Dawkowanie i sposób podawania
Kybernin P 50 j.m./ml; 500 j.m./10 ml

KYBERNIN P (500 j.m.) to preparat zawierający ludzką antytrombinę III pozyskaną z osocza, o aktywności specyficznej 3,3-8,6 j.m./mg białka, rekonstytuowany do stężenia około 50 j.m./ml. Terapia powinna być prowadzona pod ścisłym nadzorem lekarza z doświadczeniem w leczeniu niedoboru antytrombiny, z indywidualnym dostosowaniem dawki na podstawie czynników klinicznych i laboratoryjnych. Wrodzony niedobór antytrombiny wymaga dawki początkowej 30-50 j.m./kg m.c., obliczanej wzorem: masa ciała [kg] x (100 – obecna aktywność AT [%]) x 2/3, z celem utrzymania aktywności powyżej 80%. W przypadku dzieci i młodzieży dawka wynosi 40-60 j.m./kg/dzień, z możliwością zwiększenia do 120% aktywności przy intensywnym monitorowaniu. Monitorowanie aktywności antytrombiny powinno odbywać się co najmniej dwa razy dziennie w stanie niestabilnym i raz dziennie w stanie stabilnym.

Dawkowanie leku Kybernin P

KYBERNIN P (500 j.m.) to preparat zawierający ludzką antytrombinę III pochodzącą z osocza ludzkiego. Po rekonstytucji w 10 ml wody do wstrzykiwań zawiera około 50 j.m./ml antytrombiny. Moc produktu określana jest metodą chromogenną zgodną z Farmakopeą Europejską, a jego aktywność swoista wynosi 3,3 j.m.- 8,6 j.m./mg białka.1

Nadzór leczenia

Terapia z wykorzystaniem produktu KYBERNIN P powinna być rozpoczynana wyłącznie pod nadzorem lekarza z doświadczeniem w leczeniu pacjentów z niedoborem antytrombiny. Dawkowanie musi być dostosowane indywidualnie do potrzeb każdego pacjenta, uwzględniając szereg czynników klinicznych i laboratoryjnych.2

Dawkowanie przy wrodzonym niedoborze

W przypadku wrodzonego niedoboru antytrombiny, dawkowanie powinno uwzględniać historię występowania przypadków zakrzepowo-zatorowych w rodzinie, aktualne kliniczne czynniki ryzyka oraz wyniki badań laboratoryjnych. Standardowa dawka początkowa wynosi zazwyczaj 30-50 j.m./kg masy ciała.3

Dawkowanie przy nabytym niedoborze

Dawkowanie oraz czas trwania terapii substytucyjnej w nabytym niedoborze antytrombiny zależą od następujących czynników:

  • aktualnego poziomu antytrombiny w osoczu pacjenta
  • przejawów zwiększonego zużycia antytrombiny
  • istniejącej choroby zasadniczej
  • ciężkości stanu klinicznego pacjenta

Wielkość dawki i częstość podawania zawsze powinna być ustalana indywidualnie, uwzględniając skuteczność kliniczną oraz wyniki badań laboratoryjnych.4

Jednostki miary i przeliczanie dawek

Liczba jednostek podawanej antytrombiny jest wyrażona w jednostkach międzynarodowych (j.m.), które odnoszą się do aktualnych standardów WHO. Aktywność antytrombiny w osoczu może być wyrażana:

  • w procentach (w odniesieniu do normalnego osocza ludzkiego)
  • w jednostkach międzynarodowych (w odniesieniu do międzynarodowych standardów)

Jedna jednostka międzynarodowa (j.m.) aktywności antytrombiny odpowiada ilości antytrombiny zawartej w jednym ml normalnego ludzkiego osocza. Na podstawie danych empirycznych ustalono, że podanie 1 j.m. antytrombiny na kg masy ciała powoduje wzrost aktywności antytrombiny o około 1,5%.5

Obliczanie dawki początkowej

Dawkę początkową oblicza się za pomocą następującego wzoru:

Wymagana liczba jednostek = masa ciała [kg] x (100 – obecna aktywność antytrombiny [%]) x 2/3)6

Docelowa aktywność antytrombiny i monitorowanie leczenia

Początkowa docelowa aktywność antytrombiny zależy od stanu klinicznego pacjenta. Po ustaleniu wskazania do terapii substytucyjnej, dawkowanie powinno być dostosowane tak, aby osiągnąć docelową aktywność antytrombiny i utrzymać poziom zapewniający skuteczność leczenia.7

Dawkowanie powinno być określane i monitorowane na podstawie laboratoryjnych oznaczeń aktywności antytrombiny, które należy przeprowadzać:

  • przynajmniej dwa razy dziennie w okresie niestabilnego stanu pacjenta
  • raz dziennie, gdy stan pacjenta ustabilizuje się (najlepiej tuż przed kolejną infuzją)

Korekcja dawkowania powinna uwzględniać zarówno oznaki zwiększonego zużycia antytrombiny (na podstawie wyników badań laboratoryjnych), jak i obserwowany przebieg kliniczny. Przez cały okres leczenia aktywność antytrombiny powinna być utrzymywana powyżej 80%, chyba że dane kliniczne wskazują na inny skuteczny poziom aktywności.8

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

W przypadku leczenia dzieci i młodzieży zaleca się dawkę 40-60 j.m. antytrombiny na kilogram masy ciała na dzień, zależnie od stanu układu krzepnięcia pacjenta. W indywidualnych przypadkach, jeśli wymaga tego sytuacja kliniczna, możliwe jest zwiększenie dawki, jednak aktywność antytrombiny musi być wówczas monitorowana częściej i nie powinna przekraczać 120%.9

Tabela dawkowania KYBERNIN P

Typ niedoboru Dawka początkowa Wzór obliczenia dawki Docelowa aktywność AT Częstotliwość monitorowania
Wrodzony niedobór (dorośli) 30-50 j.m./kg m.c. Masa ciała [kg] x (100 – obecna aktywność AT [%]) x 2/3 Powyżej 80% 2 x dziennie w stanie niestabilnym
1 x dziennie w stanie stabilnym
Wrodzony/nabyty niedobór (dzieci i młodzież) 40-60 j.m./kg m.c./dzień
Nabyty niedobór Indywidualnie, w zależności od stanu klinicznego i wyników badań laboratoryjnych

Sposób podawania leku KYBERNIN P

KYBERNIN P podaje się wyłącznie drogą dożylną w postaci powolnej infuzji. Maksymalna dopuszczalna prędkość podawania to 4 ml/min. Przed podaniem preparat wymaga rekonstytucji zgodnie z instrukcją zawartą w dokumentacji leku.10

Przygotowanie roztworu do infuzji

KYBERNIN P występuje w postaci białego proszku, który przed podaniem należy rozpuścić w dołączonym do opakowania rozpuszczalniku (woda do wstrzykiwań). Po rekonstytucji w 10 ml wody do wstrzykiwań otrzymuje się roztwór o stężeniu około 50 j.m./ml antytrombiny.11

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl