Interakcje leku
Juzina 100 mg
Sytagliptyna, substancja czynna leku Juzina, wykazuje niski potencjał klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych z innymi lekami, co potwierdzają badania in vitro i kliniczne. Metabolizm sytagliptyny odbywa się głównie przez CYP3A4 i CYP2C8, jednak u pacjentów z prawidłową funkcją nerek eliminacja zachodzi głównie przez nerki w postaci niezmienionej. W przypadku ciężkich zaburzeń czynności nerek lub ESRD metabolizm wątrobowy z udziałem CYP3A4 zyskuje na znaczeniu, co może zwiększać ryzyko interakcji z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, klarytromycyna). Sytagliptyna jest substratem glikoproteiny p oraz transportera OAT3, przy czym hamowanie transportu przez probenecyd oceniono jako klinicznie nieistotne. Jednoczesne stosowanie metforminy (1000 mg x 2/dobę) nie wpływa istotnie na farmakokinetykę sytagliptyny (50 mg), a cyklosporyna (600 mg) zwiększa AUC sytagliptyny o 29% i Cmax o 68%, co nie wymaga korekty dawki. Sytagliptyna nie indukuje ani nie hamuje izoenzymów CYP450, a jej wpływ na farmakokinetykę leków takich jak gliburyd, symwastatyna, rozyglitazon, warfaryna czy doustne środki antykoncepcyjne jest minimalny.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Sytagliptyna, jako substancja czynna produktu leczniczego Juzina, wykazuje stosunkowo niewielkie ryzyko występowania znaczących klinicznie interakcji z jednocześnie stosowanymi produktami leczniczymi. Niemniej jednak, ze względu na bezpieczeństwo terapii, istotne jest poznanie mechanizmów potencjalnych interakcji oraz świadomość możliwych konsekwencji jednoczesnego stosowania innych leków.1
Wpływ innych produktów leczniczych na sytagliptynę
Metabolizm sytagliptyny zachodzi głównie przy udziale enzymu CYP3A4 ze współudziałem CYP2C8, co wykazały badania in vitro. Warto jednak podkreślić, że u pacjentów z prawidłową funkcją nerek, metabolizm wątrobowy ma niewielki wpływ na klirens sytagliptyny, gdyż jest ona głównie wydalana przez nerki w postaci niezmienionej.2
Znaczenie metabolizmu wątrobowego dla eliminacji sytagliptyny wzrasta w przypadku pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub schyłkową niewydolnością nerek (ESRD). W tej grupie pacjentów istnieje większe prawdopodobieństwo, że silne inhibitory CYP3A4 (m.in. ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, klarytromycyna) mogą istotnie modyfikować farmakokinetykę sytagliptyny. Należy jednak zaznaczyć, że wpływ silnych inhibitorów CYP3A4 u osób z zaburzeniami czynności nerek nie został dotychczas oceniony w badaniach klinicznych.3
Badania transportu leku w warunkach in vitro wykazały, że sytagliptyna jest substratem dla glikoproteiny p oraz transportera anionów organicznych-3 (OAT3). Transport sytagliptyny z udziałem OAT3 może być hamowany przez probenecyd, jednakże ryzyko wystąpienia klinicznie istotnych interakcji tego typu ocenia się jako niewielkie. Jednoczesne stosowanie innych inhibitorów OAT3 nie było dotychczas badane w warunkach in vivo.4
Specyficzne interakcje z wybranymi lekami
Metformina: Jednoczesne podawanie metforminy w dawce 1000 mg dwa razy na dobę z sytagliptyną w dawce 50 mg nie powodowało znaczących zmian w farmakokinetyce sytagliptyny u pacjentów z cukrzycą typu 2. Jest to istotna informacja, ponieważ terapia skojarzona sytagliptyną i metforminą jest często stosowana w praktyce klinicznej.5
Cyklosporyna: W badaniu oceniającym wpływ cyklosporyny (silnego inhibitora glikoproteiny p) na farmakokinetykę sytagliptyny wykazano, że jednoczesne podanie sytagliptyny w pojedynczej dawce doustnej 100 mg z cyklosporyną w pojedynczej dawce doustnej 600 mg zwiększało wartość AUC sytagliptyny o około 29% i Cmax o około 68%. Mimo tych zmian, nie uznano ich za istotne klinicznie. Co ważne, klirens nerkowy sytagliptyny nie uległ znaczącej zmianie. W związku z tym nie należy spodziewać się istotnych interakcji sytagliptyny z innymi inhibitorami glikoproteiny p.6
Wpływ sytagliptyny na inne produkty lecznicze
Digoksyna: Sytagliptyna wykazuje niewielki wpływ na stężenie digoksyny w osoczu krwi. Podczas 10-dniowego jednoczesnego stosowania digoksyny w dawce 0,25 mg i sytagliptyny w dawce 100 mg na dobę, osoczowe AUC dla digoksyny zwiększyło się przeciętnie o 11%, a wartości Cmax o 18%. Wprawdzie nie zaleca się rutynowego dostosowywania dawki digoksyny, jednak w przypadku jednoczesnego stosowania obu leków wskazane jest monitorowanie pacjentów, u których istnieje podwyższone ryzyko zatrucia digoksyną.7
Na podstawie badań in vitro stwierdzono, że sytagliptyna nie hamuje ani nie indukuje izoenzymów CYP450. W badaniach klinicznych nie zaobserwowano, aby sytagliptyna powodowała znaczące zmiany w farmakokinetyce metforminy, gliburydu, symwastatyny, rozyglitazonu, warfaryny czy doustnych środków antykoncepcyjnych. To wskazuje na niewielkie ryzyko interakcji z substratami enzymów CYP3A4, CYP2C8, CYP2C9 oraz transportera kationów organicznych (OCT) w warunkach in vivo. Warto jednak zaznaczyć, że sytagliptyna może być słabym inhibitorem glikoproteiny p in vivo.8
Interakcje sytagliptyny z alkoholem
W dostępnej dokumentacji produktu leczniczego Juzina (sytagliptyna) nie przedstawiono bezpośrednich danych dotyczących interakcji sytagliptyny z alkoholem. Jednakże, z klinicznego punktu widzenia, należy zachować ostrożność przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu podczas leczenia sytagliptyną, podobnie jak w przypadku innych leków przeciwcukrzycowych.
Alkohol może wpływać na kontrolę glikemii poprzez:
- Zwiększenie ryzyka hipoglikemii, szczególnie gdy pacjent nie spożywa równocześnie odpowiedniej ilości pokarmu
- Maskowanie objawów hipoglikemii, co może opóźnić jej rozpoznanie i leczenie
- Wpływ na metabolizm wątrobowy, który może potencjalnie modyfikować działanie leków
Choć nie wykazano specyficznych interakcji farmakodynamicznych lub farmakokinetycznych między sytagliptyną a alkoholem, pacjentom zaleca się umiarkowanie w spożywaniu alkoholu podczas terapii lekiem Juzina oraz monitorowanie poziomu glukozy we krwi w przypadku spożycia alkoholu.
Tabela interakcji leku Juzina (sytagliptyna)
| Lek/Substancja | Rodzaj interakcji | Opis interakcji | Poziom istotności klinicznej | Zalecenia |
|---|---|---|---|---|
| Inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, klarytromycyna) |
Farmakokinetyczna | Mogą zwiększać stężenie sytagliptyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub ESRD | Potencjalnie umiarkowany (nie badano) | Zachować ostrożność u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek |
| Metformina | Farmakokinetyczna | Brak istotnego wpływu na farmakokinetykę sytagliptyny | Niski | Nie wymaga dostosowania dawkowania |
| Cyklosporyna | Farmakokinetyczna | Zwiększa AUC sytagliptyny o 29% i Cmax o 68% | Niski | Nie wymaga dostosowania dawkowania |
| Digoksyna | Farmakokinetyczna | Sytagliptyna zwiększa AUC digoksyny o 11% i Cmax o 18% | Niski do umiarkowanego | Monitorowanie pacjentów z ryzykiem zatrucia digoksyną |
| Inhibitory OAT3 (np. probenecyd) |
Farmakokinetyczna | Mogą teoretycznie hamować transport sytagliptyny | Niski (na podstawie badań in vitro) | Brak specyficznych zaleceń |
| Inhibitory glikoproteiny p | Farmakokinetyczna | Potencjalnie mogą wpływać na farmakokinetykę sytagliptyny | Niski | Nie oczekuje się znaczących interakcji |
| Substraty CYP3A4, CYP2C8, CYP2C9 (metformina, gliburyd, symwastatyna, rozyglitazon, warfaryna, doustne środki antykoncepcyjne) |
Farmakokinetyczna | Sytagliptyna nie wpływa istotnie na ich farmakokinetykę | Niski | Nie wymaga dostosowania dawkowania |
| Alkohol | Farmakodynamiczna | Brak specyficznych danych; potencjalnie może wpływać na kontrolę glikemii | Niski do umiarkowanego | Zalecane umiarkowanie w spożyciu alkoholu, monitorowanie glikemii |
Podsumowując, sytagliptyna (Juzina) charakteryzuje się względnie niewielkim potencjałem wchodzenia w klinicznie istotne interakcje z innymi lekami. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, którzy jednocześnie przyjmują silne inhibitory CYP3A4, oraz u pacjentów stosujących digoksynę, u których istnieje ryzyko zatrucia tym lekiem.9
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania