Interakcje leku
Karnidin 10 mg

Lerkanidypina, metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jej skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Szczególnie istotne są przeciwwskazane jednoczesne podawanie z inhibitorami CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, erytromycyna, troleandomycyna, klarytromycyna), które powodują 15-krotne zwiększenie AUC i 8-krotne zwiększenie Cmax lerkanidypiny. Również cyklosporyna zwiększa stężenie lerkanidypiny 3-krotnie oraz AUC cyklosporyny o 21%, co wyklucza ich jednoczesne stosowanie. Spożycie soku grejpfrutowego jest przeciwwskazane ze względu na zwiększenie dostępności układowej lerkanidypiny i nasilenie działania hipotensyjnego. Induktory CYP3A4 (fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna) mogą osłabić efekt przeciwnadciśnieniowy, wymagając częstszego monitorowania ciśnienia tętniczego.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Lerkanidypina, substancja czynna produktu Karnidin, jest metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, co determinuje jej potencjalne interakcje z innymi substancjami leczniczymi. Profil interakcji lekowych lerkanidypiny obejmuje zarówno interakcje farmakodynamiczne, jak i farmakokinetyczne, które mogą istotnie wpływać na skuteczność oraz bezpieczeństwo terapii.1

Przeciwwskazane jednoczesne stosowanie

Inhibitory CYP3A4 stanowią grupę leków, których jednoczesne stosowanie z lerkanidypiną jest przeciwwskazane. Badania interakcji z silnym inhibitorem CYP3A4 – ketokonazolem – wykazały znaczące zwiększenie stężenia lerkanidypiny w osoczu, manifestujące się 15-krotnym zwiększeniem AUC oraz 8-krotnym zwiększeniem Cmax eutomeru S-lerkanidypiny. Należy bezwzględnie unikać jednoczesnego stosowania lerkanidypiny z inhibitorami CYP3A4, takimi jak: ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, erytromycyna, troleandomycyna oraz klarytromycyna.2

Cyklosporyna to kolejny lek, którego jednoczesne stosowanie z lerkanidypiną jest przeciwwskazane. Po jednoczesnym podaniu lerkanidypiny i cyklosporyny obserwuje się znaczące zwiększenie stężenia obu substancji w osoczu. Badania z udziałem zdrowych ochotników wykazały, że podanie cyklosporyny 3 godziny po przyjęciu lerkanidypiny nie wpływało na stężenie lerkanidypiny w osoczu, natomiast powodowało 27% zwiększenie AUC cyklosporyny. Jednoczesne podanie obu leków skutkuje 3-krotnym zwiększeniem stężenia lerkanidypiny oraz 21% wzrostem AUC cyklosporyny.3

Grejpfruty i sok grejpfrutowy istotnie wpływają na metabolizm lerkanidypiny. Podobnie jak w przypadku innych pochodnych dihydropirydyny, metabolizm lerkanidypiny jest podatny na hamowanie przez sok grejpfrutowy, co prowadzi do zwiększenia dostępności układowej i nasilenia działania hipotensyjnego. Podczas terapii lerkanidypiną nie należy spożywać soku grejpfrutowego.4

Niezalecane jednoczesne stosowanie

Induktory CYP3A4 – podczas jednoczesnego podawania lerkanidypiny z lekami indukującymi CYP3A4, takimi jak leki przeciwdrgawkowe (fenytoina, karbamazepina) oraz ryfampicyna, należy zachować szczególną ostrożność. Działanie przeciwnadciśnieniowe lerkanidypiny może ulec osłabieniu, co wymaga częstszego monitorowania ciśnienia tętniczego u pacjenta.5

Interakcje wymagające środków ostrożności

Substraty CYP3A4 – należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego podawania lerkanidypiny z innymi substratami enzymu CYP3A4, takimi jak: terfenadyna, astemizol, leki przeciwarytmiczne klasy III (amiodaron, chinidyna, sotalol).6

Midazolam – jednoczesne doustne stosowanie lerkanidypiny w dawce 20 mg i midazolamu u osób w podeszłym wieku powoduje zwiększenie wchłaniania lerkanidypiny (o około 40%) oraz zmniejszenie szybkości jej wchłaniania (wydłużenie tmax z 1,75 do 3 godzin). Stężenie midazolamu pozostaje niezmienione.7

Metoprolol – podczas jednoczesnego podawania lerkanidypiny z metoprololem (β-adrenolitykiem wydalanym głównie przez wątrobę), biodostępność metoprololu pozostaje niezmieniona, natomiast biodostępność lerkanidypiny ulega zmniejszeniu o 50%. Efekt ten może być spowodowany redukcją przepływu krwi przez wątrobę pod wpływem β-adrenolityków i może wystąpić także podczas stosowania innych leków z tej grupy. Lerkanidypinę można bezpiecznie stosować z β-adrenolitykami, jednak może być konieczne dostosowanie dawki.8

Digoksyna – jednoczesne podawanie lerkanidypiny w dawce 20 mg pacjentom długotrwale leczonym β-metylodigoksyną nie wykazuje interakcji farmakokinetycznych. Obserwuje się jednak zwiększenie Cmax digoksyny średnio o 33%, podczas gdy AUC i klirens nerkowy pozostają niezmienione. Pacjenci otrzymujący jednocześnie digoksynę i lerkanidypinę wymagają ścisłej obserwacji pod kątem objawów toksycznego działania digoksyny.9

Inne interakcje lekowe

Fluoksetyna – badania interakcji z fluoksetyną (inhibitorem CYP2D6 i CYP3A4) przeprowadzone u ochotników w wieku 65 ± 7 lat nie wykazały klinicznie istotnych modyfikacji farmakokinetyki lerkanidypiny.10

Cymetydyna – jednoczesne podawanie cymetydyny w dawce 800 mg na dobę nie powoduje znaczących zmian stężenia lerkanidypiny w osoczu. Należy jednak zachować ostrożność przy stosowaniu większych dawek cymetydyny, ponieważ może dojść do zwiększenia biodostępności oraz działania hipotensyjnego lerkanidypiny.11

Symwastatyna – podczas wielokrotnego jednoczesnego podawania 20 mg lerkanidypiny z 40 mg symwastatyny, AUC lerkanidypiny nie ulega znaczącej modyfikacji, natomiast AUC symwastatyny zwiększa się o 56%, a jej czynnego metabolitu β-hydroksykwasu o 28%. Zmiany te nie mają prawdopodobnie znaczenia klinicznego. Interakcja jest mało prawdopodobna, jeśli lerkanidypina jest podawana rano, a symwastatyna wieczorem, co jest zgodne z zaleceniami dla tych leków.12

Leki moczopędne i inhibitory ACE – lerkanidypina może być bezpiecznie stosowana jednocześnie z lekami moczopędnymi oraz inhibitorami konwertazy angiotensyny.13

Inne produkty lecznicze wpływające na ciśnienie tętnicze – podobnie jak w przypadku wszystkich leków przeciwnadciśnieniowych, może wystąpić nasilenie działania hipotensyjnego, jeśli lerkanidypina jest stosowana z innymi produktami leczniczymi wpływającymi na ciśnienie tętnicze. Dotyczy to m.in. alfa-adrenolityków stosowanych w leczeniu objawów zaburzeń układu moczowego, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych oraz neuroleptyków. Natomiast jednoczesne stosowanie z kortykosteroidami może prowadzić do osłabienia działania hipotensyjnego.14

Interakcje z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas terapii lerkanidypiną jest niezalecane. Alkohol może znacząco nasilać działanie rozszerzające naczynia leków przeciwnadciśnieniowych, prowadząc do nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego. Ta interakcja farmakodynamiczna wymaga szczególnej uwagi, zwłaszcza u pacjentów ze schorzeniami układu sercowo-naczyniowego.15

Mechanizm interakcji lerkanidypiny z alkoholem polega na synergistycznym wpływie na naczynia krwionośne. Alkohol rozszerza naczynia obwodowe, co w połączeniu z efektem wazodilatacyjnym lerkanidypiny może prowadzić do znacznej hipotensji. W konsekwencji pacjenci mogą doświadczać zawrotów głowy, omdleń oraz innych objawów związanych z obniżonym ciśnieniem tętniczym.

Tabela interakcji lerkanidypiny

Produkt leczniczy/Substancja Typ interakcji Skutek interakcji Poziom ważności Zalecenia kliniczne
Inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, erytromycyna, troleandomycyna, klarytromycyna) Farmakokinetyczna 15-krotne zwiększenie AUC i 8-krotne zwiększenie Cmax lerkanidypiny Bardzo wysoki Jednoczesne stosowanie przeciwwskazane
Cyklosporyna Farmakokinetyczna 3-krotne zwiększenie stężenia lerkanidypiny i 21% zwiększenie AUC cyklosporyny Bardzo wysoki Jednoczesne stosowanie przeciwwskazane
Grejpfruty/sok grejpfrutowy Farmakokinetyczna Zwiększenie dostępności układowej i nasilenie działania hipotensyjnego Bardzo wysoki Jednoczesne stosowanie przeciwwskazane
Induktory CYP3A4 (fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna) Farmakokinetyczna Osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego Wysoki Nie zaleca się jednoczesnego stosowania, konieczne częstsze monitorowanie ciśnienia
Alkohol Farmakodynamiczna Nasilenie działania rozszerzającego naczynia, ryzyko nadmiernej hipotensji Wysoki Nie zaleca się jednoczesnego stosowania
Metoprolol i inne β-adrenolityki Farmakokinetyczna Zmniejszenie biodostępności lerkanidypiny o 50% Średni Konieczna ostrożność, możliwe dostosowanie dawki
Digoksyna Farmakokinetyczna Zwiększenie Cmax digoksyny o 33% Średni Konieczna ścisła obserwacja pod kątem objawów toksycznego działania digoksyny
Midazolam Farmakokinetyczna Zwiększenie wchłaniania lerkanidypiny o 40%, wydłużenie tmax Średni Konieczna ostrożność
Symwastatyna Farmakokinetyczna Zwiększenie AUC symwastatyny o 56% i jej metabolitu o 28% Niski Podawanie lerkanidypiny rano, symwastatyny wieczorem
Fluoksetyna Farmakokinetyczna Brak klinicznie istotnych modyfikacji farmakokinetyki Niski Można stosować jednocześnie
Cymetydyna (800 mg/dobę) Farmakokinetyczna Brak znaczących zmian stężenia lerkanidypiny Niski Ostrożność przy stosowaniu większych dawek cymetydyny
Leki moczopędne i inhibitory ACE Farmakodynamiczna Możliwe sumowanie działania hipotensyjnego Niski Można stosować jednocześnie
Alfa-adrenolityki, leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki Farmakodynamiczna Nasilenie działania hipotensyjnego Średni Konieczna ostrożność i monitorowanie ciśnienia
Kortykosteroidy Farmakodynamiczna Osłabienie działania hipotensyjnego Średni Konieczne monitorowanie ciśnienia
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl