Przedawkowanie
Maalox (460 mg + 400 mg)/4,3 ml

Przedawkowanie preparatu Maalox, zawierającego 460 mg glinu tlenku uwodnionego oraz 400 mg magnezu wodorotlenku na 4,3 ml zawiesiny doustnej, może prowadzić do szeregu objawów ze strony przewodu pokarmowego, takich jak biegunka, ból brzucha oraz wymioty. Szczególnie narażeni są pacjenci z grup ryzyka, u których wysokie dawki mogą wywołać lub nasilić zaparcia oraz niedrożność jelit, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Długotrwałe stosowanie w dawkach przekraczających zalecane, zwłaszcza u osób z niewydolnością nerek, może skutkować poważnymi zaburzeniami elektrolitowymi, w tym hipermagnezemią, stanowiącą istotne zagrożenie dla funkcji nerwowo-mięśniowych.

Przedawkowanie leku

Przedawkowanie preparatu Maalox (460 mg + 400 mg)/4,3 ml, zawiesina doustna, może prowadzić do różnych powikłań zdrowotnych. Produkt zawierający glinu tlenek uwodniony (460 mg) oraz magnezu wodorotlenek (400 mg) w przypadku zażycia w dawkach przekraczających zalecane może wywoływać szereg objawów niepożądanych, które wymagają odpowiedniego postępowania medycznego.1

Ostre przedawkowanie

W przypadku ostrego przedawkowania preparatu Maalox pacjenci mogą doświadczać objawów ze strony przewodu pokarmowego, takich jak biegunka, ból brzucha oraz wymioty. Objawy te są bezpośrednio związane z wysokim stężeniem glinu tlenku uwodnionego i związków magnezu w organizmie.2

Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z grupy ryzyka, u których wysokie dawki leku Maalox mogą wywołać lub zaostrzyć zaparcia oraz niedrożność jelit. Wymaga to natychmiastowej interwencji medycznej.3

Przewlekłe przedawkowanie

Długotrwałe stosowanie preparatu Maalox w dawkach przekraczających zalecane, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, może prowadzić do poważnych zaburzeń elektrolitowych. W szczególności może dojść do rozwoju hipermagnezemii, która stanowi istotne zagrożenie dla zdrowia pacjenta.4

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie ostrego przedawkowania preparatu Maalox powinno obejmować odpowiednie nawodnienie pacjenta oraz wymuszoną diurezę, co wspomaga wydalanie glinu i magnezu, które są eliminowane z organizmu przez nerki.5

W przypadku pacjentów z niewydolnością nerek, u których naturalne mechanizmy eliminacji są zaburzone, konieczne może być zastosowanie hemodializy lub dializy otrzewnowej w celu usunięcia nadmiaru glinu i magnezu z organizmu.6

Tabela objawów przedawkowania

Objaw Opis Związek z przedawkowaniem
Biegunka Częste, luźne stolce spowodowane działaniem drażniącym na przewód pokarmowy Objaw ostrego przedawkowania związków glinu i magnezu
Ból brzucha Dyskomfort lub bolesność w obrębie jamy brzusznej Bezpośredni efekt drażniący na śluzówkę przewodu pokarmowego
Wymioty Gwałtowne opróżnianie treści żołądka przez usta Reakcja obronna organizmu na wysokie stężenie substancji czynnych
Zaparcia Trudności w oddawaniu stolca, rzadkie wypróżnienia Występuje głównie u pacjentów z grupy ryzyka przy wysokich dawkach
Niedrożność jelit Blokada uniemożliwiająca przechodzenie treści pokarmowej Poważne powikłanie u pacjentów z grupy ryzyka
Zaburzenia równowagi elektrolitowej Nieprawidłowe stężenia elektrolitów we krwi Efekt długotrwałego przedawkowania, szczególnie u osób z niewydolnością nerek
Hipermagnezemia Podwyższone stężenie magnezu we krwi, mogące prowadzić do zaburzeń nerwowo-mięśniowych Przewlekłe przedawkowanie, szczególnie istotne u pacjentów z niewydolnością nerek
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl