Przedawkowanie
Milurit 150 mg

Przedawkowanie allopurynolu, substancji czynnej leku Milurit, charakteryzuje się relatywnie niską toksycznością ostrą, nawet przy dawkach sięgających 20-22,5 g. Opisane objawy kliniczne obejmują nudności, wymioty, biegunkę oraz zawroty głowy, które ustępują po leczeniu podtrzymującym. Mechanizm działania polega na znacznym zahamowaniu aktywności oksydazy ksantynowej, co samo w sobie nie wywołuje bezpośrednich skutków toksycznych. W przypadku przedawkowania nie istnieje swoiste antidotum, a terapia opiera się na leczeniu objawowym, zapewnieniu odpowiedniego nawodnienia i, w ciężkich przypadkach, hemodializie. Zaleca się monitorowanie elektrolitów, parametrów nerkowych (mocznik, kreatynina), wątrobowych (ALT, AST, bilirubina), morfologii krwi oraz bilansu płynów.

Przedawkowanie leku Milurit

Przedawkowanie allopurynolu (substancji czynnej leku Milurit) zostało udokumentowane w literaturze medycznej. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące konsekwencji klinicznych związanych z przyjęciem dawek znacząco przekraczających dawki terapeutyczne oraz postępowanie w przypadku przedawkowania.1

Przypadki kliniczne przedawkowania

W praktyce klinicznej odnotowano przypadki spożycia niezwykle wysokich dawek allopurynolu, sięgających nawet 22,5 g, które paradoksalnie nie wywołały poważnych działań niepożądanych. Wskazuje to na relatywnie niski potencjał toksyczności ostrej allopurynolu w przypadku jednorazowego przedawkowania.2

W literaturze opisano przypadek pacjenta, który przyjął jednorazowo 20 g allopurynolu. U tego chorego zaobserwowano objawy ze strony przewodu pokarmowego oraz ośrodkowego układu nerwowego, w szczególności nudności, wymioty, biegunkę oraz zawroty głowy. Pacjent powrócił do zdrowia po zastosowaniu ogólnego leczenia podtrzymującego, co potwierdza stosunkowo niską toksyczność ostrego przedawkowania allopurynolu.3

Konsekwencje farmakodynamiczne przedawkowania

Wchłonięcie wysokich dawek leku Milurit prowadzi do znacznego zmniejszenia aktywności oksydazy ksantynowej – enzymu, którego inhibicja stanowi podstawowy mechanizm działania allopurynolu. Warto podkreślić, że samo zahamowanie tego enzymu zwykle nie wywołuje bezpośrednich szkodliwych następstw klinicznych.4

Interakcje z innymi lekami przy przedawkowaniu

Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku jednoczesnego stosowania allopurynolu z innymi lekami, zwłaszcza z 6-merkaptopuryną i/lub azatiopryną. W takiej sytuacji przedawkowanie allopurynolu może prowadzić do nasilenia działania wymienionych leków z powodu zmniejszonego metabolizmu, co może skutkować poważnymi powikłaniami klinicznymi.5

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Nie zidentyfikowano swoistego antidotum dla allopurynolu. Podstawą leczenia przedawkowania jest terapia objawowa i podtrzymująca funkcje życiowe. Zalecane jest zapewnienie odpowiedniego nawodnienia organizmu, które wspomaga wydalanie allopurynolu oraz jego metabolitów poprzez utrzymanie optymalnej diurezy. W przypadkach ciężkiego przedawkowania, gdy występują poważne zaburzenia kliniczne, może być konieczne zastosowanie hemodializy.6

Objawy przedawkowania

Objaw Opis Dawka raportowana w literaturze
Nudności Uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej z tendencją do wymiotów Obserwowano przy dawce 20 g allopurynolu
Wymioty Gwałtowne opróżnianie zawartości żołądka jako mechanizm obronny organizmu Obserwowano przy dawce 20 g allopurynolu
Biegunka Częste, luźne stolce spowodowane podrażnieniem przewodu pokarmowego Obserwowano przy dawce 20 g allopurynolu
Zawroty głowy Uczucie zaburzenia równowagi i dezorientacji przestrzennej Obserwowano przy dawce 20 g allopurynolu
Zahamowanie aktywności oksydazy ksantynowej Konsekwencja farmakodynamiczna, która sama w sobie nie powoduje bezpośrednich objawów klinicznych Występuje przy znacznym przedawkowaniu, dokładna dawka progowa nie została określona
Interakcje z 6-merkaptopuryną i azatiopryną Nasilenie działania i toksyczności tych leków w przypadku jednoczesnego stosowania z allopurynolem Może wystąpić przy jednoczesnym przyjmowaniu dużych dawek allopurynolu

Parametry rozpoznania i monitorowania przedawkowania

U pacjentów z podejrzeniem przedawkowania allopurynolu zaleca się monitorowanie następujących parametrów biochemicznych i klinicznych:

  • Poziom elektrolitów w surowicy
  • Parametry funkcji nerek (mocznik, kreatynina)
  • Parametry funkcji wątroby (ALT, AST, bilirubina)
  • Morfologia krwi obwodowej
  • Ocena bilansu płynów

W przypadku jednoczesnego stosowania 6-merkaptopuryny lub azatiopryny konieczne jest szczególnie dokładne monitorowanie parametrów hematologicznych ze względu na ryzyko mielosupresji.7

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl