Właściwości farmakokinetyczne

Produkt leczniczy Symbella zawiera dwie substancje czynne: chlormadynonu octan (2 mg) oraz etynyloestradiol (0,03 mg). Poniżej przedstawiono szczegółowe omówienie właściwości farmakokinetycznych każdej z tych substancji, z uwzględnieniem procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji.

Chlormadynonu octan – farmakokinetyka

Wchłanianie

Po podaniu doustnym chlormadynonu octan wchłania się szybko i prawie całkowicie z przewodu pokarmowego. Charakteryzuje się on dużą biodostępnością układową, co wynika z braku efektu pierwszego przejścia przez wątrobę. Maksymalne stężenie w osoczu jest osiągane stosunkowo szybko, w czasie 1-2 godzin po przyjęciu.¹

Dystrybucja

Chlormadynonu octan wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza, przekraczający 95%. Wiąże się on przede wszystkim z albuminami osocza. Co istotne, substancja ta nie wykazuje powinowactwa do specyficznych białek transportujących, takich jak globulina wiążąca hormony płciowe (SHBG) oraz globulina wiążąca kortykosteroidy (CBG). Głównym miejscem magazynowania chlormadynonu octanu w organizmie jest tkanka tłuszczowa.²

Metabolizm

Chlormadynonu octan podlega w organizmie złożonym procesom biotransformacji, obejmującym reakcje redukcji, utleniania oraz koniugacji do glukuronidów i siarczanów. W wyniku tych procesów powstaje szereg metabolitów. W osoczu ludzkim dominującymi metabolitami są 3α- i 3β-hydroksychlormadynonu octan, których biologiczne okresy półtrwania są zbliżone do okresu półtrwania niezmienionej substancji macierzystej. 3-hydroksymetabolit zachowuje aktywność farmakologiczną podobną do związku macierzystego, wykazując działanie antyandrogenowe. Metabolity występują głównie w postaci koniugatów w moczu. Po hydrolizie enzymatycznej, głównym metabolitem okazuje się być 2α-hydroksychlormadynonu octan, obok 3-hydroksymetabolitów i dihydroksymetabolitów.³

Eliminacja

Okres półtrwania wydalania chlormadynonu octanu z osocza wynosi około 34 godzin po podaniu pojedynczej dawki. W przypadku podawania wielokrotnego, okres ten wydłuża się do około 36-39 godzin. Po podaniu doustnym, chlormadynonu octan i jego metabolity są wydalane przez nerki oraz z kałem w niemal równych proporcjach.⁴

Etynyloestradiol – farmakokinetyka

Wchłanianie

Etynyloestradiol po podaniu doustnym wchłania się szybko i całkowicie z przewodu pokarmowego. Średnie stężenie maksymalne w osoczu jest osiągane po około 1,5 godziny od zażycia. Biodostępność bezwzględna etynyloestradiolu wynosi około 40%, jednak wartość ta charakteryzuje się znaczną zmiennością międzyosobniczą (zakres 20-65%). Stosunkowo niska biodostępność jest efektem sprzęgania etynyloestradiolu przed jego wejściem do krążenia ogólnego oraz metabolizmu pierwszego przejścia w wątrobie.⁵

Dystrybucja

Dane literaturowe dotyczące stężenia etynyloestradiolu w osoczu wykazują znaczne zróżnicowanie. Etynyloestradiol charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym około 98%. Wiąże się on niemal całkowicie z albuminami.⁶

Metabolizm

Etynyloestradiol, podobnie jak naturalne estrogeny, podlega metabolizmowi poprzez hydroksylację pierścienia aromatycznego, w której uczestniczy cytochrom P-450. Głównym metabolitem powstającym w tym procesie jest 2-hydroksyetynyloestradiol, który następnie ulega dalszym przemianom metabolicznym i procesom koniugacji. Etynyloestradiol podlega sprzęganiu zarówno w błonie śluzowej jelita cienkiego, jak i w wątrobie przed wejściem do krążenia ogólnego. W moczu występują głównie glukuronidy etynyloestradiolu, natomiast w żółci i osoczu dominują metabolity w postaci siarczanów.⁷

Eliminacja

Średni okres półtrwania etynyloestradiolu w osoczu wynosi około 12-14 godzin. Etynyloestradiol jest wydalany przez nerki i z kałem w stosunku 2:3. Siarczan etynyloestradiolu, wydzielany do żółci, po hydrolizie przez bakterie jelitowe podlega krążeniu jelitowo-wątrobowemu, co może wpływać na przedłużenie jego obecności w organizmie.⁸

Porównanie parametrów farmakokinetycznych