Interakcje leku
Telmisartan HCT EGIS 80 mg + 12,5 mg

Produkt leczniczy Telmisartan HCT EGIS, zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zaburzeń elektrolitowych, takich jak hipokaliemia i hiperkaliemia, które mogą być nasilone przez jednoczesne stosowanie leków wpływających na gospodarkę potasową (np. diuretyki kaliuretyczne, inhibitory ACE, suplementy potasu). Monitorowanie stężenia potasu w osoczu jest kluczowe, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu glikozydów naparstnicy, leków przeciwarytmicznych klasy Ia i III oraz leków mogących wywołać torsades de pointes. Ponadto, jednoczesne stosowanie litu jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zwiększenia jego toksyczności, a w przypadku konieczności kojarzenia terapii wymagana jest ścisła kontrola stężenia litu w surowicy. Wzrost stężenia digoksyny w osoczu o 49% (Cmax) i 20% (Cmin) podczas terapii telmisartanem wymaga monitorowania poziomów digoksyny w celu utrzymania ich w zakresie terapeutycznym.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt leczniczy Telmisartan HCT EGIS, zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, może wchodzić w liczne istotne klinicznie interakcje z innymi lekami, które wymagają szczególnej uwagi przy jednoczesnym stosowaniu. Interakcje te wynikają z właściwości farmakologicznych obu składników aktywnych i mogą prowadzić do zmian w skuteczności terapeutycznej oraz profilu bezpieczeństwa.1

Interakcje związane z gospodarką elektrolitową

Lit – obserwowano przemijające zwiększenie stężenia litu w surowicy i zwiększenie jego toksyczności podczas jednoczesnego stosowania litu z inhibitorami konwertazy angiotensyny oraz rzadziej z antagonistami receptora angiotensyny II (w tym z połączeniem telmisartan/hydrochlorotiazyd). Nie jest zalecane jednoczesne stosowanie litu i produktu Telmisartan HCT EGIS. Jeśli równoczesne stosowanie tych leków jest konieczne, należy skrupulatnie monitorować stężenie litu w surowicy.2

Produkty lecznicze związane z utratą potasu i hipokaliemią (np. inne diuretyki kaliuretyczne, środki przeczyszczające, kortykosteroidy, ACTH, amfoterycyna, karbenoksolon, sól sodowa penicyliny G, kwas salicylowy i jego pochodne) – mogą nasilić działanie hydrochlorotiazydu na stężenie potasu w surowicy. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania tych substancji z produktem Telmisartan HCT EGIS, zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia potasu w osoczu.3

Produkty lecznicze, które mogą spowodować zwiększenie stężenia potasu lub wywołać hiperkaliemię (np. inhibitory ACE, diuretyki oszczędzające potas, suplementy potasu, sole zawierające potas, cyklosporyna lub inne produkty lecznicze takie jak heparyna sodowa) – doświadczenie w stosowaniu produktów leczniczych wpływających na układ renina-angiotensyna wskazuje, że jednoczesne stosowanie powyższych leków może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy i w związku z tym nie jest zalecane. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu.4

Leki, na które wpływają zaburzenia stężenia potasu w surowicy

Podczas jednoczesnego stosowania produktu Telmisartan HCT EGIS z produktami leczniczymi, na których działanie wpływają zmiany stężenia potasu (np. glikozydy naparstnicy, leki przeciwarytmiczne) oraz z lekami mogącymi wywołać torsades de pointes, dla których hipokaliemia jest czynnikiem predysponującym, należy okresowo monitorować stężenie potasu w surowicy oraz EKG. Dotyczy to następujących leków:5

  • Leki przeciwarytmiczne klasy Ia (np. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid)6
  • Leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetilid, ibutilid)7
  • Niektóre leki przeciwpsychotyczne (np. tiorydazyna, chlorpromazyna, lewomepromazyna, trifluperazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, sultopryd, amisulpryd, tiapryd, pimozyd, haloperydol, droperydol)8
  • Inne leki mogące prowadzić do torsades de pointes (np. beprydyl, cyzapryd, difemanil, erytromycyna iv., halofantryna, mizolastyna, pentamidyna, sparfloksacyna, terfenadyna, winkamina iv.)9

Interakcje z glikozydami naparstnicy

Glikozydy naparstnicy – hipokaliemia lub hipomagnezemia wywołana tiazydami sprzyja powstawaniu arytmii indukowanych przez glikozydy naparstnicy. Wymaga to szczególnej ostrożności i monitorowania elektrolitów podczas jednoczesnego stosowania tych leków.10

Digoksyna – zaobserwowano wzrost mediany maksymalnego stężenia digoksyny w osoczu (49%) i stężenia minimalnego (20%) podczas jednoczesnego podawania z telmisartanem. Podczas rozpoczynania, dostosowywania dawki i kończenia leczenia telmisartanem należy monitorować stężenie digoksyny w celu utrzymania go w zakresie terapeutycznym.11

Interakcje z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi

Telmisartan może nasilać działanie hipotensyjne innych leków przeciwnadciśnieniowych. Badania kliniczne wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) wskutek jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu wiąże się ze zwiększoną częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu RAA w monoterapii.12

Interakcje z lekami przeciwcukrzycowymi

Podczas jednoczesnego stosowania produktów leczniczych przeciwcukrzycowych (produkty doustne i insulina) z produktem Telmisartan HCT EGIS może być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych.13

Metformina – powinna być stosowana ostrożnie podczas jednoczesnej terapii z produktem Telmisartan HCT EGIS ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej wynikające z potencjalnej niewydolności nerek wywołanej przez hydrochlorotiazyd.14

Interakcje wpływające na wchłanianie leków

Kolestyramina i kolestypol (żywice) – wchłanianie hydrochlorotiazydu jest zaburzone w obecności żywic wymieniających aniony, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności składnika tiazydowego preparatu Telmisartan HCT EGIS.15

Interakcje z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (tj. kwas acetylosalicylowy w dawkach o działaniu przeciwzapalnym, inhibitory COX-2 i nieselektywne NLPZ) mogą zmniejszać działanie diuretyczne, natriuretyczne i przeciwnadciśnieniowe diuretyków tiazydowych oraz antagonistów receptora angiotensyny II. U niektórych pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (np. pacjenci odwodnieni lub pacjenci w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek) jednoczesne podanie antagonistów receptora angiotensyny II i leków hamujących cyklooksygenazę może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek, włącznie z ostrą niewydolnością nerek, która zazwyczaj jest stanem odwracalnym.16

Dlatego takie skojarzenie leków powinno być stosowane z dużą ostrożnością, szczególnie u osób w podeszłym wieku. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni, należy również rozważyć konieczność monitorowania czynności nerek po rozpoczęciu terapii towarzyszącej, a później okresowo.17

W jednym badaniu jednoczesne podawanie telmisartanu i ramiprylu spowodowało 2,5-krotne zwiększenie AUC0-24 i Cmax ramiprylu i ramiprylatu. Znaczenie kliniczne tej obserwacji pozostaje nieznane.18

Interakcje z aminami presyjnymi

Aminy presyjne (np. noradrenalina) – ich działanie może być osłabione podczas jednoczesnego stosowania z produktem Telmisartan HCT EGIS.19

Interakcje ze środkami zwiotczającymi

Niedepolaryzujące środki zwiotczające mięśnie szkieletowe (np. tubokuraryna) – działanie niedepolaryzujących środków zwiotczających mięśnie szkieletowe może być nasilone przez hydrochlorotiazyd, co wymaga dostosowania dawkowania tych leków.20

Interakcje z lekami stosowanymi w dnie moczanowej

Produkty lecznicze stosowane w dnie (np. probenecyd, sulfinpirazon i allopurynol) – może okazać się konieczne dostosowanie dawki leków zwiększających wydalanie kwasu moczowego z moczem, ponieważ hydrochlorotiazyd może zwiększyć stężenie kwasu moczowego w surowicy. Może być konieczne zwiększenie dawki probenecydu lub sulfinpyrazonu.21

Jednoczesne podawanie tiazydu może zwiększyć częstość występowania ciężkich reakcji nadwrażliwości związanych z terapią allopurynolem, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek.22

Interakcje z preparatami wapnia

Sole wapniadiuretyki tiazydowe mogą zwiększyć stężenie wapnia w surowicy w związku z jego zmniejszonym wydalaniem. Jeśli zachodzi potrzeba stosowania suplementów wapnia lub produktów leczniczych, które powodują gromadzenie wapnia w organizmie (np. preparaty witaminy D), należy monitorować stężenie wapnia w surowicy i odpowiednio dostosować dawkę wapnia.23

Interakcje z beta-adrenolitykami i diazoksydem

Beta-adrenolityki i diazoksyd – tiazydy mogą zwiększyć działanie hiperglikemizujące beta-adrenolityków i diazoksydu, co może prowadzić do pogorszenia kontroli glikemii u pacjentów z cukrzycą.24

Interakcje ze środkami antycholinergicznymi

Środki antycholinergiczne (np. atropina, biperyden) – mogą zwiększyć biodostępność diuretyków tiazydowych poprzez zmniejszenie perystaltyki jelit i zmniejszenie współczynnika opróżniania żołądka, co skutkuje nasileniem działania hydrochlorotiazydu.25

Interakcje z amantadyną

Amantadyna – tiazydy zwiększają ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych wywoływanych przez amantadynę, co wymaga zwiększonej obserwacji pacjenta podczas jednoczesnego stosowania tych leków.26

Interakcje ze środkami cytotoksycznymi

Środki cytotoksyczne (np. cyklofosfamid, metotreksat) – tiazydy mogą zmniejszyć wydalanie nerkowe cytotoksycznych produktów leczniczych i nasilić ich hamujące działanie na czynność szpiku kostnego, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka mielosupresji.27

Inne potencjalne interakcje

Ze względu na farmakologiczne właściwości, następujące produkty lecznicze mogą nasilać hipotensyjne działanie wszystkich leków przeciwnadciśnieniowych, w tym telmisartanu:28

  • Baklofen – lek stosowany w leczeniu spastyczności mięśni
  • Amifostyna – lek osłonowy stosowany w chemioterapii

Interakcje z alkoholem

Alkohol może istotnie wchodzić w interakcje z produktem Telmisartan HCT EGIS, nasilając jego działanie hipotensyjne. Niedociśnienie ortostatyczne może być spotęgowane przez spożywanie alkoholu podczas terapii tym produktem leczniczym, co objawia się zawrotami głowy i omdleniami przy zmianie pozycji ciała z leżącej na stojącą.29

Mechanizm tej interakcji jest związany z rozszerzeniem naczyń obwodowych przez alkohol, co w połączeniu z działaniem przeciwnadciśnieniowym telmisartanu i hydrochlorotiazydu może prowadzić do znacznego spadku ciśnienia tętniczego. Dodatkowo, alkohol może nasilać efekt diuretyczny hydrochlorotiazydu, prowadząc do odwodnienia i dalszego pogłębienia niedociśnienia.

Należy zalecić pacjentom ograniczenie lub całkowite unikanie spożywania alkoholu podczas terapii produktem Telmisartan HCT EGIS, szczególnie na początku leczenia oraz po każdej zmianie dawki. Pacjenci powinni być poinformowani o objawach niedociśnienia ortostatycznego, takich jak zawroty głowy, uczucie osłabienia czy omdlenia, oraz o konieczności natychmiastowego zgłaszania takich objawów lekarzowi.

Tabela interakcji produktu Telmisartan HCT EGIS

Lek lub grupa leków Opis interakcji Poziom ważności interakcji Zalecane postępowanie
Lit Zwiększenie stężenia litu w surowicy i jego toksyczności Wysoki Unikać jednoczesnego stosowania. Jeśli konieczne, ściśle monitorować stężenie litu w surowicy
Leki zwiększające utratę potasu (np. inne diuretyki kaliuretyczne, środki przeczyszczające, kortykosteroidy) Nasilenie działania hydrochlorotiazydu na stężenie potasu w surowicy Wysoki Monitorowanie stężenia potasu w osoczu, ewentualna suplementacja potasu
Leki zwiększające stężenie potasu (np. inhibitory ACE, diuretyki oszczędzające potas, suplementy potasu) Ryzyko hiperkaliemii Wysoki Niezalecane jednoczesne stosowanie, monitorowanie stężenia potasu w osoczu
Glikozydy naparstnicy Zwiększone ryzyko arytmii wywołanej glikozydami naparstnicy wskutek hipokaliemii Wysoki Monitorowanie EKG i stężenia potasu, magnezu
Digoksyna Wzrost stężenia digoksyny w osoczu o 49% (stężenie maksymalne) i 20% (stężenie minimalne) Wysoki Monitorowanie stężenia digoksyny w celu utrzymania w zakresie terapeutycznym
Inne leki przeciwnadciśnieniowe Nasilenie działania hipotensyjnego Średni Może być konieczne dostosowanie dawek leków
Inhibitory ACE, ARB, aliskiren Podwójna blokada RAA zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii, zaburzeń czynności nerek Wysoki Unikać jednoczesnego stosowania
Leki przeciwcukrzycowe (doustne i insulina) Zmiana skuteczności leków przeciwcukrzycowych Średni Dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych
Metformina Ryzyko kwasicy mleczanowej z powodu potencjalnej niewydolności nerek Wysoki Ostrożne stosowanie, monitorowanie funkcji nerek
Kolestyramina i kolestypol Zaburzenie wchłaniania hydrochlorotiazydu Średni Stosować leki w odpowiednim odstępie czasowym
NLPZ (kwas acetylosalicylowy, inhibitory COX-2) Zmniejszenie działania diuretycznego, natriuretycznego i przeciwnadciśnieniowego; ryzyko pogorszenia czynności nerek Wysoki Stosować ostrożnie, zapewnić odpowiednie nawodnienie, monitorować funkcję nerek
Aminy presyjne (np. noradrenalina) Osłabienie działania amin presyjnych Niski Monitorowanie odpowiedzi na aminy presyjne
Niedepolaryzujące środki zwiotczające Nasilenie działania środków zwiotczających Średni Dostosowanie dawki środków zwiotczających
Leki stosowane w dnie (probenecyd, sulfinpirazon) Zmniejszenie skuteczności leków zwiększających wydalanie kwasu moczowego Średni Zwiększenie dawki probenecydu lub sulfinpyrazonu
Allopurynol Zwiększone ryzyko reakcji nadwrażliwości Wysoki Ostrożne stosowanie, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek
Sole wapnia, witamina D Zwiększenie stężenia wapnia w surowicy Średni Monitorowanie stężenia wapnia w surowicy, dostosowanie dawki
Beta-adrenolityki i diazoksyd Zwiększenie działania hiperglikemizującego Średni Monitorowanie glikemii
Środki antycholinergiczne Zwiększenie biodostępności diuretyków tiazydowych Niski Monitorowanie skuteczności i działań niepożądanych hydrochlorotiazydu
Amantadyna Zwiększenie ryzyka objawów niepożądanych amantadyny Średni Monitorowanie pacjenta pod kątem objawów niepożądanych
Środki cytotoksyczne Zmniejszenie wydalania nerkowego, nasilenie hamującego działania na szpik kostny Wysoki Ostrożne stosowanie, monitorowanie parametrów morfologii krwi
Alkohol Nasilenie działania hipotensyjnego, spotęgowanie niedociśnienia ortostatycznego Wysoki Unikać spożywania alkoholu podczas terapii
Barbiturany, opioidowe leki przeciwbólowe, leki przeciwdepresyjne Nasilenie niedociśnienia ortostatycznego Wysoki Ostrożne stosowanie, monitorowanie ciśnienia tętniczego
Baklofen, amifostyna Nasilenie działania hipotensyjnego Średni Monitorowanie ciśnienia tętniczego, ewentualne dostosowanie dawki
  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl