Dawkowanie i sposób podawania
Temozolomide Glenmark 180 mg
Temozolomide Glenmark w postaci kapsułek twardych jest wskazany do leczenia nowo zdiagnozowanego glejaka wielopostaciowego i powinien być stosowany wyłącznie przez lekarzy doświadczonych w onkologii neurochirurgicznej. Terapia składa się z dwóch etapów: leczenia skojarzonego z radioterapią (60 Gy w 30 dawkach) oraz monoterapii do 6 cykli. W trakcie leczenia skojarzonego temozolomid podaje się doustnie w dawce 75 mg/m²/dobę przez 42 dni, z cotygodniową kontrolą morfologii krwi. Kontynuacja leczenia wymaga spełnienia kryteriów hematologicznych: granulocyty ≥ 1,5 x 10⁹/l, płytki ≥ 100 x 10⁹/l oraz toksyczność pozahematologiczna ≤ stopnia 1 wg CTC (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów). W przypadku spadku granulocytów do 0,5-1,5 x 10⁹/l lub płytek do 10-100 x 10⁹/l, lub toksyczności stopnia 2, konieczne jest przerwanie podawania leku.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Temozolomide Glenmark
- Dawkowanie u dorosłych pacjentów z nowo zdiagnozowanym glejakiem wielopostaciowym
- Okres leczenia skojarzonego
- Okres monoterapii
- Dawkowanie u dorosłych pacjentów i dzieci w wieku od 3 lat z glejakiem złośliwym wykazującym wznowę lub progresję
- Dawkowanie w szczególnych populacjach pacjentów
Dawkowanie i sposób podawania leku Temozolomide Glenmark
Lek Temozolomide Glenmark w postaci kapsułek twardych powinien być przepisywany wyłącznie przez lekarzy posiadających doświadczenie w onkologicznym leczeniu nowotworów mózgu. Podczas terapii wskazane jest rozważenie zastosowania leczenia przeciwwymiotnego.1
Dawkowanie u dorosłych pacjentów z nowo zdiagnozowanym glejakiem wielopostaciowym
Terapia Temozolomide Glenmark u pacjentów z nowo zdiagnozowanym glejakiem wielopostaciowym składa się z dwóch okresów: leczenia skojarzonego z radioterapią, a następnie okresu monoterapii trwającego do 6 cykli.2
Okres leczenia skojarzonego
W okresie leczenia skojarzonego temozolomid podawany jest doustnie w dawce 75 mg/m² powierzchni ciała na dobę przez 42 dni, równocześnie z celowaną radioterapią (60 Gy podawane w 30 dawkach). Nie zaleca się zmniejszania dawki, natomiast podanie kolejnej dawki może zostać opóźnione lub leczenie przerwane w zależności od wyników cotygodniowej oceny toksyczności hematologicznej i pozahematologicznej.3
Skojarzone leczenie temozolomidem można kontynuować przez 42 dni (maksymalnie do 49 dni), jeśli spełnione są wszystkie następujące warunki:4
- całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych ≥ 1,5 x 10⁹/l5
- liczba płytek krwi ≥ 100 x 10⁹/l6
- toksyczność pozahematologiczna wg kryteriów CTC (Common Toxicity Criteria) ≤ Stopnia 1. (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów)7
W trakcie leczenia skojarzonego wymagane jest wykonywanie badań morfologii krwi z rozmazem co tydzień. Należy czasowo przerwać lub całkowicie zaprzestać podawania temozolomidu w czasie leczenia skojarzonego zgodnie z kryteriami toksyczności przedstawionymi w poniższej tabeli.8
| Toksyczność | Przerwanie podawania TMZ |
|---|---|
| Całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych | ≥ 0,5 i < 1,5 x 10⁹/l |
| Liczba płytek | ≥ 10 i < 100 x 10⁹/l |
| Toksyczność pozahematologiczna wg CTC (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów) | Stopień 2. |
Ważne: Leczenie skojarzone temozolomidem można kontynuować tylko gdy wszystkie z poniższych warunków są spełnione: całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych ≥ 1,5 x 10⁹/l, liczba płytek ≥ 100 x 10⁹/l, toksyczność pozahematologiczna wg CTC ≤ Stopnia 1. (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów).9
Okres monoterapii
Cztery tygodnie po zakończeniu leczenia skojarzonego temozolomidem i radioterapią, rozpoczyna się monoterapię temozolomidem, która może obejmować do 6 cykli.10
W pierwszym cyklu monoterapii temozolomid podaje się w dawce 150 mg/m² powierzchni ciała raz na dobę przez 5 dni, po których następuje 23-dniowa przerwa w leczeniu.11
Na początku drugiego cyklu dawkę można zwiększyć do 200 mg/m² powierzchni ciała, jeżeli w trakcie pierwszego cyklu:12
- toksyczność pozahematologiczna wg CTC była ≤ Stopnia 2. (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów)
- całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych wynosiła ≥ 1,5 x 10⁹/l
- liczba płytek wynosiła ≥ 100 x 10⁹/l
Jeżeli nie zwiększono dawki w drugim cyklu, nie należy jej zwiększać w kolejnych cyklach. Po zwiększeniu dawki do 200 mg/m² powierzchni ciała na dobę, należy ją stosować przez pierwsze 5 dni każdego kolejnego cyklu, o ile nie wystąpią działania toksyczne.13
W okresie monoterapii należy monitorować parametry hematologiczne, wykonując badania morfologii krwi w 22. dniu cyklu (21 dni po podaniu pierwszej dawki temozolomidu), a zmniejszenie dawki lub przerwanie podawania produktu leczniczego powinno się opierać na wytycznych zawartych w tabelach poniżej.14
| Poziom dawki | Dawka temozolomidu (mg/m² pc. na dobę) | Uwagi |
|---|---|---|
| -1 | 100 | Zmniejszenie z powodu wcześniejszej toksyczności |
| 0 | 150 | Dawka w czasie 1. cyklu |
| 1 | 200 | Dawka w czasie 2.- 6. cyklu, jeśli brak toksyczności |
| Toksyczność | Zmniejszenie dawki TMZ o 1 poziom | Zaprzestanie podawania TMZ |
|---|---|---|
| Całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych | < 1,0 x 10⁹/l | – |
| Liczba płytek | < 50 x 10⁹/l | – |
| Toksyczność pozahematologiczna wg CTC (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów) | Stopień 3. | – |
Ważne: Należy przerwać podawanie temozolomidu, jeśli:15
- poziom dawki -1 (100 mg/m² pc.) w dalszym ciągu powoduje dużą toksyczność
- po zmniejszeniu dawki pojawia się ten sam 3. stopień toksyczności pozahematologicznej (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów)
Dawkowanie u dorosłych pacjentów i dzieci w wieku od 3 lat z glejakiem złośliwym wykazującym wznowę lub progresję
Cykl leczenia w tym wskazaniu trwa 28 dni.16
U pacjentów, którzy nie otrzymywali wcześniej chemioterapii, temozolomid podaje się doustnie w dawce 200 mg/m² powierzchni ciała raz na dobę przez pierwsze 5 dni cyklu, a następnie stosuje się 23-dniową przerwę w leczeniu (łącznie 28 dni).17
U pacjentów poddawanych wcześniej chemioterapii, początkowa dawka wynosi 150 mg/m² powierzchni ciała raz na dobę i może być zwiększona w drugim cyklu do 200 mg/m² powierzchni ciała raz na dobę przez 5 dni, pod warunkiem braku toksyczności hematologicznej.18
Dawkowanie w szczególnych populacjach pacjentów
Dzieci i młodzież
U dzieci w wieku od 3 lat temozolomid stosuje się wyłącznie w glejaku złośliwym wykazującym wznowę lub progresję. Dane kliniczne w tej grupie wiekowej są bardzo ograniczone.19
Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności temozolomidu u dzieci w wieku poniżej 3 lat. Brak danych w tej grupie wiekowej.20
Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby lub nerek
Farmakokinetyka temozolomidu jest porównywalna zarówno u pacjentów z prawidłową czynnością wątroby, jak i u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby.21
Brak danych dotyczących stosowania temozolomidu u pacjentów z:22
- ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (Klasa C Childa)
- zaburzeniami czynności nerek o jakimkolwiek nasileniu
Biorąc pod uwagę właściwości farmakokinetyczne temozolomidu, zmniejszenie dawki u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub zaburzeniami czynności nerek o różnym stopniu nasilenia prawdopodobnie nie jest konieczne. Należy jednak zachować ostrożność podczas stosowania temozolomidu u tych pacjentów.23
Pacjenci w podeszłym wieku
Na podstawie analizy farmakokinetycznej u pacjentów w wieku od 19 do 78 lat stwierdzono, że wiek nie wpływa na klirens temozolomidu. Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 70 lat) mogą być jednak narażeni na zwiększone ryzyko wystąpienia neutropenii i trombocytopenii, co należy uwzględnić podczas stosowania leku w tej grupie wiekowej.Sposób podawania
Produkt leczniczy Temozolomide Glenmark, kapsułki twarde należy podawać na czczo.25 Kapsułki należy przyjmować w całości, popijając szklanką wody. Nie wolno ich otwierać ani rozgryzać.26 Jeśli po podaniu leku wystąpią wymioty, nie należy podawać drugiej dawki leku tego samego dnia.27
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania