Interakcje leku
Milurit 150 mg

Allopurynol, substancja czynna Miluritu, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Inhibicja oksydazy ksantynowej przez allopurynol wydłuża czas działania i zwiększa toksyczność 6-merkaptopuryny i azatiopryny, co wymaga redukcji dawki do 25% i ścisłego monitorowania. Podobnie, allopurynol zwiększa stężenie cyklosporyny i dydanozyny (Cmax i AUC podwajane), co wymaga kontroli stężenia i ewentualnej modyfikacji dawkowania. Współstosowanie z cytostatykami (np. cyklofosfamid, doksorubicyna) nasila hematotoksyczność, wskazując na konieczność regularnej morfologii krwi. Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi (pochodne kumaryny) mogą zwiększać ryzyko krwawień, co wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia. Hamowanie metabolizmu teofiliny i fenytoiny przez allopurynol wymaga kontroli stężeń tych leków, zwłaszcza przy rozpoczynaniu lub zwiększaniu dawki allopurynolu.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Allopurynol, substancja czynna produktu Milurit, wykazuje liczne istotne interakcje z innymi lekami, które mogą mieć znaczenie kliniczne. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis interakcji lekowych wymagających szczególnej uwagi podczas prowadzenia terapii.1

Interakcje z lekami immunosupresyjnymi

6-Merkaptopuryna i azatiopryna podlegają metabolizmowi przez oksydazę ksantynową, której allopurynol jest inhibitorem. Podczas jednoczesnego stosowania tych leków dochodzi do wydłużenia czasu działania 6-merkaptopuryny i azatiopryny. W przypadku konieczności skojarzonego leczenia należy stosować tylko 1/4 należnej dawki tych leków immunosupresyjnych. Nieprzestrzeganie tej zasady może doprowadzić do osiągnięcia toksycznego stężenia tych substancji w surowicy krwi.2

Cyklosporyna – doniesienia wskazują na zwiększenie stężenia cyklosporyny w osoczu podczas jednoczesnego podawania z allopurynolem. Należy liczyć się z możliwością nasilenia toksyczności cyklosporyny podczas jednoczesnego stosowania tych produktów leczniczych, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta.3

Interakcje z lekami przeciwnowotworowymi

Widarabina (arabinozyd adeniny) – dostępne dane wskazują, że allopurynol może wydłużać okres półtrwania widarabiny. W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków konieczna jest uważna obserwacja pacjenta pod kątem objawów zwiększonego działania toksycznego.4

Cytostatyki (cyklofosfamid, doksorubicyna, bleomycyna, prokarbazyna, chlormetyna) – zaburzenia hematologiczne występują częściej podczas jednoczesnego podawania allopurynolu z wymienionymi cytostatykami niż podczas stosowania tych substancji oddzielnie. Obserwowano nasilenie hamowania czynności szpiku kostnego u pacjentów z chorobą nowotworową (inną niż białaczka) leczonych cyklofosfamidem oraz innymi lekami cytotoksycznymi otrzymujących jednocześnie allopurynol. Konieczne jest regularne kontrolowanie morfologii krwi podczas takiej terapii skojarzonej.5

Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi

Pochodne kumaryny, w tym warfaryna – opisywano rzadkie przypadki nasilenia działania przeciwzakrzepowego tych leków podczas jednoczesnego stosowania z allopurynolem. Pacjenci przyjmujący leki przeciwzakrzepowe podczas terapii allopurynolem wymagają ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia.6

Interakcje z lekami przeciwpadaczkowymi

Fenytoina – allopurynol może hamować utlenianie fenytoiny w wątrobie, jednak kliniczne znaczenie tej interakcji nie zostało jednoznacznie potwierdzone.7

Interakcje z lekami metyloksantynowymi

Teofilina – opisano hamowanie metabolizmu teofiliny przez allopurynol. Mechanizm tej interakcji wynika z udziału oksydazy ksantynowej w biotransformacji teofiliny. Zaleca się monitorowanie stężenia teofiliny u pacjentów rozpoczynających leczenie allopurynolem lub gdy zwiększana jest jego dawka.8

Interakcje z antybiotykami

Ampicylina i amoksycylina – obserwowano zwiększoną częstość występowania wysypek skórnych u pacjentów przyjmujących jednocześnie te antybiotyki i allopurynol, w porównaniu do pacjentów niestosujących obu leków równocześnie. Mimo że przyczyna tej zależności nie została jednoznacznie ustalona, zaleca się stosowanie innych antybiotyków u pacjentów leczonych allopurynolem, jeżeli jest to możliwe.9

Interakcje z lekami hipoglikemizującymi

Chlorpropamid – u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek otrzymujących jednocześnie allopurynol i chlorpropamid może wystąpić zwiększone ryzyko przedłużonego działania hipoglikemizującego. Mechanizm tej interakcji tłumaczy się konkurowaniem obu substancji podczas wydalania w cewkach nerkowych.10

Interakcje z inhibitorami ACE

Jednoczesne stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE) z allopurynolem wiąże się ze zwiększonym ryzykiem leukopenii, szczególnie u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek. Istnieją doniesienia o zwiększonym ryzyku reakcji nadwrażliwości, gdy allopurynol podawany jest równocześnie z inhibitorami ACE, zwłaszcza w przypadkach niewydolności nerek. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku jednoczesnego podawania allopurynolu i kaptoprylu, gdyż może to zwiększać ryzyko wystąpienia reakcji skórnych, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek.11

Interakcje z lekami urykostatycznymi

Salicylany i środki zwiększające wydalanie kwasu moczowego/moczanów – oksypurynol, główny metabolit allopurynolu wykazujący działanie terapeutyczne, jest wydalany przez nerki podobnie jak moczany. Dlatego leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego, takie jak probenecyd, czy salicylany stosowane w dużych dawkach, mogą przyspieszać wydalanie oksypurynolu, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności allopurynolu. Znaczenie kliniczne tej interakcji wymaga indywidualnej oceny w każdym przypadku.12

Interakcje z lekami moczopędnymi

Opisywano interakcje między allopurynolem a furosemidem, prowadzące do wzrostu stężenia moczanów i oksypurynolu w surowicy. Podawanie allopurynolu razem z lekami moczopędnymi, szczególnie tiazydowymi, zwiększa ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości, zwłaszcza u pacjentów z upośledzoną czynnością nerek.13

Interakcje z dydanozyną

Jednoczesne stosowanie allopurynolu (w dawce 300 mg na dobę) ze środkiem przeciwwirusowym dydanozyną u zdrowych ochotników oraz u pacjentów zakażonych wirusem HIV powoduje podwojenie wartości Cmax i AUC dydanozyny w osoczu, bez wpływu na okres półtrwania w fazie eliminacji. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania tych leków. Jeśli nie można uniknąć ich jednoczesnego podawania, może być konieczne zmniejszenie dawki dydanozyny i dokładne monitorowanie pacjenta.14

Interakcje z wodorotlenkiem glinu

Jednoczesne przyjmowanie wodorotlenku glinu może osłabiać działanie allopurynolu. Zaleca się zachowanie odstępu co najmniej 3 godzin między przyjmowaniem obu leków.15

Interakcje leku z alkoholem

W przypadku produktu leczniczego Milurit zawierającego allopurynol, szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne interakcje z alkoholem. Chociaż w charakterystyce produktu leczniczego brak jest bezpośrednich informacji dotyczących interakcji allopurynolu z alkoholem, należy uwzględnić następujące aspekty:

  • Metabolizm wątrobowy – zarówno allopurynol, jak i alkohol są metabolizowane w wątrobie, co może prowadzić do konkurencji o enzymy metabolizujące, potencjalnie wpływając na stężenie allopurynolu w organizmie.
  • Nefrotoksyczność – przewlekłe spożywanie alkoholu może negatywnie wpływać na funkcję nerek, co jest szczególnie istotne, ponieważ allopurynol i jego metabolity są wydalane głównie przez nerki. Upośledzona funkcja nerek może prowadzić do kumulacji allopurynolu i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych.
  • Ryzyko nasilenia działań niepożądanych – spożywanie alkoholu podczas terapii allopurynolem może zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego, takich jak nudności, wymioty czy bóle brzucha.
  • Wpływ na poziom kwasu moczowego – alkohol, szczególnie piwo ze względu na wysoką zawartość puryn, może podwyższać poziom kwasu moczowego we krwi, zmniejszając skuteczność terapeutyczną allopurynolu.

Z uwagi na powyższe, zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii allopurynolem. Pacjenci z dnawym zapaleniem stawów powinni być szczególnie poinformowani o potrzebie unikania alkoholu, zwłaszcza piwa, ze względu na jego potencjał do zwiększania poziomu kwasu moczowego.

Tabela interakcji produktu Milurit

Grupa leków/Substancja Opis interakcji Poziom istotności Zalecenia
6-Merkaptopuryna, azatiopryna Wydłużenie czasu działania i zwiększenie toksyczności przez hamowanie ich metabolizmu Wysoki Stosować tylko 1/4 należnej dawki tych leków; ścisłe monitorowanie
Widarabina Wydłużenie okresu półtrwania widarabiny, zwiększenie toksyczności Wysoki Ścisłe monitorowanie pacjenta pod kątem objawów toksyczności
Salicylany, probenecyd Przyspieszone wydalanie oksypurynolu ze zmniejszeniem skuteczności allopurynolu Średni Indywidualna ocena kliniczna, możliwa konieczność modyfikacji dawki
Chlorpropamid Przedłużone działanie hipoglikemizujące przez konkurencję w wydalaniu nerkowym Średni Szczególna ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
Pochodne kumaryny (warfaryna) Zwiększenie działania przeciwzakrzepowego Średni Ścisłe monitorowanie parametrów krzepnięcia
Fenytoina Hamowanie utleniania fenytoiny w wątrobie Niski Monitorowanie stężenia fenytoiny w razie potrzeby
Teofilina Hamowanie metabolizmu teofiliny Średni Monitorowanie stężenia teofiliny przy rozpoczynaniu leczenia allopurynolem lub zwiększaniu dawki
Ampicylina, amoksycylina Zwiększone ryzyko wysypek skórnych Średni Jeśli możliwe, stosowanie innych antybiotyków
Cytostatyki (cyklofosfamid, doksorubicyna, bleomycyna, prokarbazyna, chlormetyna) Częstsze zaburzenia hematologiczne, nasilenie hamowania czynności szpiku kostnego Wysoki Regularne kontrolowanie morfologii krwi
Wodorotlenek glinu Osłabienie działania allopurynolu Niski Zachowanie odstępu co najmniej 3 godzin między przyjmowaniem obu leków
Cyklosporyna Zwiększenie stężenia cyklosporyny w osoczu, nasilenie toksyczności Wysoki Ścisłe monitorowanie stężenia cyklosporyny i funkcji nerek
Dydanozyna Podwojenie wartości Cmax i AUC dydanozyny w osoczu Wysoki Unikać jednoczesnego stosowania; jeśli konieczne – zmniejszenie dawki dydanozyny i ścisłe monitorowanie
Inhibitory ACE Zwiększone ryzyko leukopenii i reakcji nadwrażliwości Wysoki Szczególna ostrożność u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek
Kaptopryl Zwiększone ryzyko reakcji skórnych Średni Szczególna ostrożność u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek
Leki moczopędne (furosemid) Wzrost stężenia moczanów i oksypurynolu w surowicy Średni Monitorowanie stężenia kwasu moczowego
Leki moczopędne tiazydowe Zwiększone ryzyko reakcji nadwrażliwości Wysoki Szczególna ostrożność u pacjentów z upośledzoną czynnością nerek
Alkohol Potencjalne konkurowanie o enzymy metabolizujące; alkohol może zwiększać poziom kwasu moczowego (szczególnie piwo) Średni Ograniczenie spożycia alkoholu, szczególnie piwa
  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl