Interakcje leku
Sumamed 125 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Azytromycyna, jako antybiotyk z grupy makrolidów (azalidów), wchodzi w interakcje z różnymi produktami leczniczymi, co może mieć istotne znaczenie kliniczne. Poniżej przedstawiono szczegółowy przegląd interakcji lekowych związanych ze stosowaniem azytromycyny w preparacie Sumamed 125 mg.¹

Interakcje z lekami zobojętniającymi

Badania farmakokinetyczne wykazały, że jednoczesne stosowanie leków zobojętniających kwas solny i azytromycyny nie wpływa na całkowitą biodostępność azytromycyny. Zaobserwowano jednak zmniejszenie najwyższego stężenia azytromycyny w surowicy o około 25%. Z tego względu zaleca się, aby pacjenci przyjmujący jednocześnie azytromycynę i leki zobojętniające kwas solny, nie stosowali ich w tym samym czasie.²

Interakcje z lekami wpływającymi na odstęp QT

Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu azytromycyny z lekami, które mogą wydłużać odstęp QT w zapisie EKG, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca. Dotyczy to takich substancji jak:

• Cyzapryd – jednoczesne stosowanie z azytromycyną wymaga ostrożności ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca, ponieważ cyzapryd wydłuża odstęp QT³
• Hydroksychlorochina – azytromycynę należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących hydroksychlorochinę, ponieważ może to zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca związanych z wydłużeniem odstępu QT⁴

Interakcje z substratami glikoproteiny P

Jednoczesne podawanie azytromycyny z substratami glikoproteiny P może prowadzić do zwiększenia stężenia tych substratów w surowicy. Dotyczy to przede wszystkim:

• Digoksyny – podczas jednoczesnego stosowania azytromycyny i digoksyny należy brać pod uwagę możliwość zwiększenia stężenia digoksyny w surowicy. Konieczna jest obserwacja kliniczna pacjenta oraz, w stosownych przypadkach, monitorowanie stężenia digoksyny w surowicy, zarówno w trakcie leczenia azytromycyną, jak i po jego zakończeniu⁵
• Kolchicyny – podobnie jak w przypadku digoksyny, jednoczesne podawanie azytromycyny i kolchicyny może prowadzić do zwiększenia stężenia kolchicyny w surowicy, co wymaga ścisłego monitorowania klinicznego pacjenta⁶

Interakcje z lekami przeciwwirusowymi

Azytromycyna wchodzi w interakcje z pewnymi lekami przeciwwirusowymi, jednak większość z tych interakcji nie ma istotnego znaczenia klinicznego:

• Dydanozyna (dideoksyinozyna) – podawanie azytromycyny w dawce 1200 mg/dobę równocześnie z dydanozyną w dawce 400 mg/dobę u pacjentów zakażonych HIV nie wpływało na farmakokinetykę dydanozyny w porównaniu z placebo⁷
• Zydowudyna – podanie azytromycyny w dawce jednorazowej 1000 mg lub w dawkach wielokrotnych (1200 mg lub 600 mg) miało niewielki wpływ na farmakokinetykę zydowudyny w osoczu i jej wydalanie przez nerki. Zaobserwowano jednak, że azytromycyna zwiększa stężenie fosforylowanej zydowudyny (aktywnego metabolitu) w jednojądrzastych komórkach krwi obwodowej. Znaczenie kliniczne tego zjawiska nie jest w pełni poznane, ale może być korzystne dla pacjenta⁸
• Efawirenz – jednoczesne stosowanie azytromycyny w pojedynczej dawce 600 mg i efawirenzu w dawce 400 mg na dobę przez 7 dni nie prowadziło do istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych⁹
• Indynawir – pojedyncza dawka 1200 mg azytromycyny nie wywierała istotnego statystycznie wpływu na farmakokinetykę indynawiru podawanego w dawce 800 mg trzy razy na dobę przez 5 dni¹⁰
• Nelfinawir – jednoczesne podawanie azytromycyny w dawce 1200 mg z nelfinawirem w stanie stacjonarnym (750 mg 3 razy na dobę) powodowało zwiększenie stężenia azytromycyny. Nie obserwowano istotnych klinicznie działań niepożądanych i nie jest konieczna modyfikacja dawki¹¹

Interakcje z lekami przeciwgrzybiczymi

Flukonazol – podanie pojedynczej dawki 1200 mg azytromycyny nie wpływało na parametry farmakokinetyczne pojedynczej dawki 800 mg flukonazolu. Całkowite narażenie na działanie azytromycyny i jej okres półtrwania nie zmieniały się podczas jednoczesnego podawania flukonazolu. Zaobserwowano jednak niemające znaczenia klinicznego zmniejszenie maksymalnego stężenia (Cmax) azytromycyny o około 18%.¹²

Interakcje z lekami immunosupresyjnymi

Cyklosporyna – badanie u zdrowych ochotników, którym podawano doustnie azytromycynę w dawce 500 mg/dobę przez 3 dni, a następnie cyklosporynę w pojedynczej dawce doustnej 10 mg/kg masy ciała, wykazało istotne zwiększenie maksymalnego stężenia (Cmax) i pola pod krzywą stężenia cyklosporyny w czasie (AUC0-5). Z tego względu, jednoczesne stosowanie tych leków wymaga zachowania ostrożności. Jeśli konieczne jest jednoczesne stosowanie azytromycyny i cyklosporyny, należy monitorować stężenia cyklosporyny i odpowiednio modyfikować jej dawkę.¹³

Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi

Doustne leki przeciwzakrzepowe z grupy kumaryny (np. warfaryna) – badania farmakokinetyczne wykazały, że podawanie azytromycyny nie zwiększało działania przeciwzakrzepowego warfaryny zastosowanej w pojedynczej dawce 15 mg u zdrowych ochotników. Jednakże obserwowano nasilenie działania przeciwzakrzepowego po jednoczesnym podaniu azytromycyny i doustnych leków przeciwzakrzepowych z grupy pochodnych kumaryny. Mimo że nie ustalono związku przyczynowego tego zjawiska, zaleca się zwrócenie szczególnej uwagi na właściwą częstość kontrolnych oznaczeń czasu protrombinowego podczas jednoczesnego stosowania azytromycyny i doustnych leków przeciwzakrzepowych z grupy pochodnych kumaryny.¹⁴

Interakcje z alkaloidami sporyszu

Ze względu na teoretyczną możliwość zatrucia sporyszem, nie zaleca się jednoczesnego stosowania azytromycyny i pochodnych ergotaminy. Połączenie to może prowadzić do potencjalnie niebezpiecznych interakcji.¹⁵

Interakcje z lekami metabolizowanymi przez cytochrom P450

Azytromycyna nie wchodzi w istotne interakcje z układem wątrobowego cytochromu P450. Uważa się, że nie wchodzi ona w interakcje farmakokinetyczne, które obserwuje się dla erytromycyny i innych antybiotyków makrolidowych. W przypadku azytromycyny nie występuje indukcja ani inaktywacja wątrobowego cytochromu P450 poprzez kompleks metabolit-cytochrom.¹⁶

Pomimo braku istotnych interakcji z układem cytochromu P450, odnotowano następujące interakcje z lekami metabolizowanymi przez ten układ enzymatyczny:

• Atorwastatyna – jednoczesne podawanie atorwastatyny (10 mg/dobę) i azytromycyny (500 mg/dobę) nie prowadziło do zmiany stężenia atorwastatyny w osoczu. Jednakże po wprowadzeniu do obrotu odnotowano przypadki rabdomiolizy u pacjentów przyjmujących jednocześnie azytromycynę i statyny¹⁷
• Karbamazepina – w badaniu interakcji u zdrowych ochotników nie obserwowano istotnego wpływu na stężenia karbamazepiny lub jej aktywnego metabolitu w osoczu podczas jednoczesnego stosowania z azytromycyną¹⁸

Interakcje z innymi lekami

• Cetyryzyna – u zdrowych ochotników jednoczesne podawanie przez 5 dni azytromycyny z cetyryzyną w dawce 20 mg nie doprowadziło do interakcji farmakokinetycznej ani do istotnych zmian odstępu QT¹⁹
• Cymetydyna – badanie farmakokinetyczne oceniające wpływ pojedynczej dawki cymetydyny (podawanej 2 godziny przed podaniem azytromycyny) na farmakokinetykę azytromycyny nie wykazało żadnych odchyleń parametrów farmakokinetycznych azytromycyny²⁰
• Metyloprednizolon – w badaniach interakcji u zdrowych ochotników azytromycyna nie wykazała istotnego wpływu na parametry farmakokinetyczne metyloprednizolonu²¹
• Midazolam – u zdrowych ochotników jednoczesne podawanie azytromycyny w dawce 500 mg/dobę przez 3 dni nie wywarło istotnego wpływu na parametry farmakokinetyczne i farmakodynamiczne midazolamu podawanego w pojedynczej dawce 15 mg²²
• Ryfabutyna – jednoczesne stosowanie ryfabutyny i azytromycyny nie miało wpływu na stężenie tych substancji w surowicy. U pacjentów otrzymujących jednocześnie azytromycynę i ryfabutynę obserwowano neutropenię. Chociaż neutropenia wiązała się ze stosowaniem ryfabutyny, nie ustalono związku przyczynowego z jednoczesnym leczeniem azytromycyną²³
• Syldenafil – u zdrowych ochotników płci męskiej nie stwierdzono wpływu azytromycyny (500 mg/dobę przez 3 dni) na AUC i Cmax syldenafilu lub jego głównego krążącego metabolitu²⁴
• Terfenadyna – badania farmakokinetyczne nie dostarczyły dowodów na interakcje między azytromycyną a terfenadyną. Rzadko opisywano przypadki, w których nie można było całkowicie wykluczyć możliwości interakcji, jednak brak jednoznacznych dowodów potwierdzających ich występowanie²⁵
• Teofilina – nie ma dowodów na występowanie klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych podczas jednoczesnego podawania azytromycyny i teofiliny zdrowym ochotnikom²⁶
• Triazolam – w badaniu z udziałem 14 zdrowych ochotników jednoczesne podawanie azytromycyny (500 mg w 1. dniu i 250 mg w 2. dniu) oraz triazolamu (0,125 mg w 2. dniu) nie wywarło istotnego wpływu na parametry farmakokinetyczne triazolamu w porównaniu do triazolamu podawanego z placebo²⁷
• Trimetoprim i sulfametoksazol – jednoczesne stosowanie trimetoprimu i sulfametoksazolu (160 mg i 800 mg) przez 7 dni wraz z azytromycyną w dawce 1200 mg w 7. dniu nie miało wpływu na maksymalne stężenia, całkowite narażenie na działanie leku ani wydalanie nerkowe trimetoprimu i sulfametoksazolu. Stężenia azytromycyny w osoczu były porównywalne z obserwowanymi w innych badaniach²⁸

Interakcje azytromycyny z alkoholem

Jednoczesne stosowanie azytromycyny i alkoholu nie zostało szczegółowo przebadane w kontekście interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Niemniej jednak, należy rozważyć następujące aspekty:

• Wpływ na układ pokarmowy – zarówno azytromycyna, jak i alkohol mogą powodować podrażnienie błony śluzowej żołądka. Jednoczesne stosowanie obu substancji może nasilać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, bóle brzucha czy biegunka
• Wpływ na wątrobę – azytromycyna jest metabolizowana w wątrobie, podobnie jak alkohol. Jednoczesne spożywanie alkoholu i przyjmowanie azytromycyny może zwiększać obciążenie wątroby, szczególnie u pacjentów z istniejącymi już chorobami tego narządu
• Skuteczność leczenia – spożywanie alkoholu może osłabiać układ odpornościowy, co potencjalnie może zmniejszać skuteczność leczenia przeciwbakteryjnego

Z tych względów, mimo braku bezpośrednich przeciwwskazań, zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii azytromycyną. Jest to szczególnie istotne w przypadku pacjentów ze schorzeniami wątroby, przewodu pokarmowego lub u osób przyjmujących inne leki, które mogą wchodzić w interakcje zarówno z azytromycyną, jak i z alkoholem.

Tabela interakcji azytromycyny z innymi produktami leczniczymi