Dawkowanie i sposób podawania leku PoltechMIBI

PoltechMIBI jest zestawem do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, przeznaczonym do podawania dożylnego po odpowiednim znakowaniu radionuklidem. Prawidłowe dawkowanie i sposób podania są kluczowe dla zapewnienia optymalnych wyników diagnostycznych przy minimalnym narażeniu pacjenta na promieniowanie.¹

Przygotowanie preparatu radiofarmaceutycznego

Przed podaniem pacjentowi, zawartość fiolki produktu PoltechMIBI należy rozpuścić z maksimum 11 GBq nadtechnecjanu (99mTc) sodu, w 1-5 ml wolnego od utleniaczy roztworu do wstrzykiwań. Do znakowania najwyższą aktywnością 11 GBq należy użyć nie mniej niż 5 ml roztworu. Przed podaniem pacjentowi konieczne jest sprawdzenie czystości radiochemicznej preparatu.²

Dawkowanie dla poszczególnych wskazań

Proponowany zakres aktywności do podania dożylnego pacjentowi o przeciętnej masie ciała (70 kg) różni się w zależności od wskazania diagnostycznego.³ Należy pamiętać, że aktywności podane poniżej są jedynie ogólną wskazówką i powinny być dostosowane zgodnie z lokalnymi przepisami oraz diagnostycznymi poziomami referencyjnymi (DRL).⁴

Diagnostyka choroby niedokrwiennej serca

W tym wskazaniu wymagane są dwa wstrzyknięcia w celu różnicowania między przemijającymi i utrwalonymi ubytkami perfuzji:⁵

• W protokole dwudniowym wysiłek/spoczynek: 600-900 MBq na badanie⁶
• W protokole jednodniowym: 400-500 MBq na pierwsze wstrzyknięcie i 2,5-3 razy większa aktywność na drugie wstrzyknięcie⁷

Kolejność badań (wysiłek/spoczynek) w protokole jednodniowym może być dowolna, ale dawki należy podać w odstępie co najmniej dwóch godzin. Po wstrzyknięciu radiofarmaceutyku podczas wysiłku fizycznego, należy dodatkowo kontynuować wysiłek (jeśli to możliwe) przez jeszcze jedną minutę.⁸

Diagnostyka zawału mięśnia sercowego

Zalecane dawkowanie wynosi 400-900 MBq. Do rozpoznania zawału mięśnia sercowego może być wystarczające jedno wstrzyknięcie w warunkach spoczynkowych.⁹

Ocena całkowitej frakcji wyrzutowej komory i regionalnej kurczliwości mięśnia sercowego

Zalecane dawkowanie wynosi 600-800 MBq. Preparat należy podać w postaci bolusa.¹⁰

Obrazowanie guzów sutka

Zalecane dawkowanie wynosi 740-1100 MBq.¹¹

Obrazowanie przytarczyc

Zalecane dawkowanie wynosi 185-925 MBq (typowa aktywność 740 MBq).¹²

Należy zawsze pamiętać, że stosowane aktywności powinny być w każdym przypadku tak małe, jak jest to racjonalnie możliwe.¹³

Szczegółowe protokoły podawania i obrazowania

Obrazowanie serca

Przed badaniem pacjenci powinni pozostać na czczo przez co najmniej cztery godziny. Po każdym wstrzyknięciu, a przed wykonaniem scyntygrafii, zaleca się spożycie przez pacjenta lekkiego posiłku tłuszczowego lub wypicie jednej lub dwóch szklanek mleka, co przyspiesza usuwanie 99mTc-MIBI przez drogi żółciowe i zmniejsza udział aktywności zgromadzonej w wątrobie na scyntygramach.¹⁴

Najkorzystniejszy czas obrazowania to:¹⁵

• 15-60 minut po wstrzyknięciu po teście wysiłkowym
• 30-60 minut po wstrzyknięciu w warunkach spoczynkowych

Dłuższe opóźnienia są wymagane do scyntygramów wykonanych w warunkach spoczynkowych i po podaniu leków rozszerzających naczynia ze względu na ryzyko wyższej aktywności 99mTc poniżej przepony. Obrazowanie możliwe jest do 6 godzin po wstrzyknięciu, ponieważ brak jest dowodów na znaczące zmiany stężenia znacznika w czasie lub jego redystrybucję w mięśniu sercowym.¹⁶

W diagnostyce choroby niedokrwiennej serca i zawału mięśnia sercowego można wykonywać zarówno scyntygrafię planarną, jak i tomograficzną (SPECT), przy czym w miarę możliwości zaleca się wykonanie SPECT. Oba rodzaje badań mogą być bramkowane za pomocą EKG.¹⁷

Dla scyntygrafii planarnej należy stosować trzy standardowe projekcje (przednia, LAO 45°, LAO 70° lub LL; każda np. 5-10 minut). W przypadku scyntygrafii tomograficznej rejestracja obrazu w każdej projekcji powinna trwać około 20-40 sekund w zależności od wstrzykniętej aktywności.¹⁸

Dla oceny całkowitej frakcji wyrzutowej komory można stosować te same standardowe metody i projekcje, jak ustalone dla badania frakcji wyrzutowej techniką pierwszego przejścia po podaniu 99mTc. Rejestracja danych powinna odbywać się w trybie „list mode” lub „frame mode” do komputera połączonego z kamerą scyntylacyjną pozwalającą na dużą szybkość zliczeń.¹⁹

Obrazowanie guzów sutka – protokół

Radiofarmaceutyk podaje się do żyły kończyny górnej po stronie przeciwnej do sutka z podejrzeniem zmiany. W przypadku podejrzenia zmian obustronnych lub po mastektomii, najkorzystniejszą drogą jest wstrzyknięcie do żyły grzbietowej stopy.²⁰

Optymalny czas rozpoczęcia akwizycji to 5 do 10 minut po wstrzyknięciu. Pacjentka powinna być ułożona na brzuchu, z piersią swobodnie zwisającą. Należy zarejestrować obrazy w projekcji bocznej, trwające 10 minut, przy ustawieniu głowicy tak blisko sutka, jak to możliwe.²¹

Następnie należy zmienić pozycję pacjentki tak, aby uzyskać swobodny zwis drugiej piersi i zarejestrować jej obraz w projekcji bocznej. Można również wykonać scyntygrafię w projekcji przedniej u pacjentki leżącej na plecach, z rękoma za głową.²²

Obrazowanie przytarczyc – protokoły

W badaniu przytarczyc można stosować różne protokoły:²³

1. Technika subtrakcyjna z 123I:
   • Podaje się 7,5-20 MBq jodu (123I) drogą doustną
   • Po 4 godzinach wykonuje się scyntygramy szyi i klatki piersiowej
   • Następnie podaje się 185-740 MBq 99mTc-MIBI w iniekcji
   • 10 minut po wstrzyknięciu wykonuje się scyntygrafię²⁴
2. Technika subtrakcyjna z nadtechnecjanem 99mTc:
   • Wstrzykuje się 37-200 MBq nadtechnecjanu (99mTc) sodu
   • Po 30 minutach rejestruje się obrazy znad szyi i klatki piersiowej
   • Następnie podaje się 185-740 MBq 99mTc-MIBI
   • 10 minut po iniekcji wykonuje się scyntygrafię²⁵
3. Badanie dwufazowe:
   • Wstrzykuje się 370-740 MBq 99mTc-MIBI
   • Pierwszy obraz szyi i klatki piersiowej rejestruje się po 10 minutach
   • Po okresie wymywania (wash-out) 1-2 godzin wykonuje się ponownie scyntygramy szyi i klatki piersiowej²⁶

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Podanie 99mTc-MIBI u dzieci należy starannie rozważyć, biorąc pod uwagę wskazania kliniczne i ocenę stosunku ryzyka do korzyści w tej grupie pacjentów. Bezpieczeństwo i skuteczność u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat nie zostały w pełni ustalone.²⁷