Interakcje leku
Storvas CRT 80 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Atorwastatyna, substancja czynna preparatu Storvas CRT, wchodzi w liczne interakcje z innymi lekami i substancjami, co wynika z jej specyficznego metabolizmu i dystrybucji w organizmie. Lek jest metabolizowany głównie przez cytochrom P450 3A4 (CYP3A4) oraz stanowi substrat dla wątrobowych polipeptydów transportujących aniony organiczne OATP1B1 i OATP1B3. Dodatkowo atorwastatyna jest substratem pomp effluksowych – P-glikoproteiny (P-gp) oraz białka oporności raka piersi (BCRP), co może wpływać na jej wchłanianie jelitowe i klirens żółciowy.¹

Wpływ innych leków na atorwastatynę

Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych będących inhibitorami CYP3A4 lub transporterów białkowych może prowadzić do zwiększenia stężenia atorwastatyny w osoczu, co wiąże się z podwyższonym ryzykiem wystąpienia miopatii. Ryzyko to wzrasta również przy jednoczesnym stosowaniu atorwastatyny z innymi lekami mogącymi powodować miopatię, takimi jak pochodne kwasu fibrynowego czy ezetymib.²

Inhibitory CYP3A4

Silne inhibitory CYP3A4 prowadzą do znacznego podwyższenia stężenia atorwastatyny w organizmie. Jeśli to możliwe, należy unikać jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP3A4, takich jak: cyklosporyna, telitromycyna, klarytromycyna, delawirdyna, styrypentol, ketokonazol, worykonazol, itrakonazol, pozakonazol, niektóre leki przeciwwirusowe stosowane w leczeniu HCV (np. elbaswir z gazoprewirem) oraz inhibitory proteazy HIV (rytonawir, lopinawir, atazanawir, indynawir, darunawir i inne). W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania tych leków z atorwastatyną, należy rozważyć użycie mniejszej początkowej i maksymalnej dawki atorwastatyny oraz prowadzić odpowiednie monitorowanie stanu klinicznego pacjenta.³

Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. erytromycyna, diltiazem, werapamil i flukonazol) mogą również zwiększać stężenie atorwastatyny w osoczu. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie atorwastatyny z amiodaronem lub werapamilem, które są znanymi inhibitorami CYP3A4. W takich przypadkach zaleca się stosowanie mniejszej maksymalnej dawki atorwastatyny oraz odpowiednie monitorowanie kliniczne pacjenta, zwłaszcza po rozpoczęciu leczenia lub po dostosowaniu dawki inhibitora.⁴

Induktory CYP3A4

Jednoczesne stosowanie atorwastatyny z induktorami CYP3A4 (np. efawirenz, ryfampicyna, ziele dziurawca) może prowadzić do zmniejszenia stężenia atorwastatyny w osoczu w różnym stopniu. W przypadku ryfampicyny obserwuje się podwójny mechanizm interakcji: indukcja CYP3A4 oraz hamowanie aktywności transportera OATP1B1 w hepatocytach. Zaleca się jednoczesne podawanie atorwastatyny z ryfampicyną, ponieważ opóźnione podawanie atorwastatyny po zastosowaniu ryfampicyny wiązało się z istotnym zmniejszeniem stężenia atorwastatyny w osoczu. Gdy jednoczesne stosowanie jest konieczne, należy uważnie kontrolować skuteczność terapeutyczną atorwastatyny u pacjenta.⁵

Inhibitory transporterów

Inhibitory białek transportujących mogą zwiększać ogólnoustrojową ekspozycję na atorwastatynę. Cyklosporyna i letermowir są inhibitorami transporterów biorących udział w procesie metabolizmu atorwastatyny (OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP). W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania tych leków zaleca się zmniejszenie dawki atorwastatyny i właściwe monitorowanie skuteczności terapii. Nie zaleca się stosowania atorwastatyny u pacjentów przyjmujących letermowir jednocześnie z cyklosporyną.⁶

Interakcje z fibratami i ezetymibem

Stosowanie fibratów (pochodnych kwasu fibrynowego) w monoterapii może być związane z wystąpieniem działań niepożądanych ze strony mięśni, włącznie z rabdomiolizą. Ryzyko to zwiększa się podczas jednoczesnego stosowania fibratów i atorwastatyny. Jeśli takie skojarzenie jest konieczne, należy stosować najmniejsze dawki atorwastatyny oraz ściśle monitorować stan pacjenta.⁷

Podobnie, stosowanie ezetymibu w monoterapii wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych ze strony mięśni, w tym rabdomiolizy. Ryzyko to może zwiększać się podczas jednoczesnego stosowania ezetymibu i atorwastatyny, dlatego pacjenci przyjmujący takie połączenie leków powinni być właściwie monitorowani.⁸

Interakcje z innymi lekami

Kolestypol – podawany jednocześnie z atorwastatyną powoduje zmniejszenie stężenia atorwastatyny i jej czynnych metabolitów w osoczu (proporcja stężenia 0,74). Jednakże wpływ na lipidy jest większy, gdy atorwastatyna i kolestypol są podawane w skojarzeniu niż podczas monoterapii.⁹

Kwas fusydowy – jednoczesne ogólnoustrojowe stosowanie kwasu fusydowego ze statynami, w tym atorwastatyną, może zwiększać ryzyko miopatii, włącznie z rabdomiolizą. Mechanizm tej interakcji (farmakodynamiczny, farmakokinetyczny czy oba) pozostaje niewyjaśniony. W przypadkach konieczności stosowania ogólnoustrojowego kwasu fusydowego należy przerwać leczenie atorwastatyną.¹⁰

Kolchicyna – mimo braku formalnych badań interakcji między atorwastatyną a kolchicyną, podczas jednoczesnego stosowania tych leków odnotowano przypadki miopatii. Z tego względu, łącząc te leki, zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności.¹¹

Wpływ atorwastatyny na inne leki

Digoksyna – jednoczesne wielokrotne podawanie digoksyny i atorwastatyny w dawce 10 mg powoduje nieznaczne zwiększenie stężenia digoksyny w osoczu w stanie stacjonarnym. Pacjenci przyjmujący digoksynę powinni być odpowiednio monitorowani.¹²

Doustne środki antykoncepcyjne – jednoczesne stosowanie atorwastatyny i doustnych środków antykoncepcyjnych prowadzi do zwiększenia stężenia noretydronu i etynyloestradiolu w osoczu.¹³

Warfaryna – jednoczesne podawanie atorwastatyny w dawce 80 mg/dobę i warfaryny powodowało niewielkie skrócenie czasu protrombinowego o około 1,7 sekundy w ciągu pierwszych 4 dni przyjmowania obu leków. Czas ten wracał do wartości wyjściowej w ciągu 15 dni stosowania atorwastatyny. Choć odnotowano jedynie bardzo rzadkie przypadki klinicznie istotnych interakcji z lekami przeciwzakrzepowymi, zaleca się oznaczenie czasu protrombinowego przed rozpoczęciem podawania atorwastatyny u pacjentów stosujących kumarynę, a następnie odpowiednio często w początkowym okresie leczenia, aby upewnić się, że nie dochodzi do znaczących zmian czasu protrombinowego. Po osiągnięciu stabilizacji czasu protrombinowego można go kontrolować w odstępach zazwyczaj zalecanych pacjentom stosującym pochodne kumaryny.¹⁴

Interakcje z alkoholem

Chociaż w dostarczonych materiałach źródłowych nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji atorwastatyny z alkoholem, z perspektywy medycznej należy zwrócić uwagę na następujące aspekty:

Jednoczesne spożywanie alkoholu i atorwastatyny wymaga szczególnej ostrożności, ponieważ zarówno alkohol, jak i atorwastatyna są metabolizowane w wątrobie. Przewlekłe spożywanie alkoholu może indukować enzymy cytochromu P450, w tym CYP3A4, co potencjalnie może wpływać na metabolizm atorwastatyny. Dodatkowo, jednoczesne obciążenie wątroby przez alkohol i atorwastatynę może zwiększać ryzyko hepatotoksyczności.

Ostre spożycie dużych ilości alkoholu może tymczasowo hamować metabolizm wątrobowy leków, co teoretycznie mogłoby prowadzić do zwiększonego stężenia atorwastatyny w osoczu. Pacjenci powinni być świadomi, że nadmierne spożycie alkoholu podczas terapii statynami może zwiększać ryzyko działań niepożądanych, szczególnie ze strony mięśni i wątroby.

Ze względu na brak szczegółowych badań klinicznych dotyczących interakcji atorwastatyny z alkoholem, zaleca się ostrożność i umiar w spożywaniu alkoholu podczas stosowania tego leku.

Tabela interakcji

Interakcje u dzieci i młodzieży

Badania interakcji lekowych z atorwastatyną przeprowadzono wyłącznie u pacjentów dorosłych. Zakres i charakter interakcji u dzieci i młodzieży pozostaje nieznany. Przy stosowaniu Storvas CRT u pacjentów pediatrycznych należy uwzględnić potencjalne interakcje opisane dla pacjentów dorosłych oraz przestrzegać odpowiednich ostrzeżeń.¹⁵