Charakterystyka farmakokinetyczna nitrendypiny

Nitrendypina należy do grupy antagonistów kanału wapniowego typu dihydropirydynowego. Produkt leczniczy Nitresan dostępny jest w postaci tabletek zawierających 10 mg lub 20 mg substancji czynnej. Poniżej przedstawiono szczegółowe właściwości farmakokinetyczne leku, które determinują jego zachowanie w organizmie po podaniu doustnym.¹

Wchłanianie i dostępność biologiczna

Po podaniu doustnym nitrendypina charakteryzuje się szybkim i praktycznie całkowitym wchłanianiem na poziomie około 88%. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest po stosunkowo krótkim czasie, wynoszącym około 1-3 godzin od momentu podania leku. Średnie maksymalne stężenie w osoczu mieści się w zakresie 6,1-19 µg/l.²

Pomimo wysokiego stopnia wchłaniania, biodostępność systemowa nitrendypiny jest znacznie niższa i wynosi jedynie 20-30%. Jest to spowodowane intensywnym metabolizmem pierwszego przejścia, któremu substancja czynna podlega w wątrobie.³

Dystrybucja w organizmie

Nitrendypina charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, przede wszystkim z albuminami. Stopień wiązania z białkami wynosi 96-98%, co ma istotne znaczenie kliniczne. Z uwagi na tak wysoki stopień wiązania z białkami, nitrendypina nie podlega dializie – nie można jej usunąć z krwi za pomocą hemodializy ani dializy otrzewnowej.⁴

Objętość dystrybucji w stanie równowagi dynamicznej dla nitrendypiny mieści się w zakresie 5-9 l/kg, co wskazuje na dobrą penetrację leku do tkanek organizmu.⁵

Metabolizm i eliminacja

Po podaniu doustnym nitrendypina podlega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia. Lek jest praktycznie całkowicie metabolizowany poprzez procesy utleniania zachodzące w wątrobie. Powstałe w wyniku tych procesów metabolity są nieaktywne farmakodynamicznie, nie przyczyniają się więc do działania terapeutycznego leku.⁶

Wydalanie nitrendypiny z organizmu odbywa się głównie przez nerki, przy czym mniej niż 0,1% dawki doustnej jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. Większość leku (około 77% podanej dawki doustnej) wydalana jest przez nerki w postaci metabolitów. Pozostała część eliminowana jest z kałem i żółcią.⁷

Parametry kinetyczne

Końcowy okres półtrwania w fazie eliminacji nitrendypiny, podanej w postaci tabletek, wynosi około 8-12 godzin. W stanie stacjonarnym nie obserwowano kumulowania się substancji czynnej ani jej metabolitów w organizmie, co jest korzystne z punktu widzenia bezpieczeństwa terapii.⁸

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z niewydolnością wątroby: Ze względu na fakt, że nitrendypina jest wydalana prawie całkowicie poprzez procesy metaboliczne zachodzące w wątrobie, u pacjentów z przewlekłą niewydolnością wątroby należy spodziewać się istotnych zmian w farmakokinetyce leku. U tej grupy chorych obserwuje się wydłużony czas eliminacji oraz 2-3-krotnie dłuższy biologiczny okres półtrwania nitrendypiny.⁹

Pacjenci z niewydolnością nerek: Z uwagi na fakt, że lek jest metabolizowany głównie w wątrobie, a jego metabolity wydalane są przez nerki, szczególnej uwagi wymagają pacjenci z niewydolnością wątroby. W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności dostosowania dawki nitrendypiny.¹⁰