Przeciwwskazania
Levofloxacin Sandoz 5 mg/ml

Lewofloksacyna w postaci roztworu do infuzji (5 mg/ml) jest bezwzględnie przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na lewofloksacynę, inne chinolony lub składniki pomocnicze preparatu. Nie należy jej stosować u osób z padaczką, wcześniejszymi zaburzeniami ścięgien (np. zapalenie lub zerwanie ścięgna Achillesa), u dzieci i młodzieży w okresie wzrostu, kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym obniżenia progu drgawkowego oraz uszkodzenia chrząstek stawowych. Preparat dostępny jest w opakowaniach 50 ml (250 mg lewofloksacyny) oraz 100 ml (500 mg lewofloksacyny), a roztwór ma pH 4,3–5,3 i powinien być bez cząstek stałych przed podaniem.

Przeciwwskazania stosowania leku Levofloxacin Sandoz

Lewofloksacyna w postaci roztworu do infuzji (5 mg/ml) jest przeciwwskazana w kilku ściśle określonych grupach pacjentów. Właściwa identyfikacja tych przeciwwskazań jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania leku i uniknięcia potencjalnie poważnych działań niepożądanych. 1

Nadwrażliwość na składniki preparatu

Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z rozpoznaną nadwrażliwością na lewofloksacynę. Należy również wykluczyć stosowanie leku u osób z nadwrażliwością na inne antybiotyki z grupy chinolonów, ze względu na możliwość wystąpienia reakcji krzyżowej. Przeciwwskazanie dotyczy również pacjentów uczulonych na którykolwiek składnik pomocniczy preparatu. 2

Pacjenci z padaczką

Stosowanie lewofloksacyny jest przeciwwskazane u pacjentów z padaczką w wywiadzie. Wynika to z potencjalnego działania fluorochinolonów na ośrodkowy układ nerwowy i możliwości obniżenia progu drgawkowego, co mogłoby prowadzić do wystąpienia napadów drgawkowych u tych pacjentów. 3

Zaburzenia ścięgien w wywiadzie

Lewofloksacyny w roztworze do infuzji nie należy stosować u pacjentów, u których w przeszłości wystąpiły zaburzenia ścięgien związane ze stosowaniem fluorochinolonów. Do takich zaburzeń można zaliczyć zapalenie lub zerwanie ścięgien, szczególnie ścięgna Achillesa. Jest to spowodowane zwiększonym ryzykiem ponownego wystąpienia tego typu powikłań. 4

Dzieci i młodzież w okresie wzrostu

Lewofloksacyna jest przeciwwskazana u dzieci i młodzieży w okresie wzrostu. Wynika to z możliwości niekorzystnego wpływu fluorochinolonów na rozwój chrząstek stawowych u młodych, rosnących organizmów, co może prowadzić do zaburzeń rozwoju układu kostno-stawowego. 5

Przeciwwskazania w okresie ciąży i karmienia piersią

Lewofloksacyna jest bezwzględnie przeciwwskazana u kobiet w okresie ciąży. Stosowanie leku w tym okresie mogłoby wiązać się z ryzykiem nieprawidłowego rozwoju chrząstek u płodu i innymi potencjalnymi zagrożeniami dla rozwijającego się organizmu. 6

Podobnie, stosowanie lewofloksacyny jest przeciwwskazane u kobiet karmiących piersią. Lek może przenikać do mleka matki, co stwarza ryzyko ekspozycji niemowlęcia na lewofloksacynę i związane z tym potencjalne działania niepożądane. 7

Kiedy odradzić pacjentowi stosowanie leku Levofloxacin Sandoz?

Oprócz bezwzględnych przeciwwskazań, istnieją również sytuacje kliniczne, w których należy zachować szczególną ostrożność lub rozważyć alternatywne metody leczenia. W tych przypadkach, choć formalnie nie są to przeciwwskazania, lekarz powinien rozważyć potencjalne ryzyko i korzyści wynikające z zastosowania lewofloksacyny.

Pacjenci z czynnikami ryzyka zaburzeń ścięgien

U pacjentów z czynnikami predysponującymi do wystąpienia tendinopatii, takimi jak podeszły wiek (powyżej 60 lat), przyjmowanie kortykosteroidów, przeszczepienie narządu, należy rozważyć alternatywną terapię. W tych grupach ryzyko zapalenia lub zerwania ścięgien podczas stosowania fluorochinolonów jest znacząco podwyższone. 8

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Choć nie jest to bezwzględne przeciwwskazanie, u pacjentów z niewydolnością nerek konieczna jest modyfikacja dawkowania lewofloksacyny, ze względu na jej eliminację głównie przez nerki. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek należy szczególnie rozważyć stosunek korzyści do ryzyka związanego z zastosowaniem leku. 9

Pacjenci z zaburzeniami elektrolitowymi

Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi, zwłaszcza z hiponatremią. Lewofloksacyna w formie roztworu do infuzji zawiera znaczące ilości sodu (0,15 mmol/ml). W przypadku 100 ml roztworu, pacjent otrzymuje 15,53 mmol (357,0 mg) sodu, co stanowi istotną informację dla pacjentów na diecie z kontrolowaną zawartością sodu. 10

Osoby z zaburzeniami OUN

U pacjentów z chorobami OUN lub innymi czynnikami ryzyka, które mogą predysponować do napadów drgawkowych lub obniżać próg drgawkowy (np. jednoczesne stosowanie niektórych leków), należy ostrożnie rozważyć stosowanie lewofloksacyny. Mimo że padaczka stanowi bezwzględne przeciwwskazanie, inne stany neurologiczne również mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych ze strony układu nerwowego. 11

Uwagi dotyczące stosowania praktycznego

Należy zwrócić uwagę, że lewofloksacyna w postaci roztworu do infuzji występuje w dwóch wariantach wielkości opakowania: worki zawierające 50 ml (250 mg lewofloksacyny) oraz 100 ml (500 mg lewofloksacyny). Właściwy dobór dawki jest kluczowy dla skuteczności i bezpieczeństwa terapii. 12

Roztwór do infuzji Levofloxacin Sandoz jest przezroczystym, zielonkawożółtym roztworem o pH w zakresie 4,3–5,3. Przed podaniem należy upewnić się, że roztwór nie zawiera cząstek stałych i ma właściwy wygląd. 13

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl