Specjalne ostrzeżenia
Ranozek

Podczas terapii ranolazyną (produkt Ranozek) konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności u pacjentów z czynnikami ryzyka zwiększającymi ekspozycję na lek, takimi jak jednoczesne stosowanie umiarkowanych inhibitorów CYP3A4, inhibitorów P-glikoproteiny, łagodne zaburzenia czynności wątroby, łagodne lub umiarkowane zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny 30–80 ml/min), podeszły wiek, niska masa ciała (≤ 60 kg) oraz umiarkowana lub ciężka zastoinowa niewydolność krążenia (klasa III–IV wg NYHA). U pacjentów z kilkoma czynnikami ryzyka kumulatywne zwiększenie stężenia ranolazyny w osoczu podnosi ryzyko działań niepożądanych zależnych od dawki, co wymaga częstej obserwacji, ewentualnej redukcji dawki lub odstawienia leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z wolnym metabolizmem CYP2D6, u których ryzyko toksyczności jest istotnie wyższe. Ranolazyna blokuje prąd potasowy IKr i wydłuża odstęp QTc w sposób zależny od dawki, z nachyleniem 2,4 ms na 1000 ng/ml stężenia w osoczu, co przekłada się na wzrost QTc o 2–7 ms przy dawkach 500–1000 mg dwa razy na dobę. W związku z tym wskazana jest ostrożność u pacjentów z wrodzonym lub nabytym zespołem wydłużonego QT oraz u osób przyjmujących inne leki wpływające na QTc.

Substancja czynna

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania ranolazyny

Podczas terapii produktem Ranozek konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności u pacjentów z określonymi czynnikami ryzyka, które mogą wpływać na zwiększenie ekspozycji na substancję czynną. Poniżej przedstawiono szczegółowe wytyczne dotyczące bezpiecznego stosowania leku w różnych grupach pacjentów oraz potencjalne zagrożenia wymagające monitorowania.1

Grupy pacjentów wymagające szczególnej uwagi

Szczególną ostrożność należy zachować podczas przepisywania lub zwiększania dawki ranolazyny u następujących grup pacjentów:2

  • Pacjenci przyjmujący jednocześnie umiarkowane inhibitory CYP3A4 – może nastąpić wzrost stężenia ranolazyny w osoczu3
  • Pacjenci przyjmujący jednocześnie inhibitory P-glikoproteiny (P-gp) – może dojść do zaburzenia eliminacji leku4
  • Pacjenci z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby – zmieniony metabolizm leku5
  • Pacjenci z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30–80 ml/min) – wolniejsza eliminacja metabolitów6
  • Pacjenci w podeszłym wieku – zmieniona farmakokinetyka leku7
  • Pacjenci z małą masą ciała (≤ 60 kg) – wyższe stężenia leku w przeliczeniu na masę ciała8
  • Pacjenci z umiarkowaną lub ciężką zastoinową niewydolnością krążenia (klasa III–IV wg klasyfikacji NYHA) – zmieniona dystrybucja leku9

Kumulacja czynników ryzyka

Szczególnie istotne jest, że u pacjentów, u których występuje kilka z wymienionych czynników ryzyka jednocześnie, spodziewane jest dodatkowe, kumulatywne zwiększenie ekspozycji na ranolazinę. W takich przypadkach prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych zależnych od dawki znacząco wzrasta.10

Jeśli produkt Ranozek jest stosowany u pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka, należy:11

  1. Prowadzić częstą i dokładną obserwację pod kątem wystąpienia działań niepożądanych
  2. W razie potrzeby rozważyć zmniejszenie dawki
  3. W przypadku nasilonych lub nieakceptowalnych działań niepożądanych – odstawić lek

Polimorfizm genetyczny CYP2D6

Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów bez aktywności enzymu CYP2D6 (tzw. pacjenci z wolnym metabolizmem). U tych osób ryzyko zwiększonej ekspozycji na ranolazinę i związanych z tym działań niepożądanych jest istotnie wyższe w porównaniu z pacjentami z prawidłową aktywnością enzymu (pacjenci z szybkim metabolizmem).12

Powyższe środki ostrożności są szczególnie istotne u pacjentów z wolnym metabolizmem CYP2D6 lub gdy status metaboliczny pacjenta nie jest znany. Jeśli określono status CYP2D6 pacjenta (np. za pomocą genotypowania) lub był on wcześniej znany jako znaczny metabolizm, u takich pacjentów z kilkoma czynnikami ryzyka można stosować produkt Ranozek z zachowaniem standardowej ostrożności.13

Wpływ na odstęp QT

Ranolazyna blokuje wewnętrzny korygujący prąd potasowy (IKr) i wydłuża odstęp QTc w sposób zależny od dawki. Analiza danych populacyjnych wykazała, że nachylenie wykresu zależności stężenie w osoczu-QTc oszacowano na 2,4 ms na 1000 ng/ml, co odpowiada w przybliżeniu wzrostowi od 2 do 7 ms w zakresie stężenia w osoczu dla ranolazyny podawanej w dawce 500 lub 1000 mg dwa razy na dobę.14

Ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT, szczególną ostrożność należy zachować podczas leczenia następujących grup pacjentów:15

  • Pacjenci z wrodzonym zespołem wydłużonego QT w wywiadzie
  • Pacjenci z przypadkami zespołu wydłużonego QT w rodzinie
  • Pacjenci ze znanym nabytym wydłużeniem odstępu QT
  • Pacjenci jednocześnie przyjmujący inne leki wpływające na odstęp QTc

Interakcje z induktorami CYP3A4

Jednoczesne podawanie ranolazyny z induktorami enzymu CYP3A4 prowadzi do znacznego obniżenia stężenia leku w osoczu, co skutkuje brakiem efektu terapeutycznego. Z tego powodu produkt Ranozek nie powinien być stosowany u pacjentów przyjmujących induktory CYP3A4, takie jak:16

  • Ryfampicyna
  • Fenytoina
  • Fenobarbital
  • Karbamazepina
  • Ziele dziurawca

Monitorowanie czynności nerek

Biorąc pod uwagę fakt, że czynność nerek ulega fizjologicznemu zmniejszeniu wraz z wiekiem, podczas leczenia ranolazyną konieczne jest regularne kontrolowanie parametrów nerkowych. Jest to szczególnie istotne u pacjentów w podeszłym wieku oraz z wyjściowymi zaburzeniami czynności nerek.17

Zawartość sodu

Produkt leczniczy Ranozek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na jedną tabletkę o przedłużonym uwalnianiu, co oznacza, że lek uznaje się za „wolny od sodu”. Ta informacja może być istotna dla pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.18

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl