Interakcje leku
Profitadal 5 mg

W badaniach klinicznych tadalafil w dawkach 10 mg i 20 mg wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie związane z metabolizmem przez CYP3A4. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (200 mg/dobę) i rytonawir (200 mg dwa razy na dobę), znacząco zwiększają ekspozycję na tadalafil (AUC wzrost 2- do 4-krotny, Cmax wzrost do 22%), co wymaga ostrożności w stosowaniu. Induktory CYP3A4, np. ryfampicyna, zmniejszają AUC tadalafilu o 88%, potencjalnie obniżając jego skuteczność. Tadalafil nasila hipotensyjne działanie azotanów, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania; azotany można podać dopiero po 48 godzinach od ostatniej dawki tadalafilu (2,5–20 mg). Ponadto, doksazosyna w dawkach 4–8 mg w połączeniu z tadalafilem (5–20 mg) istotnie nasila działanie hipotensyjne, zwiększając ryzyko omdleń, dlatego ich jednoczesne stosowanie nie jest zalecane. Ostrożność wymaga także stosowanie innych leków α-adrenolitycznych (alfuzosyna, tamsulozyna), zwłaszcza u osób starszych, z zaleceniem rozpoczynania terapii od najmniejszych dawek i stopniowego ich zwiększania.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

W badaniach klinicznych interakcji tadalafilu stosowano dawki 10 mg i/lub 20 mg tej substancji. Należy mieć na uwadze, że w niektórych badaniach stosowano jedynie dawkę 10 mg, co oznacza, że nie można wykluczyć istnienia klinicznie istotnych interakcji przy stosowaniu wyższych dawek tadalafilu1.

Wpływ innych substancji na tadalafil

Inhibitory cytochromu P450

Tadalafil jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4. Selektywny inhibitor tego izoenzymu – ketokonazol (w dawce 200 mg na dobę) zwiększa ekspozycję (AUC) na tadalafil (10 mg) dwukrotnie, a Cmax tadalafilu o 15% w porównaniu z wartościami po podaniu samego tadalafilu. Przy dawce ketokonazolu wynoszącej 400 mg na dobę, ekspozycja (AUC) na tadalafil (20 mg) zwiększa się czterokrotnie, a Cmax o 22%2.

Inhibitor proteazy – rytonawir (w dawce 200 mg dwa razy na dobę), będący inhibitorem CYP3A4, CYP2C9, CYP2C19 i CYP2D6, zwiększa dwukrotnie ekspozycję (AUC) na tadalafil (20 mg) nie powodując zmian Cmax3. Pomimo że nie badano poszczególnych interakcji, inne inhibitory proteazy, takie jak sakwinawir, oraz inne inhibitory CYP3A4, jak erytromycyna, klarytromycyna, itrakonazol i sok grejpfrutowy, należy stosować ostrożnie w skojarzeniu z tadalafilem. Można oczekiwać, że zwiększą one stężenie tadalafilu w osoczu, co w rezultacie może zwiększyć częstość występowania działań niepożądanych wymienionych w charakterystyce produktu leczniczego4.

Nośniki

Znaczenie nośników (np. p-glikoproteiny) w dystrybucji tadalafilu nie zostało w pełni poznane. Istnieje zatem możliwość wystąpienia interakcji z innymi lekami na skutek hamowania nośników5.

Induktory cytochromu P450

Induktor CYP3A4, ryfampicyna, zmniejsza AUC tadalafilu o 88%, w porównaniu z wartością AUC tadalafilu podanego osobno w dawce 10 mg. To zmniejszenie ekspozycji może spowodować zmniejszenie skuteczności tadalafilu, jednak stopień tego zmniejszenia nie jest dokładnie znany6. Inne induktory CYP3A4, takie jak fenobarbital, fenytoina czy karbamazepina, mogą również spowodować zmniejszenie stężenia tadalafilu w osoczu krwi7.

Wpływ tadalafilu na inne produkty lecznicze

Azotany

W badaniach klinicznych wykazano, że tadalafil (5 mg, 10 mg i 20 mg) nasila hipotensyjne działanie azotanów. Z tego powodu stosowanie tadalafilu jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących organiczne azotany w jakiejkolwiek postaci8.

