Działania niepożądane
Seizpat 150 mg

Działania niepożądane leku Seizpat

Lakozamid, substancja czynna preparatu Seizpat, jest lekiem przeciwpadaczkowym stosowanym w terapii napadów częściowych oraz pierwotnie uogólnionych napadów toniczno-klonicznych. Pomimo skuteczności terapeutycznej, lek ten może wywoływać szereg działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi lekarza prowadzącego leczenie.¹

Profil bezpieczeństwa ogólny

Analiza danych z kontrolowanych placebo badań klinicznych dotyczących terapii wspomagającej wykazała, że u 61,9% pacjentów przyjmujących lakozamid wystąpiło co najmniej jedno działanie niepożądane, w porównaniu do 35,2% pacjentów w grupie placebo. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (≥10%) podczas leczenia lakozamidem były zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, bóle głowy, nudności i podwójne widzenie. Nasilenie tych objawów było zazwyczaj łagodne do umiarkowanego, a niektóre działania były zależne od dawki i możliwe do złagodzenia poprzez jej zmniejszenie.²

Istotnym aspektem klinicznym jest fakt, że częstość występowania i nasilenie działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i przewodu pokarmowego zazwyczaj zmniejszały się z upływem czasu. Ważne jest również odnotowanie, że odsetek przerywania leczenia z powodu działań niepożądanych wynosił 12,2% u pacjentów otrzymujących lakozamid i 1,6% u pacjentów otrzymujących placebo. Najczęstszym działaniem niepożądanym prowadzącym do przerwania leczenia lakozamidem były zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego.³

Po podaniu dawki nasycającej częstość występowania działań niepożądanych ze strony OUN może być większa, co należy uwzględnić w planowaniu terapii, szczególnie u pacjentów ze współistniejącymi schorzeniami neurologicznymi.⁴

Bezpieczeństwo w różnych populacjach pacjentów

Profil bezpieczeństwa lakozamidu był badany w różnych populacjach pacjentów. W badaniu porównującym lakozamid z karbamazepiną o kontrolowanym uwalnianiu (CR) w monoterapii, najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (≥10%) dla lakozamidu były ból głowy i zawroty głowy. Częstość przerywania leczenia z powodu działań niepożądanych wynosiła 10,6% w grupie leczonej lakozamidem oraz 15,6% w grupie karbamazepiny CR.⁵

W badaniu z udziałem pacjentów z uogólnioną padaczką idiopatyczną z napadami toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi (PGTCS), profil bezpieczeństwa lakozamidu był zgodny z tym obserwowanym w badaniach dotyczących napadów częściowych. Dodatkowymi działaniami niepożądanymi w tej grupie były padaczka miokloniczna (2,5% w grupie przyjmującej lakozamid vs 0% w grupie placebo) oraz ataksja (3,3% vs 0%). Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były zawroty głowy i senność, a najczęstszymi przyczynami przerwania terapii – zawroty głowy i myśli samobójcze.⁶

Szczególne aspekty bezpieczeństwa

Stosowanie lakozamidu wiąże się z zależnym od dawki wydłużeniem odstępu PR w zapisie EKG. W związku z tym mogą wystąpić działania niepożądane związane z przewodzeniem przedsionkowo-komorowym, takie jak blok przedsionkowo-komorowy, omdlenia czy bradykardia.⁷

W badaniach klinicznych dotyczących terapii wspomagającej u pacjentów z padaczką, częstość występowania bloku przedsionkowo-komorowego pierwszego stopnia była niezbyt częsta (0,7%, 0%, 0,5% i 0% odpowiednio dla lakozamidu w dawkach 200 mg, 400 mg, 600 mg lub placebo). Nie obserwowano przypadków bloku przedsionkowo-komorowego stopnia drugiego lub wyższego w badaniach klinicznych, jednak takie przypadki zgłaszano po wprowadzeniu produktu do obrotu.⁸

Częstość występowania omdleń w analizie zbiorczej danych z badań klinicznych dotyczących terapii wspomagającej była niezbyt częsta i podobna między grupą lakozamidu (0,1%) a placebo (0,3%). Natomiast w badaniu dotyczącym monoterapii omdlenia zgłoszono u 1,6% pacjentów leczonych lakozamidem i u 0,2% pacjentów leczonych karbamazepiną CR.⁹

Choć w krótkoterminowych badaniach klinicznych nie zgłaszano przypadków migotania lub trzepotania przedsionków, oba te zaburzenia rytmu serca zgłaszano w badaniach prowadzonych metodą otwartej próby oraz w obserwacjach po wprowadzeniu produktu do obrotu.¹⁰

Nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych

W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych u dorosłych pacjentów z częściowymi napadami padaczkowymi, obserwowano nieprawidłowości w wynikach badań czynności wątroby. Zwiększenie aktywności AlAT przekraczające 3-krotnie lub więcej górną granicę normy wystąpiło u 0,7% (7/935) pacjentów leczonych lakozamidem i 0% (0/356) pacjentów otrzymujących placebo.¹¹

Reakcje nadwrażliwości

U pacjentów stosujących lakozamid, podobnie jak inne leki przeciwpadaczkowe, zgłaszano wielonarządowe reakcje nadwrażliwości (określane także jako wysypka polekowa z eozynofilią i objawami narządowymi, DRESS). Reakcje te charakteryzują się różnorodnymi objawami, ale zazwyczaj występuje gorączka i wysypka oraz zaburzenia ze strony różnych narządów i układów. W przypadku podejrzenia wielonarządowej reakcji nadwrażliwości należy bezwzględnie przerwać stosowanie lakozamidu.¹²

Dzieci i młodzież

Profil bezpieczeństwa stosowania lakozamidu u dzieci i młodzieży był generalnie zgodny z profilem bezpieczeństwa ustalonym u dorosłych pacjentów. U dzieci i młodzieży zaobserwowano jednak dodatkowe działania niepożądane, takie jak gorączka, zapalenie nosogardła, zapalenie gardła, osłabienie apetytu, nietypowe zachowanie i letarg. Ponadto u dzieci i młodzieży zgłaszano występowanie senności częściej (≥1/10) niż u dorosłych (≥1/100 do <1/10).¹³

Należy zaznaczyć, że stosowanie lakozamidu u dzieci poniżej 2 lat nie jest wskazane ze względu na ograniczoną liczbę dostępnych danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.¹⁴

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) rodzaje działań niepożądanych związanych ze stosowaniem lakozamidu były podobne do obserwowanych u młodszych pacjentów. Jednakże w tej grupie wiekowej częściej występowały: upadki, biegunka i drżenie (różnica o ≥5% w porównaniu z młodszymi pacjentami). Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym ze strony serca u osób w podeszłym wieku w porównaniu z populacją młodszych osób dorosłych był blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia (4,8% vs 1,6%).¹⁵

Warto podkreślić, że częstość przerywania leczenia lakozamidem z powodu zdarzeń niepożądanych była zdecydowanie wyższa u pacjentów w podeszłym wieku i wynosiła 21,0% (13/62) w porównaniu z 9,2% (35/382) u młodszych dorosłych pacjentów.¹⁶

Szczegółowa tabela działań niepożądanych leku Seizpat

Poniższa tabela przedstawia częstość występowania działań niepożądanych zgłaszanych w badaniach klinicznych oraz w okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Działania niepożądane pogrupowano według częstości występowania i klasyfikacji układów i narządów.¹⁷

* Działania niepożądane zgłoszone po wprowadzeniu produktu do obrotu¹⁸

Niebezpieczeństwa związane z działaniami niepożądanymi leku Seizpat

Zagrożenia kardiologiczne

Jednym z najpoważniejszych zagrożeń związanych ze stosowaniem lakozamidu są jego działania na układ sercowo-naczyniowy. Najistotniejszym mechanizmem jest wydłużenie odstępu PR w zapisie elektrokardiograficznym, co może prowadzić do zaburzeń przewodzenia, takich jak blok przedsionkowo-komorowy, a w skrajnych przypadkach do zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca.¹⁹

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z istniejącymi wcześniej zaburzeniami przewodzenia, chorobami serca lub otrzymującymi leki wpływające na przewodnictwo przedsionkowo-komorowe. W tych grupach pacjentów ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca jest znacząco zwiększone.

Zagrożenia neurologiczne

Lakozamid może powodować szereg działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego, które mogą istotnie wpływać na codzienne funkcjonowanie pacjenta. Zawroty głowy, zaburzenia równowagi i koordynacji ruchowej zwiększają ryzyko upadków i urazów, szczególnie u osób w podeszłym wieku.²⁰

Zaburzenia poznawcze, problemy z pamięcią i koncentracją mogą negatywnie wpływać na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów, obsługi maszyn oraz wykonywania pracy wymagającej pełnej sprawności psychomotorycznej.

Zagrożenia psychiatryczne

Szczególnie niepokojące są działania niepożądane ze strony sfery psychicznej, w tym przede wszystkim ryzyko myśli i zachowań samobójczych. Depresja, stany splątania i zaburzenia psychotyczne mogą w znaczący sposób obniżać jakość życia pacjentów oraz stanowić bezpośrednie zagrożenie dla ich zdrowia i życia.²¹

Pacjenci przyjmujący lakozamid powinni być monitorowani pod kątem wystąpienia objawów depresji, myśli samobójczych oraz zmian zachowania, szczególnie w początkowym okresie leczenia oraz po każdej zmianie dawkowania.

Reakcje nadwrażliwości i skórne

Lakozamid może wywoływać ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym zagrażający życiu zespół DRESS (wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi). Zgłaszano również przypadki ciężkich reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka.²²

Pacjenci powinni być poinformowani o konieczności natychmiastowego zgłoszenia się do lekarza w przypadku wystąpienia wysypki, gorączki lub objawów alergicznych. Wczesne rozpoznanie tych potencjalnie zagrażających życiu reakcji jest kluczowe dla pomyślnego rokowania.

Hepatotoksyczność

Stosowanie lakozamidu wiąże się z ryzykiem uszkodzenia wątroby, objawiającym się podwyższeniem aktywności enzymów wątrobowych. W badaniach klinicznych u 0,7% pacjentów leczonych lakozamidem zaobserwowano znaczące zwiększenie aktywności AlAT (ponad 3-krotnie przewyższające górną granicę normy).²³

U pacjentów z wcześniej istniejącymi chorobami wątroby lub przyjmujących inne leki o potencjale hepatotoksycznym ryzyko uszkodzenia wątroby może być szczególnie wysokie, co wymaga regularnego monitorowania parametrów funkcji wątroby.

Monitorowanie i zgłaszanie działań niepożądanych

Bezpieczeństwo stosowania leków przeciwpadaczkowych, w tym lakozamidu, wymaga stałego monitorowania. Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, co umożliwia nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.²⁴

Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych lub bezpośrednio do podmiotu odpowiedzialnego.²⁵