nowotwór złośliwy u pacjentki z podejrzeniem raka sutka i niejednoznacznym wynikiem mammografii
Wskazanie

Nowotwór złośliwy u pacjentki z podejrzeniem raka sutka i niejednoznacznym wynikiem mammografii stanowi istotne wyzwanie diagnostyczne. W takiej sytuacji klinicznej mammografia nie daje jednoznacznej odpowiedzi (wynik BIRADS 0, 3 lub 4), co wymaga poszerzenia diagnostyki. Podejrzenie może wynikać z obecności wyczuwalnego guzka, zmian w wyglądzie skóry piersi, wciągnięcia brodawki sutkowej, wycieku z brodawki lub niepokojących zmian wykrytych w badaniach przesiewowych.

Postępowanie diagnostyczne obejmuje wykonanie USG piersi jako badania uzupełniającego, które może pomóc w ocenie charakteru zmiany. W przypadku utrzymujących się wątpliwości wykonuje się biopsję gruboigłową lub mammotomiczną pod kontrolą USG lub mammografii. Rezonans magnetyczny piersi (MRI) jest badaniem o wysokiej czułości, szczególnie przydatnym u pacjentek z gęstą tkanką gruczołową lub wysokim ryzykiem genetycznym. Ostateczne rozpoznanie ustala się na podstawie badania histopatologicznego.

Leczenie potwierdzonego raka piersi jest wielokierunkowe i obejmuje różne metody. W farmakoterapii stosuje się chemioterapię (m.in. Docetaxel Accord, Endoxan, Adriblastina, Cisplatyna Accord), hormonoterapię (Tamoxifen Egis, Aromek, Atrozol, Faslodex) oraz leki celowane (Herceptin, Perjeta, Kadcyla, Ibrance). Wybór terapii zależy od typu histologicznego nowotworu, jego stadium zaawansowania, wieku pacjentki oraz statusu receptorów hormonalnych (ER, PR) i HER2.

Największym wyzwaniem w leczeniu pacjentek z niejednoznacznym wynikiem mammografii jest ryzyko opóźnienia w rozpoznaniu i leczeniu, co może wpłynąć na rokowanie. Trudności obejmują także właściwą kwalifikację do biopsji, aby uniknąć zarówno zbędnych procedur inwazyjnych, jak i przeoczenia rzeczywistych zmian złośliwych. U pacjentek z gęstą tkanką gruczołową piersi interpretacja wyników może być szczególnie trudna. Dodatkowo, stres psychologiczny związany z niepewnością diagnozy wymaga odpowiedniego wsparcia dla pacjentki w trakcie procesu diagnostycznego.

Podejście multidyscyplinarne, obejmujące współpracę radiologów, patologów, chirurgów onkologicznych i onkologów klinicznych, jest kluczowe dla zapewnienia pacjentce optymalnej opieki. Szybka i dokładna diagnostyka oraz wdrożenie odpowiedniego leczenia ma bezpośredni wpływ na długoterminowe wyniki terapii i jakość życia pacjentek.