Właściwości farmakodynamiczne
Symibace 2,5 mg

Właściwości farmakodynamiczne leku Symibace

Cylazapryl, substancja czynna produktu Symibace, jest specyficznym, długo działającym inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE). Należy do grupy farmakoterapeutycznej inhibitorów ACE, sklasyfikowanej kodem ATC: C09 AA08. Lek wywiera swoje działanie poprzez hamowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron, co powoduje blokowanie przekształcania nieaktywnej angiotensyny I w angiotensynę II – substancję odpowiedzialną za silne zwężanie naczyń krwionośnych. Działanie terapeutyczne cylazaprylu po podaniu zalecanych dawek utrzymuje się przez 24 godziny zarówno u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, jak i przewlekłą niewydolnością serca.¹

Skuteczność w leczeniu nadciśnienia

Symibace wykazuje skuteczne działanie hipotensyjne zarówno w pozycji siedzącej, jak i stojącej, przy czym zwykle nie powoduje niedociśnienia ortostatycznego. Lek skutecznie obniża ciśnienie tętnicze we wszystkich stopniach nadciśnienia samoistnego oraz w nadciśnieniu naczyniowo-nerkowym. Efekt przeciwnadciśnieniowy rozpoczyna się w ciągu godziny od podania, osiągając maksimum między trzecią a siódmą godziną. Zazwyczaj częstość akcji serca pozostaje niezmieniona podczas terapii, co oznacza, że produkt leczniczy nie wywołuje odruchowej tachykardii, choć mogą wystąpić niewielkie i klinicznie nieistotne zmiany częstości pracy serca.²

U niektórych pacjentów obserwuje się mniejsze obniżenie ciśnienia tętniczego krwi pod koniec przerwy między dawkami. Warto podkreślić, że działanie przeciwnadciśnieniowe Symibace utrzymuje się podczas długotrwałego leczenia, a po nagłym odstawieniu leku nie obserwowano gwałtownego zwiększenia ciśnienia tętniczego krwi.³

Wpływ na funkcje nerek

Stosowanie Symibace u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie wpływa na wielkość przesączenia kłębuszkowego i przepływ krwi przez nerki, pomimo klinicznie istotnego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi. Jest to istotna cecha leku, która pozwala na jego stosowanie u pacjentów z współistniejącymi zaburzeniami czynności nerek.⁴

Różnice w skuteczności etnicznej

Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów ACE, działanie hipotensyjne Symibace jest mniejsze u pacjentów rasy czarnej w porównaniu z pacjentami innych ras. Co istotne, różnice te zanikają, gdy Symibace stosowany jest w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem.⁵

Skuteczność w przewlekłej niewydolności serca

U pacjentów z niewydolnością serca zwykle występuje zwiększona aktywność układu renina-angiotensyna-aldosteron oraz układu współczulnego, co skutkuje zwężeniem naczyń w krążeniu układowym i sprzyja retencji sodu i wody. Symibace, poprzez hamowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron, poprawia warunki hemodynamiczne w przypadku przeciążonego serca. Dzieje się to poprzez zmniejszenie układowego oporu naczyniowego (afterload) oraz ciśnienia zaklinowania w kapilarach płucnych (preload) u pacjentów leczonych lekami moczopędnymi i/lub glikozydami naparstnicy.⁶

Ponadto, u pacjentów leczonych Symibace stwierdzono większą tolerancję wysiłku, a tym samym poprawę jakości życia. Zarówno działanie hemodynamiczne, jak i kliniczne, występuje szybko i utrzymuje się przez dłuższy czas. Należy jednak zaznaczyć, że nie przeprowadzono badań klinicznych, które bezpośrednio dowodziłyby wpływu cylazaprylu na zachorowalność i śmiertelność w niewydolności serca.⁷

Badania kliniczne jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE z innymi lekami

Przeprowadzono szereg znaczących badań klinicznych oceniających jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II:

• Badanie ONTARGET (ONgoing Telmistartan Alone and in combination with Ramipril Global Endpoint Trial) – przeprowadzone u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, chorobami naczyń mózgowych w wywiadzie lub cukrzycą typu 2 z udowodnionymi uszkodzeniami narządów docelowych.⁸
• Badanie VA NEPHRON-D (The Veterans Affairs Nefropathy in Diabetes) – przeprowadzone u pacjentów z cukrzycą typu 2 oraz nefropatią cukrzycową.⁹

Wyniki tych badań wykazały brak istotnego korzystnego wpływu na parametry nerkowe i/lub wyniki dotyczące chorobowości oraz śmiertelności sercowo-naczyniowej. Jednocześnie zaobserwowano zwiększone ryzyko wystąpienia:

• Hiperkaliemii – podwyższonego stężenia potasu we krwi
• Ostrego uszkodzenia nerek
• Niedociśnienia tętniczego

w porównaniu z monoterapią.¹⁰

Ze względu na podobieństwa w zakresie właściwości farmakodynamicznych wszystkich leków z grupy inhibitorów ACE oraz antagonistów receptora angiotensyny II, przytoczone wyniki mają istotne znaczenie kliniczne również w przypadku cylazaprylu. W związku z tym, u pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy jednocześnie stosować inhibitorów ACE oraz antagonistów receptora angiotensyny II.¹¹

Badanie ALTITUDE

Badanie ALTITUDE (Aliskiren Trial in Type 2 Diabetes Using Cardiovascular and Renal Disease Endpoints) zostało zaprojektowane w celu oceny potencjalnych korzyści wynikających z dodania aliskirenu do standardowego leczenia inhibitorem ACE lub antagonistą receptora angiotensyny II u pacjentów z:

• Cukrzycą typu 2
• Przewlekłą chorobą nerek i/lub
• Chorobą układu sercowo-naczyniowego

Badanie zostało przedwcześnie przerwane ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych w grupie otrzymującej aliskiren.¹²

Najważniejsze niekorzystne działania zaobserwowane w grupie otrzymującej aliskiren w porównaniu do grupy placebo obejmowały:

• Częstsze zgony sercowo-naczyniowe
• Wyższą częstość udarów mózgu
• Zwiększoną częstość występowania zdarzeń niepożądanych, w tym ciężkich zdarzeń niepożądanych takich jak:
  • Hiperkaliemia
  • Niedociśnienie
  • Niewydolność nerek

¹³

W świetle tych wyników jednoczesne stosowanie aliskirenu z inhibitorami ACE lub antagonistami receptora angiotensyny II jest przeciwwskazane u pacjentów z:

• Cukrzycą typu 2
• Niewydolnością nerek (GFR ˂ 60ml/min/1,73m²)

¹⁴