Średni Ostrożne stosowanie, monitorowanie
SSRI
(paroksetyna, sertralina, citalopram)
Farmakodynamiczna Zwiększone ryzyko krwawienia Średni Ostrożne stosowanie
Alkohol etylowy Farmakodynamiczna i potencjalnie farmakokinetyczna Potencjalne zwiększenie ryzyka krwawienia, dodatkowe obciążenie układu sercowo-naczyniowego Średni Zachowanie umiarkowania lub abstynencja
Sok grejpfrutowy Farmakokinetyczna (inhibicja CYP3A4) 2-krotny wzrost ekspozycji na tikagrelor Niski Unikanie dużych ilości (>600 ml/dobę)
  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl