Przedawkowanie
Temozolomide Glenmark 180 mg

Przedawkowanie temozolomidu, nawet w dawkach zaczynających się od 500 mg/m² powierzchni ciała podawanych w ciągu 5 dni, prowadzi do istotnej toksyczności hematologicznej, obejmującej leukopenię, trombocytopenię, niedokrwistość, a w skrajnych przypadkach pancytopenię. Ekstremalne przedawkowanie, jak w przypadku dawki 10 000 mg podanej w ciągu 5 dni, skutkuje ciężkimi powikłaniami, takimi jak pancytopenia, gorączka związana z infekcjami oportunistycznymi, niewydolność wielonarządowa oraz zgon. Przedłużone stosowanie temozolomidu powyżej zalecanych 5 dni, nawet w dawkach terapeutycznych, może prowadzić do mielosupresji i poważnych zakażeń, które mogą mieć ciężki i długotrwały przebieg, a w niektórych przypadkach kończyć się śmiercią.

Pobierz ChPL PDF Temozolomide Glenmark – Kapsułki twarde – 180 mg
  1. Przedawkowanie leku Temozolomide Glenmark
    1. Dawki ocenione klinicznie w przedawkowaniu
    2. Główne objawy toksyczności przy przedawkowaniu
    3. Przypadek ekstremalnego przedawkowania
    4. Przedłużone stosowanie temozolomidu
    5. Postępowanie w przypadku przedawkowania
    6. Objawy przedawkowania temozolomidu
    7. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. glejak wielopostaciowy
  2. glejak złośliwy
  3. gwiaździak anaplastyczny
Substancja czynna
  1. temozolomid
Kategoria leku
  1. leki alkilujące
  2. leki przeciwnowotworowe

Przedawkowanie leku Temozolomide Glenmark

Przedawkowanie temozolomidu stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Kliniczne doświadczenia z przedawkowaniem tego leku pochodzą zarówno z badań klinicznych, jak i z przypadków incydentalnego przekroczenia dawek terapeutycznych.1

Dawki ocenione klinicznie w przedawkowaniu

W warunkach klinicznych oceniono wpływ dawek temozolomidu wynoszących 500, 750, 1000 i 1250 mg/m² powierzchni ciała, podawanych jako całkowita dawka w cyklu w ciągu 5 dni. Nawet przy najniższej z tych dawek (500 mg/m² pc.) obserwowano objawy toksyczności, które nasilały się przy wyższych dawkach.2

Główne objawy toksyczności przy przedawkowaniu

Dominującym objawem toksyczności przy przedawkowaniu temozolomidu jest toksyczność hematologiczna, której nasilenie koreluje z wielkością przyjętej dawki. Cięższy przebieg obserwuje się przy zastosowaniu większych dawek leku, co może prowadzić do poważnych powikłań hematologicznych i immunologicznych.3

Przypadek ekstremalnego przedawkowania

Odnotowano przypadek pacjenta, który przyjął jednorazowo wyjątkowo wysoką dawkę 10 000 mg temozolomidu (jako całkowitą dawkę w jednym cyklu podaną w ciągu 5 dni). U tego pacjenta wystąpiły następujące ciężkie działania niepożądane:4

  • Pancytopenia – dramatyczny spadek wszystkich elementów morfotycznych krwi
  • Gorączka – związana prawdopodobnie z zaburzeniami hematologicznymi i następczą infekcją
  • Niewydolność wielonarządowa – jako konsekwencja ciężkich zaburzeń homeostazy
  • Zgon – jako ostateczny skutek ekstremalnego przedawkowania

Przedłużone stosowanie temozolomidu

Odnotowano również przypadki, gdy pacjenci przyjmowali temozolomid przez okres dłuższy niż zalecane 5 dni terapii – w niektórych przypadkach nawet do 64 dni. Takie przedłużone stosowanie leku, nawet w dawkach zalecanych, może być traktowane jako forma przedawkowania i wiąże się z poważnymi konsekwencjami zdrowotnymi.5

W przypadkach przedłużonego stosowania temozolomidu obserwowano następujące działania niepożądane:6

  • Mielosupresja – zahamowanie czynności szpiku kostnego prowadzące do zaburzeń hematologicznych
  • Zakażenia – będące konsekwencją osłabienia odporności w wyniku mielosupresji
    • Mogą mieć przebieg ciężki i długotrwały
    • W niektórych przypadkach prowadzą do śmierci

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku podejrzenia przedawkowania temozolomidu konieczne jest wdrożenie natychmiastowego postępowania diagnostycznego i terapeutycznego:7

  1. Ocena hematologiczna – podstawowe badanie diagnostyczne obejmujące:
    • Morfologię krwi z rozmazem
    • Ocenę parametrów krzepnięcia
    • Monitoring parametrów hematologicznych w kolejnych dniach po przedawkowaniu
  2. Leczenie podtrzymujące – w zależności od stanu klinicznego pacjenta:
    • Wyrównywanie zaburzeń wodno-elektrolitowych
    • Leczenie przeciwzakażeniowe w przypadku wystąpienia infekcji
    • Transfuzje preparatów krwi w razie konieczności
    • Rozważenie podania czynników wzrostu kolonii granulocytów (G-CSF) przy ciężkiej neutropenii
    • Intensywne leczenie objawowe niewydolności narządowej

Objawy przedawkowania temozolomidu

Objaw przedawkowania Opis Obserwowane dawki
Toksyczność hematologiczna Podstawowy objaw przedawkowania, nasilający się przy wyższych dawkach. Może obejmować leukopenię, trombocytopenię, niedokrwistość lub pancytopenię. Występuje przy wszystkich dawkach przekraczających dawkę terapeutyczną (≥500 mg/m² pc.)
Pancytopenia Jednoczesny spadek liczby wszystkich elementów morfotycznych krwi, prowadzący do zwiększonego ryzyka infekcji, krwawień i niedotlenienia tkanek. Opisana przy ekstremalnym przedawkowaniu (10 000 mg)
Gorączka Związana z neutropenią i zakażeniami oportunistycznymi, może być objawem posocznicy. Opisana przy ekstremalnym przedawkowaniu (10 000 mg)
Zakażenia Mogą mieć charakter oportunistyczny, związany z neutropenią. Przebieg może być ciężki i długotrwały. Występują przy przedłużonym stosowaniu (do 64 dni) nawet dawek terapeutycznych
Niewydolność wielonarządowa Zaburzenie funkcji wielu narządów jednocześnie, zagrażające życiu powikłanie prowadzące do zgonu. Opisana przy ekstremalnym przedawkowaniu (10 000 mg)
Zgon Ostateczny skutek ciężkiego przedawkowania, będący wynikiem nieodwracalnych zaburzeń hematologicznych i niewydolności wielonarządowej. Opisany przy ekstremalnym przedawkowaniu (10 000 mg) oraz przy przedłużonym stosowaniu w niektórych przypadkach

Należy podkreślić, że przedawkowanie temozolomidu stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej hospitalizacji i leczenia na oddziale intensywnej terapii. Kluczowym elementem postępowania jest wczesne rozpoznanie i rozpoczęcie leczenia podtrzymującego, ze szczególnym uwzględnieniem profilaktyki i leczenia powikłań infekcyjnych związanych z mielosupresją.8

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl