Właściwości farmakokinetyczne bisoprololu fumaranu

Bisoprolol fumaran, substancja czynna zawarta w produkcie leczniczym Sobycor (dostępnym w dawkach 2,5 mg, 5 mg i 10 mg w postaci tabletek powlekanych), charakteryzuje się dobrze zdefiniowanym profilem farmakokinetycznym, który zapewnia skuteczność terapeutyczną przy dawkowaniu raz na dobę. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane dotyczące procesów farmakokinetycznych tego leku.¹

Wchłanianie

Po podaniu doustnym bisoprolol charakteryzuje się bardzo dobrym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Biodostępność substancji czynnej po podaniu doustnym jest wysoka i wynosi około 90%, co oznacza, że prawie cała przyjęta dawka leku przedostaje się do krążenia ogólnego.²

Dystrybucja

Objętość dystrybucji bisoprololu wynosi 3,5 l/kg, co wskazuje na dobrą penetrację leku do tkanek organizmu. Lek wiąże się z białkami osocza w stosunkowo niewielkim stopniu – około 30% bisoprololu występuje w formie związanej z białkami, co oznacza, że 70% leku znajduje się w osoczu w postaci wolnej, farmakologicznie aktywnej.³

Metabolizm i eliminacja

Bisoprolol jest eliminowany z organizmu poprzez dwa równoważne mechanizmy:⁴

• Metabolizm wątrobowy – 50% dawki bisoprololu podlega biotransformacji w wątrobie do nieaktywnych metabolitów, które następnie są wydalane przez nerki⁵
• Wydalanie nerkowe – pozostałe 50% leku jest wydalane przez nerki w niezmienionej postaci⁶

Całkowity klirens bisoprololu wynosi około 15 l/h. Okres półtrwania w osoczu wynosi 10-12 godzin, co zapewnia utrzymanie działania leku przez całą dobę przy dawkowaniu raz na dobę.⁷

Liniowość farmakokinetyki

Istotną cechą farmakokinetyki bisoprololu jest jej charakter liniowy, co oznacza, że zwiększenie dawki leku powoduje proporcjonalny wzrost jego stężenia w osoczu. Ta właściwość umożliwia przewidywalne dostosowanie dawkowania. Ponadto, kinetyka bisoprololu nie zależy od wieku pacjenta, co ułatwia stosowanie leku u osób w różnych grupach wiekowych.⁸

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek

Ze względu na podwójny mechanizm eliminacji bisoprololu (w równym stopniu przez wątrobę i nerki), nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub niewydolnością nerek. Jeśli jeden z mechanizmów eliminacji jest upośledzony, drugi może przejąć większą rolę w usuwaniu leku z organizmu.⁹

Należy jednak zauważyć, że brakuje dokładnych danych dotyczących farmakokinetyki bisoprololu u pacjentów z przewlekłą stabilną niewydolnością serca, u których jednocześnie występują zaburzenia czynności wątroby lub nerek.¹⁰

Pacjenci z niewydolnością serca

U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca (klasa III według klasyfikacji NYHA) farmakokinetyka bisoprololu różni się od tej obserwowanej u zdrowych osób. Stężenia bisoprololu w osoczu są większe, a okres półtrwania jest wydłużony.¹¹

W stanie stacjonarnym, po podawaniu dawki dobowej wynoszącej 10 mg, maksymalne stężenie bisoprololu w surowicy osiąga wartość 64±21 ng/ml. Okres półtrwania leku u tych pacjentów jest wydłużony i wynosi 17±5 godzin.¹²