Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania tadalafilu

Tadalafil, substancja czynna produktu leczniczego Profitadal, został poddany szeroko zakrojonym badaniom przedklinicznym w celu określenia jego profilu bezpieczeństwa przed wprowadzeniem do stosowania u ludzi. Badania te obejmowały standardowe oceny farmakologiczne, toksykologiczne oraz ocenę potencjalnego wpływu na rozrodczość.¹

Standardowe badania toksykologiczne

Przeprowadzone konwencjonalne badania farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa, a także badania oceniające toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy tadalafilu nie wykazały szczególnego zagrożenia dla organizmu ludzkiego. Również badania oceniające toksyczny wpływ na rozród i rozwój potomstwa nie ujawniły istotnych zagrożeń.²

Wpływ na rozród i rozwój potomstwa

W badaniach przedklinicznych nie stwierdzono działania teratogennego (powodującego wady rozwojowe), embriotoksycznego (toksycznego dla zarodka) ani fetotoksycznego (toksycznego dla płodu) u szczurów i myszy, którym podawano tadalafil w dawkach do 1000 mg/kg/dobę. Ta dawka znacząco przekracza dawki terapeutyczne stosowane u ludzi.³

W badaniach oceniających rozwój przedurodzeniowy i pourodzeniowy u szczurów, dawka 30 mg/kg/dobę została określona jako dawka, która nie powodowała zauważalnych efektów. Istotny jest fakt, że u ciężarnych samic szczura, wartość AUC (pole pod krzywą stężenia leku we krwi w czasie) dla niezwiązanego tadalafilu była około 18 razy większa niż wartość AUC obserwowana u ludzi po przyjęciu dawki 20 mg. Stanowi to znaczący margines bezpieczeństwa w odniesieniu do stosowania leku u ludzi.⁴

Wpływ na płodność

Badania płodności przeprowadzone na samcach i samicach szczurów nie wykazały negatywnego wpływu tadalafilu na zdolności rozrodcze. Nie stwierdzono zaburzeń płodności zarówno u samców, jak i samic szczurów poddanych działaniu tadalafilu.⁵

Badania długoterminowe na psach

W badaniach długoterminowych przeprowadzonych na psach, którym podawano tadalafil codziennie przez okres od 6 do 12 miesięcy w dawkach 25 mg/kg/dobę, zaobserwowano zanik nabłonka kanalików nasiennych. Ta dawka powodowała co najmniej trzykrotnie większą ekspozycję (w zakresie od 3,7 do 18,6) niż obserwowana u ludzi po przyjęciu jednorazowej dawki 20 mg. U niektórych badanych psów ten efekt spowodował zmniejszenie spermatogenezy.⁶

Podsumowując, dane przedkliniczne dotyczące tadalafilu wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa substancji przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Efekty niepożądane obserwowane w badaniach na zwierzętach występowały przy ekspozycjach znacząco przekraczających maksymalną ekspozycję u człowieka, co sugeruje niewielkie znaczenie tych obserwacji dla zastosowania klinicznego.⁷