Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

W ramach kompleksowej oceny bezpieczeństwa lerkanidypiny chlorowodorku przeprowadzono szereg badań przedklinicznych, obejmujących konwencjonalne testy farmakologiczne bezpieczeństwa, ocenę toksyczności po wielokrotnym podaniu, badania genotoksyczności, potencjału kancerogennego oraz wpływu na rozrodczość. Wyniki tych badań nie wykazały szczególnego zagrożenia dla ludzi przy stosowaniu leku w dawkach terapeutycznych.¹

Badania farmakologiczne bezpieczeństwa

Farmakologiczne badania bezpieczeństwa przeprowadzone na modelach zwierzęcych wykazały, że lerkanidypina w dawkach stosowanych w leczeniu nadciśnienia tętniczego nie wywiera istotnego wpływu na następujące układy:²

• Autonomiczny układ nerwowy – nie obserwowano zaburzeń funkcji współczulnych i przywspółczulnych
• Ośrodkowy układ nerwowy – brak istotnych zmian w funkcjach poznawczych i behawioralnych
• Układ pokarmowy – nie stwierdzono zaburzeń motoryki i sekrecji przewodu pokarmowego

Toksyczność po wielokrotnym podaniu

W długoterminowych badaniach toksyczności przeprowadzonych na szczurach i psach zaobserwowano efekty, które były charakterystyczne dla antagonistów kanałów wapniowych podawanych w wysokich dawkach. Obserwowane zmiany odzwierciedlały głównie nasiloną aktywność farmakodynamiczną lerkanidypiny i nie stanowiły nieoczekiwanych efektów toksycznych.³

Genotoksyczność i potencjał kancerogenny

Przeprowadzone badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego lerkanidypiny w standardowych testach in vitro i in vivo. Długoterminowe badania kancerogenne również nie ujawniły zdolności lerkanidypiny do indukcji nowotworów.⁴

Wpływ na rozrodczość i rozwój

W badaniach oceniających wpływ lerkanidypiny na funkcje rozrodcze u szczurów nie zaobserwowano niekorzystnego wpływu na płodność oraz ogólne parametry reprodukcyjne.⁵

W zakresie potencjalnego działania teratogennego, badania przeprowadzone na szczurach i królikach nie wykazały takich właściwości. Jednakże podawanie wysokich dawek lerkanidypiny szczurom powodowało zwiększoną częstość poronień przed- i poimplantacyjnych oraz opóźnienie rozwoju płodu.⁶

Istotne działania niepożądane zaobserwowano podczas porodu u szczurów, którym podawano chlorowodorek lerkanidypiny w dużych dawkach (12 mg/kg/dobę), co prowadziło do dystocji (zaburzeń porodu).⁷

Ograniczenia badań przedklinicznych

Należy zaznaczyć, że w przeprowadzonych badaniach przedklinicznych nie oceniano dystrybucji lerkanidypiny ani jej metabolitów u ciężarnych zwierząt. Nie badano również przenikania substancji czynnej lub jej metabolitów do mleka matki, co stanowi istotne ograniczenie dostępnych danych dotyczących bezpieczeństwa w okresie ciąży i laktacji.⁸

Dodatkowo, toksyczność metabolitów lerkanidypiny nie była oceniana w osobnych badaniach, co również stanowi pewne ograniczenie w pełnej ocenie profilu bezpieczeństwa leku.⁹