Na podstawie badań klinicznych, w których 150 osób przyjmowało tadalafil w dawce 20 mg przez 7 dni i nitroglicerynę 0,4 mg podjęzykowo w różnych punktach czasowych, stwierdzono, że interakcje te utrzymywały się przez ponad 24 godziny i nie były wykrywalne po 48 godzinach od podania ostatniej dawki tadalafilu9. Dlatego, jeżeli ze względów medycznych w sytuacjach zagrażających życiu konieczne jest zastosowanie azotanów, można je podać dopiero po upływie co najmniej 48 godzin po zażyciu tadalafilu w jakiejkolwiek dawce (2,5 mg–20 mg). W takich przypadkach azotany należy podawać pod ścisłym nadzorem lekarskim i monitorować czynność układu krążenia10.

Przeciwnadciśnieniowe produkty lecznicze

Jednoczesne stosowanie doksazosyny (w dawce 4 mg i 8 mg na dobę) i tadalafilu (w dawce 5 mg na dobę i w dawce 20 mg podanej jednorazowo) istotnie nasila działanie hipotensyjne leku blokującego receptory α-adrenergiczne. To działanie utrzymuje się co najmniej 12 godzin i mogą mu towarzyszyć objawy, w tym omdlenia. Z tego powodu nie zaleca się jednoczesnego stosowania tych leków11.

W badaniach dotyczących interakcji lekowych przeprowadzonych z udziałem ograniczonej liczby zdrowych ochotników, nie obserwowano takich działań po zastosowaniu alfuzosyny lub tamsulozyny. Jednakże, należy zachować ostrożność w przypadku stosowania tadalafilu u pacjentów przyjmujących jakiekolwiek leki blokujące receptory α-adrenergiczne, a zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Leczenie należy rozpocząć od najmniejszej dawki i stopniowo ją dostosowywać12.

W klinicznych badaniach farmakologicznych oceniano możliwość nasilania hipotensyjnego działania przeciwnadciśnieniowych produktów leczniczych przez tadalafil. Badano główne grupy leków przeciwnadciśnieniowych, w tym13:

  • leki blokujące kanały wapniowe (amlodypina)
  • inhibitory konwertazy angiotensyny – ACE (enalapril)
  • leki blokujące receptory β-adrenergiczne (metoprolol)
  • tiazydowe leki moczopędne (bendrofluazyd)
  • leki blokujące receptory angiotezyny II (różne rodzaje i dawki leków stosowanych w monoterapii i w terapii skojarzonej)

Tadalafil (w dawce 10 mg, z wyjątkiem badań z zastosowaniem leków blokujących receptory angiotensyny II i amlodypiny, w których podawano dawkę 20 mg) nie wykazywał istotnych klinicznie interakcji z badanymi grupami leków14. W innym klinicznym badaniu farmakologicznym oceniano skojarzone stosowanie tadalafilu (20 mg) i 4 grup leków przeciwnadciśnieniowych. U pacjentów przyjmujących kilka leków przeciwnadciśnieniowych, zmiany ciśnienia tętniczego stwierdzone podczas ambulatoryjnych wizyt kontrolnych wydają się być zależne od stopnia, w jakim ciśnienie było kontrolowane przez te leki15.

Osoby, u których ciśnienie było dobrze kontrolowane, zmniejszenie ciśnienia było minimalne i podobne do obserwowanego u zdrowych osób. U osób, u których ciśnienie krwi nie było kontrolowane, obniżenie ciśnienia było większe, jednak u większości pacjentów nie występowały objawy hipotensji16.

U pacjentów otrzymujących jednocześnie przeciwnadciśnieniowe produkty lecznicze, tadalafil w dawce 20 mg może spowodować obniżenie ciśnienia krwi, które zazwyczaj (z wyjątkiem leków blokujących receptory α-adrenergiczne) jest niewielkie i nie jest prawdopodobne, aby miało znaczenie kliniczne17. Analiza wyników badania klinicznego 3 fazy nie wykazała różnic w zdarzeniach niepożądanych występujących u pacjentów przyjmujących tadalafil z przeciwnadciśnieniowymi produktami leczniczymi lub bez tych produktów. Jednak pacjenci powinni zostać odpowiednio poinformowani o możliwości wystąpienia obniżenia ciśnienia krwi w przypadku jednoczesnego stosowania przeciwnadciśnieniowych produktów leczniczych18.

Riocyguat

Badania przedkliniczne wykazały nasilone działanie obniżające ciśnienie krwi w przypadku jednoczesnego stosowania inhibitorów PDE5 i riocyguatu. W badaniach klinicznych wykazano nasilanie działania hipotensyjnego inhibitorów PDE5 przez riocyguat. W badanej populacji nie wykazano korzystnego działania klinicznego takiego skojarzenia. Jednoczesne stosowanie riocyguatu i inhibitorów PDE5, w tym tadalafilu, jest przeciwwskazane19.

Inhibitory 5-alfa-reduktazy

Podczas badania klinicznego, w którym porównywano skojarzone stosowanie tadalafilu w dawce 5 mg z finasterydem w dawce 5 mg oraz placebo z finasterydem w dawce 5 mg w łagodzeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, nie zaobserwowano żadnych nowych działań niepożądanych20. Ze względu na to, że nie przeprowadzono badania interakcji lekowych oceniającego wpływ tadalafilu i inhibitorów 5-alfa-reduktazy, należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania tadalafilu i inhibitorów 5-alfa-reduktazy21.

Substraty CYP1A2 (np. teofilina)

W farmakologicznym badaniu klinicznym, w którym podawano tadalafil w dawce 10 mg jednocześnie z teofiliną (nieselektywnym inhibitorem fosfodiesterazy), nie wykazano interakcji farmakokinetycznej. Jedynym działaniem farmakodynamicznym było niewielkie (3,5 uderzeń/minutę) zwiększenie częstości akcji serca22. Pomimo, że to działanie było niewielkie i nie miało znaczenia klinicznego w tym badaniu, należy o nim pamiętać w przypadku równoczesnego stosowania tych produktów leczniczych23.

Etynyloestradiol i terbutalina

Wykazano, że tadalafil zwiększa dostępność biologiczną etynyloestradiolu podanego doustnie; podobnego zwiększenia dostępności biologicznej można się spodziewać w przypadku doustnego podania terbutaliny, jednak nie są określone kliniczne następstwa24.

Produkty lecznicze metabolizowane przez cytochrom CYP450

Nie należy oczekiwać, by tadalafil mógł w klinicznie znaczący sposób zmniejszać lub zwiększać klirens produktów leczniczych metabolizowanych przez izoenzymy CYP450. Badania potwierdziły, że tadalafil nie powoduje hamowania ani indukcji aktywności izoenzymów CYP450, w tym CYP3A4, CYP1A2, CYP2D6, CYP2E1, CYP2C9 i CYP2C1925.

Substraty CYP2C9 (np. R-warfaryna)

Tadalafil (10 mg i 20 mg) nie wykazywał klinicznie istotnego wpływu na ekspozycję (AUC) S-warfaryny i R-warfaryny (substraty CYP2C9); tadalafil nie wpływa także na spowodowane przez warfarynę zmiany czasu protrombinowego26.

Kwas acetylosalicylowy

Tadalafil (10 mg i 20 mg) nie zwiększa spowodowanego przez kwas acetylosalicylowy wydłużenia czasu krwawienia27.

Przeciwcukrzycowe produkty lecznicze

Nie przeprowadzono szczegółowych badań interakcji tadalafilu z przeciwcukrzycowymi produktami leczniczymi28.

Interakcje tadalafilu z alkoholem

Jednoczesne stosowanie tadalafilu (10 mg lub 20 mg) nie wpływa na stężenie alkoholu we krwi (średnie maksymalne stężenie we krwi 0,08%). Ponadto, nie obserwowano zmian w stężeniu tadalafilu w ciągu 3 godzin po podaniu go jednocześnie z alkoholem29.

W badaniach klinicznych spożycie alkoholu zaplanowano tak, aby zapewnić jego maksymalne wchłanianie (spożycie alkoholu na czczo i nieprzyjmowanie pokarmu przez 2 kolejne godziny). Tadalafil (20 mg) nie nasilał zmniejszenia średniego spadku ciśnienia krwi spowodowanego podaniem alkoholu (0,7 g/kg lub około 180 ml 40% alkoholu [wódka] dla mężczyzny o masie ciała 80 kg), ale u niektórych osób obserwowano zawroty głowy przy zmianie pozycji ciała i niedociśnienie ortostatyczne30.

W przypadku podania tadalafilu z mniejszymi dawkami alkoholu (0,6 g/kg) nie występowało niedociśnienie, a zawroty głowy występowały z podobną częstością, jak po spożyciu samego alkoholu. Tadalafil (10 mg) nie nasilał wpływu alkoholu na funkcje poznawcze31.

Tabela interakcji tadalafilu z innymi produktami leczniczymi

Grupa leków/substancja Rodzaj interakcji Opis interakcji Poziom istotności klinicznej
Inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna, klarytromycyna, sok grejpfrutowy) Farmakokinetyczna Zwiększenie ekspozycji (AUC) na tadalafil od 2-krotnego (ketokonazol 200 mg) do 4-krotnego (ketokonazol 400 mg) Wysoki – wymaga ostrożności w stosowaniu
Inhibitory proteazy (rytonawir, sakwinawir) Farmakokinetyczna Rytonawir zwiększa dwukrotnie ekspozycję (AUC) na tadalafil (20 mg) Wysoki – wymaga ostrożności w stosowaniu
Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, fenobarbital, fenytoina, karbamazepina) Farmakokinetyczna Ryfampicyna zmniejsza AUC tadalafilu o 88% Wysoki – możliwe zmniejszenie skuteczności tadalafilu
Azotany organiczne (wszystkie postacie) Farmakodynamiczna Nasilenie działania hipotensyjnego azotanów przez tadalafil Bardzo wysoki – jednoczesne stosowanie przeciwwskazane
Leki α-adrenolityczne (doksazosyna) Farmakodynamiczna Istotne nasilenie działania hipotensyjnego, ryzyko omdleń Wysoki – nie zaleca się jednoczesnego stosowania
Leki α-adrenolityczne (alfuzosyna, tamsulozyna) Farmakodynamiczna Brak obserwowanych interakcji w badaniach, ale teoretycznie możliwe nasilenie działania hipotensyjnego Średni – wymaga ostrożności, zalecane stopniowe dostosowywanie dawki
Inne leki przeciwnadciśnieniowe (beta-blokery, inhibitory ACE, blokery kanałów wapniowych, diuretyki, antagoniści receptora angiotensyny II) Farmakodynamiczna Minimalne obniżenie ciśnienia u pacjentów z dobrze kontrolowanym nadciśnieniem; większe u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem Niski do średniego – wymaga poinformowania pacjenta
Riocyguat Farmakodynamiczna Nasilone działanie obniżające ciśnienie krwi Bardzo wysoki – jednoczesne stosowanie przeciwwskazane
Inhibitory 5-alfa-reduktazy (finasteryd) Nieznana Brak nowych działań niepożądanych w badaniu z finasterydem, ale brak szczegółowych badań interakcji Niski – wymaga ostrożności
Teofilina (substrat CYP1A2) Farmakodynamiczna Niewielkie (3,5 uderzeń/min) zwiększenie częstości akcji serca Niski – klinicznie nieistotny
Etynyloestradiol, terbutalina Farmakokinetyczna Zwiększenie dostępności biologicznej etynyloestradiolu; możliwe podobne zwiększenie dostępności biologicznej terbutaliny Niski – kliniczne następstwa nieznane
Warfaryna (substrat CYP2C9) Farmakokinetyczna i farmakodynamiczna Brak wpływu na ekspozycję warfaryny i czas protrombinowy Bardzo niski – brak interakcji
Kwas acetylosalicylowy Farmakodynamiczna Brak wpływu na czas krwawienia Bardzo niski – brak interakcji
Alkohol (duża dawka 0,7 g/kg) Farmakodynamiczna Brak wpływu na stężenie alkoholu i tadalafilu; możliwe zawroty głowy przy zmianie pozycji i niedociśnienie ortostatyczne Średni – wymaga ostrożności
Alkohol (mała dawka 0,6 g/kg) Farmakodynamiczna Brak niedociśnienia; zawroty głowy z podobną częstością jak po samym alkoholu Niski – brak istotnych interakcji
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl