Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Rozex 7,5 mg/g

Metronidazol, substancja czynna leku Rozex, wykazuje brak działania drażniącego na skórę zarówno nieuszkodzoną, jak i uszkodzoną w badaniach na królikach po jednorazowym zastosowaniu emulsji pod opatrunkiem okluzyjnym. Badania mutagenności in vitro potwierdziły potencjał genotoksyczny metronidazolu, szczególnie w testach na modelach bakteryjnych. Ocena karcinogenności po podaniu doustnym u zwierząt laboratoryjnych wykazała różnorodne wyniki: u myszy zwiększoną częstość nowotworów płuc, u szczurów prawdopodobne zwiększenie częstości guzów wątroby i innych nowotworów, natomiast u chomików nie stwierdzono działania karcinogennego w badaniach długoterminowych.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Metronidazol, jako substancja czynna leku Rozex, został poddany licznym badaniom przedklinicznym, które dostarczyły istotnych informacji dotyczących jego bezpieczeństwa. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane z badań oceniających potencjalne działanie drażniące, mutagenne i karcinogenne metronidazolu.

Tolerancja miejscowa

W badaniach przedklinicznych oceniano tolerancję miejscową emulsji Rozex na modelu zwierzęcym. Po zastosowaniu produktu leczniczego Rozex w emulsji jeden raz na dobę pod opatrunkiem okluzyjnym u królików, nie zaobserwowano objawów pierwotnego podrażnienia skóry. Co istotne, brak działania drażniącego dotyczył zarówno nieuszkodzonej, jak i uszkodzonej skóry zwierząt laboratoryjnych.1

Potencjał mutagenny

Badania mutagenności metronidazolu wykazały możliwy potencjał genotoksyczny in vitro. W licznych testach przeprowadzonych na modelach bakteryjnych udokumentowano działanie mutagenne tej substancji czynnej.2

Potencjał karcinogenny

Ocena potencjału karcinogennego metronidazolu obejmowała badania na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych po podaniu doustnym. Wyniki tych badań są niejednoznaczne i różnią się w zależności od gatunku:

  • U myszy – wykazano zwiększoną częstość występowania nowotworów płuc po doustnym podaniu metronidazolu.3
  • U szczurów – zaobserwowano prawdopodobnie zwiększoną częstość występowania guzów wątroby i innych nowotworów po podaniu doustnym.4
  • U chomików – dwa długoterminowe badania, obejmujące cały okres życia zwierząt, nie potwierdziły działania karcinogennego metronidazolu.5

Wpływ na karcinogenezę indukowaną promieniowaniem UV

Szczególne znaczenie dla bezpieczeństwa stosowania miejscowego metronidazolu ma badanie przeprowadzone na modelu bezwłosych myszy. W badaniu tym wykazano statystycznie istotne zwiększenie częstości występowania nowotworów skóry indukowanych promieniowaniem ultrafioletowym u zwierząt, którym podawano metronidazol dootrzewnowo w dawce 15 µg/g masy ciała na dobę przez okres 28 dni.6

Należy podkreślić, że znaczenie kliniczne wyników powyższych badań w odniesieniu do miejscowego stosowania metronidazolu nie jest jednoznaczne. Warto jednak zauważyć, że pomimo wielu lat stosowania metronidazolu w postaci preparatów o działaniu ogólnoustrojowym, nie opublikowano doniesień wskazujących na jego potencjalny wpływ na proces karcinogenezy u ludzi.7

Zalecenia bezpieczeństwa

Na podstawie danych przedklinicznych, szczególnie tych dotyczących potencjalnego zwiększenia ryzyka wystąpienia nowotworów skóry indukowanych promieniowaniem UV, zaleca się pacjentom stosującym metronidazol miejscowo unikanie lub minimalizowanie ekspozycji leczonych obszarów skóry na:

  • Światło słoneczne
  • Sztuczne źródła promieniowania ultrafioletowego (np. solaria)8
  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl