Dawkowanie i sposób podawania
Temozolomide Glenmark 180 mg

Temozolomide Glenmark w postaci kapsułek twardych jest wskazany do leczenia nowo zdiagnozowanego glejaka wielopostaciowego i powinien być stosowany wyłącznie przez lekarzy doświadczonych w onkologii neurochirurgicznej. Terapia składa się z dwóch etapów: leczenia skojarzonego z radioterapią (60 Gy w 30 dawkach) oraz monoterapii do 6 cykli. W trakcie leczenia skojarzonego temozolomid podaje się doustnie w dawce 75 mg/m²/dobę przez 42 dni, z cotygodniową kontrolą morfologii krwi. Kontynuacja leczenia wymaga spełnienia kryteriów hematologicznych: granulocyty ≥ 1,5 x 10⁹/l, płytki ≥ 100 x 10⁹/l oraz toksyczność pozahematologiczna ≤ stopnia 1 wg CTC (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów). W przypadku spadku granulocytów do 0,5-1,5 x 10⁹/l lub płytek do 10-100 x 10⁹/l, lub toksyczności stopnia 2, konieczne jest przerwanie podawania leku.

Dawkowanie i sposób podawania leku Temozolomide Glenmark

Lek Temozolomide Glenmark w postaci kapsułek twardych powinien być przepisywany wyłącznie przez lekarzy posiadających doświadczenie w onkologicznym leczeniu nowotworów mózgu. Podczas terapii wskazane jest rozważenie zastosowania leczenia przeciwwymiotnego.1

Dawkowanie u dorosłych pacjentów z nowo zdiagnozowanym glejakiem wielopostaciowym

Terapia Temozolomide Glenmark u pacjentów z nowo zdiagnozowanym glejakiem wielopostaciowym składa się z dwóch okresów: leczenia skojarzonego z radioterapią, a następnie okresu monoterapii trwającego do 6 cykli.2

Okres leczenia skojarzonego

W okresie leczenia skojarzonego temozolomid podawany jest doustnie w dawce 75 mg/m² powierzchni ciała na dobę przez 42 dni, równocześnie z celowaną radioterapią (60 Gy podawane w 30 dawkach). Nie zaleca się zmniejszania dawki, natomiast podanie kolejnej dawki może zostać opóźnione lub leczenie przerwane w zależności od wyników cotygodniowej oceny toksyczności hematologicznej i pozahematologicznej.3

Skojarzone leczenie temozolomidem można kontynuować przez 42 dni (maksymalnie do 49 dni), jeśli spełnione są wszystkie następujące warunki:4

  • całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych ≥ 1,5 x 10⁹/l5
  • liczba płytek krwi ≥ 100 x 10⁹/l6
  • toksyczność pozahematologiczna wg kryteriów CTC (Common Toxicity Criteria) ≤ Stopnia 1. (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów)7

W trakcie leczenia skojarzonego wymagane jest wykonywanie badań morfologii krwi z rozmazem co tydzień. Należy czasowo przerwać lub całkowicie zaprzestać podawania temozolomidu w czasie leczenia skojarzonego zgodnie z kryteriami toksyczności przedstawionymi w poniższej tabeli.8

Toksyczność Przerwanie podawania TMZ
Całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych ≥ 0,5 i < 1,5 x 10⁹/l
Liczba płytek ≥ 10 i < 100 x 10⁹/l
Toksyczność pozahematologiczna wg CTC (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów) Stopień 2.

Ważne: Leczenie skojarzone temozolomidem można kontynuować tylko gdy wszystkie z poniższych warunków są spełnione: całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych ≥ 1,5 x 10⁹/l, liczba płytek ≥ 100 x 10⁹/l, toksyczność pozahematologiczna wg CTC ≤ Stopnia 1. (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów).9

Okres monoterapii

Cztery tygodnie po zakończeniu leczenia skojarzonego temozolomidem i radioterapią, rozpoczyna się monoterapię temozolomidem, która może obejmować do 6 cykli.10

W pierwszym cyklu monoterapii temozolomid podaje się w dawce 150 mg/m² powierzchni ciała raz na dobę przez 5 dni, po których następuje 23-dniowa przerwa w leczeniu.11

Na początku drugiego cyklu dawkę można zwiększyć do 200 mg/m² powierzchni ciała, jeżeli w trakcie pierwszego cyklu:12

  • toksyczność pozahematologiczna wg CTC była ≤ Stopnia 2. (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów)
  • całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych wynosiła ≥ 1,5 x 10⁹/l
  • liczba płytek wynosiła ≥ 100 x 10⁹/l

Jeżeli nie zwiększono dawki w drugim cyklu, nie należy jej zwiększać w kolejnych cyklach. Po zwiększeniu dawki do 200 mg/m² powierzchni ciała na dobę, należy ją stosować przez pierwsze 5 dni każdego kolejnego cyklu, o ile nie wystąpią działania toksyczne.13

W okresie monoterapii należy monitorować parametry hematologiczne, wykonując badania morfologii krwi w 22. dniu cyklu (21 dni po podaniu pierwszej dawki temozolomidu), a zmniejszenie dawki lub przerwanie podawania produktu leczniczego powinno się opierać na wytycznych zawartych w tabelach poniżej.14

Poziom dawki Dawka temozolomidu (mg/m² pc. na dobę) Uwagi
-1 100 Zmniejszenie z powodu wcześniejszej toksyczności
0 150 Dawka w czasie 1. cyklu
1 200 Dawka w czasie 2.- 6. cyklu, jeśli brak toksyczności
Toksyczność Zmniejszenie dawki TMZ o 1 poziom Zaprzestanie podawania TMZ
Całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych < 1,0 x 10⁹/l
Liczba płytek < 50 x 10⁹/l
Toksyczność pozahematologiczna wg CTC (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów) Stopień 3.

Ważne: Należy przerwać podawanie temozolomidu, jeśli:15

  • poziom dawki -1 (100 mg/m² pc.) w dalszym ciągu powoduje dużą toksyczność
  • po zmniejszeniu dawki pojawia się ten sam 3. stopień toksyczności pozahematologicznej (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów)

Dawkowanie u dorosłych pacjentów i dzieci w wieku od 3 lat z glejakiem złośliwym wykazującym wznowę lub progresję

Cykl leczenia w tym wskazaniu trwa 28 dni.16

U pacjentów, którzy nie otrzymywali wcześniej chemioterapii, temozolomid podaje się doustnie w dawce 200 mg/m² powierzchni ciała raz na dobę przez pierwsze 5 dni cyklu, a następnie stosuje się 23-dniową przerwę w leczeniu (łącznie 28 dni).17

U pacjentów poddawanych wcześniej chemioterapii, początkowa dawka wynosi 150 mg/m² powierzchni ciała raz na dobę i może być zwiększona w drugim cyklu do 200 mg/m² powierzchni ciała raz na dobę przez 5 dni, pod warunkiem braku toksyczności hematologicznej.18

Dawkowanie w szczególnych populacjach pacjentów

Dzieci i młodzież

U dzieci w wieku od 3 lat temozolomid stosuje się wyłącznie w glejaku złośliwym wykazującym wznowę lub progresję. Dane kliniczne w tej grupie wiekowej są bardzo ograniczone.19

Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności temozolomidu u dzieci w wieku poniżej 3 lat. Brak danych w tej grupie wiekowej.20

Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby lub nerek

Farmakokinetyka temozolomidu jest porównywalna zarówno u pacjentów z prawidłową czynnością wątroby, jak i u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby.21

Brak danych dotyczących stosowania temozolomidu u pacjentów z:22

  • ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (Klasa C Childa)
  • zaburzeniami czynności nerek o jakimkolwiek nasileniu

Biorąc pod uwagę właściwości farmakokinetyczne temozolomidu, zmniejszenie dawki u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub zaburzeniami czynności nerek o różnym stopniu nasilenia prawdopodobnie nie jest konieczne. Należy jednak zachować ostrożność podczas stosowania temozolomidu u tych pacjentów.23

Pacjenci w podeszłym wieku

Na podstawie analizy farmakokinetycznej u pacjentów w wieku od 19 do 78 lat stwierdzono, że wiek nie wpływa na klirens temozolomidu. Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 70 lat) mogą być jednak narażeni na zwiększone ryzyko wystąpienia neutropenii i trombocytopenii, co należy uwzględnić podczas stosowania leku w tej grupie wiekowej.Sposób podawania

Produkt leczniczy Temozolomide Glenmark, kapsułki twarde należy podawać na czczo.25

Kapsułki należy przyjmować w całości, popijając szklanką wody. Nie wolno ich otwierać ani rozgryzać.26

Jeśli po podaniu leku wystąpią wymioty, nie należy podawać drugiej dawki leku tego samego dnia.27

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl