Właściwości farmakokinetyczne
Nironovo SR 8 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Nironovo SR

Nironovo SR jest preparatem zawierającym ropinirol (w postaci chlorowodorku) w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu. Produkt dostępny jest w trzech dawkach: 2 mg, 4 mg oraz 8 mg. Charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego działanie w organizmie pacjenta. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis tych właściwości z podziałem na kluczowe parametry farmakokinetyczne.¹

Wchłanianie

Biodostępność ropinirolu po podaniu doustnym wynosi około 50% (zakres 36-57%). Po przyjęciu tabletek o przedłużonym uwalnianiu Nironovo SR, stężenie substancji czynnej narasta stopniowo w organizmie, a mediana czasu do osiągnięcia maksymalnego stężenia (Cmax) wynosi zwykle od 6 do 10 godzin.²

Badania przeprowadzone w stanie stacjonarnym u 25 pacjentów z chorobą Parkinsona, którzy otrzymywali 12 mg ropinirolu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu raz na dobę, wykazały, że wysokotłuszczowy posiłek wpływa na parametry farmakokinetyczne leku. Zaobserwowano:

• Zwiększenie ogólnej ekspozycji na ropinirol (AUC) średnio o 20%
• Zwiększenie maksymalnego stężenia (Cmax) średnio o 44%
• Opóźnienie czasu do osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) o 3,0 godziny

Mimo tych zmian, prawdopodobieństwo wystąpienia istotnego klinicznie wpływu (np. zwiększonej częstości występowania zdarzeń niepożądanych) jest niewielkie.³

Warto podkreślić, że ogólna ekspozycja na ropinirol jest porównywalna dla preparatu Nironovo SR (tabletki o przedłużonym uwalnianiu) i tabletek powlekanych o natychmiastowym uwalnianiu, gdy stosuje się tę samą dawkę dobową.⁴

Dystrybucja

Ropinirol charakteryzuje się niskim stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym od 10% do 40%. Ze względu na znaczną lipofilność substancji, ropinirol odznacza się dużą objętością dystrybucji, która wynosi około 7 l/kg. Ta właściwość umożliwia szeroki rozkład leku w tkankach organizmu.⁵

Metabolizm

Ropinirol podlega metabolizmowi wątrobowemu, głównie za pośrednictwem izoenzymu CYP1A2 cytochromu P450. Powstałe metabolity są wydalane przede wszystkim z moczem. Badania na zwierzętach wykazały, że główny metabolit ropinirolu charakteryzuje się co najmniej 100-krotnie słabszym działaniem dopaminergicznym w porównaniu z substancją macierzystą, co wskazuje na dominującą rolę niezmienionego ropinirolu w efekcie terapeutycznym.⁶

Eliminacja

Ropinirol jest eliminowany z krążenia układowego ze średnim okresem półtrwania w fazie eliminacji wynoszącym około 6 godzin. W zakresie dawek terapeutycznych obserwuje się zależność liniową między dawką a parametrami farmakokinetycznymi – zwiększenie ogólnej ekspozycji (Cmax i AUC) jest proporcjonalne do zwiększenia dawki.⁷

Nie stwierdzono zmian klirensu ropinirolu po podaniu doustnym zarówno po dawce pojedynczej, jak i po podaniu wielokrotnym. Należy jednak zwrócić uwagę na znaczną zmienność międzyosobniczą parametrów farmakokinetycznych. W stanie stacjonarnym, po podaniu ropinirolu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, obserwowano:⁸

• Osobniczą zmienność Cmax w zakresie od 30% do 55%
• Osobniczą zmienność AUC w zakresie od 40% do 70%

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Właściwości farmakokinetyczne ropinirolu są zróżnicowane w zależności od stopnia zaburzeń czynności nerek:⁹

U pacjentów z krańcową niewydolnością nerek poddawanych regularnym hemodializom obserwuje się istotne zmiany w farmakokinetyce ropinirolu i jego metabolitów. Klirens ropinirolu po podaniu doustnym ulega zmniejszeniu o około 30%, a klirens metabolitów SKF-104557 i SKF-89124 ulega zmniejszeniu odpowiednio o około 80% i 60%. Z tego względu w tej grupie pacjentów z chorobą Parkinsona zalecana maksymalna dawka dobowa ropinirolu jest ograniczona do 18 mg.¹⁰