Dawkowanie i sposób podawania
Kybernin P 50 j.m./ml; 500 j.m./10 ml
KYBERNIN P (500 j.m.) to preparat zawierający ludzką antytrombinę III pozyskaną z osocza, o aktywności specyficznej 3,3-8,6 j.m./mg białka, rekonstytuowany do stężenia około 50 j.m./ml. Terapia powinna być prowadzona pod ścisłym nadzorem lekarza z doświadczeniem w leczeniu niedoboru antytrombiny, z indywidualnym dostosowaniem dawki na podstawie czynników klinicznych i laboratoryjnych. Wrodzony niedobór antytrombiny wymaga dawki początkowej 30-50 j.m./kg m.c., obliczanej wzorem: masa ciała [kg] x (100 – obecna aktywność AT [%]) x 2/3, z celem utrzymania aktywności powyżej 80%. W przypadku dzieci i młodzieży dawka wynosi 40-60 j.m./kg/dzień, z możliwością zwiększenia do 120% aktywności przy intensywnym monitorowaniu. Monitorowanie aktywności antytrombiny powinno odbywać się co najmniej dwa razy dziennie w stanie niestabilnym i raz dziennie w stanie stabilnym.
- Dawkowanie leku Kybernin P
- Nadzór leczenia
- Dawkowanie przy wrodzonym niedoborze
- Dawkowanie przy nabytym niedoborze
- Jednostki miary i przeliczanie dawek
- Obliczanie dawki początkowej
- Docelowa aktywność antytrombiny i monitorowanie leczenia
- Dawkowanie u dzieci i młodzieży
- Tabela dawkowania KYBERNIN P
- Sposób podawania leku KYBERNIN P
Dawkowanie leku Kybernin P
KYBERNIN P (500 j.m.) to preparat zawierający ludzką antytrombinę III pochodzącą z osocza ludzkiego. Po rekonstytucji w 10 ml wody do wstrzykiwań zawiera około 50 j.m./ml antytrombiny. Moc produktu określana jest metodą chromogenną zgodną z Farmakopeą Europejską, a jego aktywność swoista wynosi 3,3 j.m.- 8,6 j.m./mg białka.1
Nadzór leczenia
Terapia z wykorzystaniem produktu KYBERNIN P powinna być rozpoczynana wyłącznie pod nadzorem lekarza z doświadczeniem w leczeniu pacjentów z niedoborem antytrombiny. Dawkowanie musi być dostosowane indywidualnie do potrzeb każdego pacjenta, uwzględniając szereg czynników klinicznych i laboratoryjnych.2
Dawkowanie przy wrodzonym niedoborze
W przypadku wrodzonego niedoboru antytrombiny, dawkowanie powinno uwzględniać historię występowania przypadków zakrzepowo-zatorowych w rodzinie, aktualne kliniczne czynniki ryzyka oraz wyniki badań laboratoryjnych. Standardowa dawka początkowa wynosi zazwyczaj 30-50 j.m./kg masy ciała.3
Dawkowanie przy nabytym niedoborze
Dawkowanie oraz czas trwania terapii substytucyjnej w nabytym niedoborze antytrombiny zależą od następujących czynników:
- aktualnego poziomu antytrombiny w osoczu pacjenta
- przejawów zwiększonego zużycia antytrombiny
- istniejącej choroby zasadniczej
- ciężkości stanu klinicznego pacjenta
Wielkość dawki i częstość podawania zawsze powinna być ustalana indywidualnie, uwzględniając skuteczność kliniczną oraz wyniki badań laboratoryjnych.4
Jednostki miary i przeliczanie dawek
Liczba jednostek podawanej antytrombiny jest wyrażona w jednostkach międzynarodowych (j.m.), które odnoszą się do aktualnych standardów WHO. Aktywność antytrombiny w osoczu może być wyrażana:
- w procentach (w odniesieniu do normalnego osocza ludzkiego)
- w jednostkach międzynarodowych (w odniesieniu do międzynarodowych standardów)
Jedna jednostka międzynarodowa (j.m.) aktywności antytrombiny odpowiada ilości antytrombiny zawartej w jednym ml normalnego ludzkiego osocza. Na podstawie danych empirycznych ustalono, że podanie 1 j.m. antytrombiny na kg masy ciała powoduje wzrost aktywności antytrombiny o około 1,5%.5
Obliczanie dawki początkowej
Dawkę początkową oblicza się za pomocą następującego wzoru:
Wymagana liczba jednostek = masa ciała [kg] x (100 – obecna aktywność antytrombiny [%]) x 2/3)6
Docelowa aktywność antytrombiny i monitorowanie leczenia
Początkowa docelowa aktywność antytrombiny zależy od stanu klinicznego pacjenta. Po ustaleniu wskazania do terapii substytucyjnej, dawkowanie powinno być dostosowane tak, aby osiągnąć docelową aktywność antytrombiny i utrzymać poziom zapewniający skuteczność leczenia.7
Dawkowanie powinno być określane i monitorowane na podstawie laboratoryjnych oznaczeń aktywności antytrombiny, które należy przeprowadzać:
- przynajmniej dwa razy dziennie w okresie niestabilnego stanu pacjenta
- raz dziennie, gdy stan pacjenta ustabilizuje się (najlepiej tuż przed kolejną infuzją)
Korekcja dawkowania powinna uwzględniać zarówno oznaki zwiększonego zużycia antytrombiny (na podstawie wyników badań laboratoryjnych), jak i obserwowany przebieg kliniczny. Przez cały okres leczenia aktywność antytrombiny powinna być utrzymywana powyżej 80%, chyba że dane kliniczne wskazują na inny skuteczny poziom aktywności.8
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
W przypadku leczenia dzieci i młodzieży zaleca się dawkę 40-60 j.m. antytrombiny na kilogram masy ciała na dzień, zależnie od stanu układu krzepnięcia pacjenta. W indywidualnych przypadkach, jeśli wymaga tego sytuacja kliniczna, możliwe jest zwiększenie dawki, jednak aktywność antytrombiny musi być wówczas monitorowana częściej i nie powinna przekraczać 120%.9
Tabela dawkowania KYBERNIN P
| Typ niedoboru | Dawka początkowa | Wzór obliczenia dawki | Docelowa aktywność AT | Częstotliwość monitorowania |
|---|---|---|---|---|
| Wrodzony niedobór (dorośli) | 30-50 j.m./kg m.c. | Masa ciała [kg] x (100 – obecna aktywność AT [%]) x 2/3 | Powyżej 80% | 2 x dziennie w stanie niestabilnym 1 x dziennie w stanie stabilnym |
| Wrodzony/nabyty niedobór (dzieci i młodzież) | 40-60 j.m./kg m.c./dzień | |||
| Nabyty niedobór | Indywidualnie, w zależności od stanu klinicznego i wyników badań laboratoryjnych |
Sposób podawania leku KYBERNIN P
KYBERNIN P podaje się wyłącznie drogą dożylną w postaci powolnej infuzji. Maksymalna dopuszczalna prędkość podawania to 4 ml/min. Przed podaniem preparat wymaga rekonstytucji zgodnie z instrukcją zawartą w dokumentacji leku.10
Przygotowanie roztworu do infuzji
KYBERNIN P występuje w postaci białego proszku, który przed podaniem należy rozpuścić w dołączonym do opakowania rozpuszczalniku (woda do wstrzykiwań). Po rekonstytucji w 10 ml wody do wstrzykiwań otrzymuje się roztwór o stężeniu około 50 j.m./ml antytrombiny.11
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania