Wskazania do stosowania
Levofloxacin Sandoz 5 mg/ml

Wskazania do stosowania leku Levofloxacin Sandoz

Levofloxacin Sandoz w postaci roztworu do infuzji (5 mg/ml) jest antybiotykiem z grupy fluorochinolonów, który znajduje zastosowanie w leczeniu szeregu poważnych zakażeń bakteryjnych. Preparat dostępny jest w workach zawierających 50 ml roztworu (250 mg lewofloksacyny) lub 100 ml roztworu (500 mg lewofloksacyny). Ze względu na swój mechanizm działania i spektrum przeciwbakteryjne, lewofloksacyna powinna być stosowana ściśle według wskazań, z uwzględnieniem aktualnych wytycznych dotyczących racjonalnej antybiotykoterapii.¹

Główne wskazania pierwszego wyboru

Lek Levofloxacin Sandoz może być stosowany jako lek pierwszego wyboru w następujących sytuacjach klinicznych u pacjentów dorosłych:²

• Ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek i powikłane zakażenia dróg moczowych – preparat można zastosować przy ciężkich infekcjach układu moczowego, szczególnie gdy towarzyszą im powikłania anatomiczne lub czynnościowe³
• Przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego – przy przewlekłych infekcjach prostaty, gdy potwierdzono etiologię bakteryjną i wskazane jest zastosowanie fluorochinolonu⁴
• Płucna postać wąglika – zarówno w profilaktyce po ekspozycji na pałeczki wąglika, jak i w leczeniu rozwiniętej infekcji⁵

Wskazania drugiego wyboru

W określonych sytuacjach klinicznych Levofloxacin Sandoz może być stosowany jako lek drugiego wyboru. Oznacza to, że powinien być podawany tylko w przypadkach, gdy leki przeciwbakteryjne, które zazwyczaj są rekomendowane do leczenia początkowego tych zakażeń, zostaną uznane za niewłaściwe w danym przypadku klinicznym.⁶ Sytuacje takie mogą obejmować stwierdzoną oporność patogenów na antybiotyki pierwszego rzutu, ciężki stan pacjenta wymagający szybkiego wdrożenia skutecznej terapii o szerokim spektrum, czy występowanie przeciwwskazań do stosowania leków pierwszego wyboru. Do takich wskazań należą:

• Pozaszpitalne zapalenie płuc – w przypadkach ciężkiego przebiegu infekcji lub gdy istnieje podejrzenie etiologii atypowej bądź oporności patogenów na antybiotyki β-laktamowe⁷
• Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich – szczególnie w przypadkach zakażeń mieszanych, głębokich lub gdy istnieje podejrzenie udziału patogenów opornych na standardową terapię⁸

Warunki stosowania leku w praktyce klinicznej

Podczas podejmowania decyzji o zastosowaniu leku Levofloxacin Sandoz, lekarz powinien zawsze kierować się aktualnymi wytycznymi dotyczącymi racjonalnej antybiotykoterapii oraz lokalną sytuacją epidemiologiczną dotyczącą oporności bakterii.⁹ Roztwór do infuzji powinien być stosowany przede wszystkim:

1. W przypadkach ciężkich zakażeń wymagających parenteralnej terapii antybiotykowej
2. U pacjentów hospitalizowanych, gdy leczenie doustne jest niemożliwe lub niewskazane
3. W sytuacjach wymagających szybkiego osiągnięcia terapeutycznego stężenia antybiotyku w osoczu
4. W przypadkach udokumentowanej wrażliwości patogenu na lewofloksacynę przy jednoczesnej oporności na inne grupy antybiotyków

Wybór drogi dożylnej podania leku zamiast formy doustnej powinien być podyktowany stanem klinicznym pacjenta, ciężkością zakażenia oraz ewentualnymi zaburzeniami wchłaniania z przewodu pokarmowego. Po uzyskaniu poprawy klinicznej należy rozważyć zmianę na terapię doustną tym samym antybiotykiem, co umożliwia skrócenie czasu hospitalizacji i zmniejszenie ryzyka powikłań związanych z cewnikowaniem naczyń.

Przed rozpoczęciem terapii lekiem Levofloxacin Sandoz należy zwrócić uwagę na skład preparatu – każdy ml roztworu zawiera 0,15 mmol (3,5 mg) sodu, co w przypadku worka 100 ml daje 15,53 mmol (357,0 mg) sodu. Fakt ten może mieć znaczenie u pacjentów na diecie niskosodowej, z niewydolnością nerek oraz niewydolnością serca.¹⁰

Dawkowanie i sposób podania

Levofloxacin Sandoz w postaci roztworu do infuzji występuje w dwóch wielkościach opakowań:¹¹

• Worek 50 ml zawierający 250 mg lewofloksacyny
• Worek 100 ml zawierający 500 mg lewofloksacyny

Preparat ma postać przezroczystego, zielonkawożółtego roztworu niezawierającego cząstek stałych, o pH 4,3-5,3 i osmolalności 280-340 mOsmol/kg.¹² Roztwór do infuzji należy podawać powoli, we wlewie dożylnym. Czas infuzji dla 250 mg (50 ml) powinien wynosić co najmniej 30 minut, a dla 500 mg (100 ml) – co najmniej 60 minut. Jest to istotne ze względu na ryzyko wystąpienia hipotensji jako reakcji niepożądanej.

Dobór dawki preparatu Levofloxacin Sandoz powinien uwzględniać rodzaj i ciężkość zakażenia, przypuszczalną wrażliwość patogenów oraz stan kliniczny pacjenta, w tym funkcję nerek. Dawkowanie należy dostosować u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek (klirens kreatyniny ≤ 50 ml/min).