Interakcje leku
Juzina 100 mg

Sytagliptyna, substancja czynna leku Juzina, wykazuje niski potencjał klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych z innymi lekami, co potwierdzają badania in vitro i kliniczne. Metabolizm sytagliptyny odbywa się głównie przez CYP3A4 i CYP2C8, jednak u pacjentów z prawidłową funkcją nerek eliminacja zachodzi głównie przez nerki w postaci niezmienionej. W przypadku ciężkich zaburzeń czynności nerek lub ESRD metabolizm wątrobowy z udziałem CYP3A4 zyskuje na znaczeniu, co może zwiększać ryzyko interakcji z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, klarytromycyna). Sytagliptyna jest substratem glikoproteiny p oraz transportera OAT3, przy czym hamowanie transportu przez probenecyd oceniono jako klinicznie nieistotne. Jednoczesne stosowanie metforminy (1000 mg x 2/dobę) nie wpływa istotnie na farmakokinetykę sytagliptyny (50 mg), a cyklosporyna (600 mg) zwiększa AUC sytagliptyny o 29% i Cmax o 68%, co nie wymaga korekty dawki. Sytagliptyna nie indukuje ani nie hamuje izoenzymów CYP450, a jej wpływ na farmakokinetykę leków takich jak gliburyd, symwastatyna, rozyglitazon, warfaryna czy doustne środki antykoncepcyjne jest minimalny.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Sytagliptyna, jako substancja czynna produktu leczniczego Juzina, wykazuje stosunkowo niewielkie ryzyko występowania znaczących klinicznie interakcji z jednocześnie stosowanymi produktami leczniczymi. Niemniej jednak, ze względu na bezpieczeństwo terapii, istotne jest poznanie mechanizmów potencjalnych interakcji oraz świadomość możliwych konsekwencji jednoczesnego stosowania innych leków.1

Wpływ innych produktów leczniczych na sytagliptynę

Metabolizm sytagliptyny zachodzi głównie przy udziale enzymu CYP3A4 ze współudziałem CYP2C8, co wykazały badania in vitro. Warto jednak podkreślić, że u pacjentów z prawidłową funkcją nerek, metabolizm wątrobowy ma niewielki wpływ na klirens sytagliptyny, gdyż jest ona głównie wydalana przez nerki w postaci niezmienionej.2

Znaczenie metabolizmu wątrobowego dla eliminacji sytagliptyny wzrasta w przypadku pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub schyłkową niewydolnością nerek (ESRD). W tej grupie pacjentów istnieje większe prawdopodobieństwo, że silne inhibitory CYP3A4 (m.in. ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, klarytromycyna) mogą istotnie modyfikować farmakokinetykę sytagliptyny. Należy jednak zaznaczyć, że wpływ silnych inhibitorów CYP3A4 u osób z zaburzeniami czynności nerek nie został dotychczas oceniony w badaniach klinicznych.3

Badania transportu leku w warunkach in vitro wykazały, że sytagliptyna jest substratem dla glikoproteiny p oraz transportera anionów organicznych-3 (OAT3). Transport sytagliptyny z udziałem OAT3 może być hamowany przez probenecyd, jednakże ryzyko wystąpienia klinicznie istotnych interakcji tego typu ocenia się jako niewielkie. Jednoczesne stosowanie innych inhibitorów OAT3 nie było dotychczas badane w warunkach in vivo.4

Specyficzne interakcje z wybranymi lekami

Metformina: Jednoczesne podawanie metforminy w dawce 1000 mg dwa razy na dobę z sytagliptyną w dawce 50 mg nie powodowało znaczących zmian w farmakokinetyce sytagliptyny u pacjentów z cukrzycą typu 2. Jest to istotna informacja, ponieważ terapia skojarzona sytagliptyną i metforminą jest często stosowana w praktyce klinicznej.5

Cyklosporyna: W badaniu oceniającym wpływ cyklosporyny (silnego inhibitora glikoproteiny p) na farmakokinetykę sytagliptyny wykazano, że jednoczesne podanie sytagliptyny w pojedynczej dawce doustnej 100 mg z cyklosporyną w pojedynczej dawce doustnej 600 mg zwiększało wartość AUC sytagliptyny o około 29% i Cmax o około 68%. Mimo tych zmian, nie uznano ich za istotne klinicznie. Co ważne, klirens nerkowy sytagliptyny nie uległ znaczącej zmianie. W związku z tym nie należy spodziewać się istotnych interakcji sytagliptyny z innymi inhibitorami glikoproteiny p.6

Wpływ sytagliptyny na inne produkty lecznicze

Digoksyna: Sytagliptyna wykazuje niewielki wpływ na stężenie digoksyny w osoczu krwi. Podczas 10-dniowego jednoczesnego stosowania digoksyny w dawce 0,25 mg i sytagliptyny w dawce 100 mg na dobę, osoczowe AUC dla digoksyny zwiększyło się przeciętnie o 11%, a wartości Cmax o 18%. Wprawdzie nie zaleca się rutynowego dostosowywania dawki digoksyny, jednak w przypadku jednoczesnego stosowania obu leków wskazane jest monitorowanie pacjentów, u których istnieje podwyższone ryzyko zatrucia digoksyną.7

Na podstawie badań in vitro stwierdzono, że sytagliptyna nie hamuje ani nie indukuje izoenzymów CYP450. W badaniach klinicznych nie zaobserwowano, aby sytagliptyna powodowała znaczące zmiany w farmakokinetyce metforminy, gliburydu, symwastatyny, rozyglitazonu, warfaryny czy doustnych środków antykoncepcyjnych. To wskazuje na niewielkie ryzyko interakcji z substratami enzymów CYP3A4, CYP2C8, CYP2C9 oraz transportera kationów organicznych (OCT) w warunkach in vivo. Warto jednak zaznaczyć, że sytagliptyna może być słabym inhibitorem glikoproteiny p in vivo.8

Interakcje sytagliptyny z alkoholem

W dostępnej dokumentacji produktu leczniczego Juzina (sytagliptyna) nie przedstawiono bezpośrednich danych dotyczących interakcji sytagliptyny z alkoholem. Jednakże, z klinicznego punktu widzenia, należy zachować ostrożność przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu podczas leczenia sytagliptyną, podobnie jak w przypadku innych leków przeciwcukrzycowych.

Alkohol może wpływać na kontrolę glikemii poprzez:

  • Zwiększenie ryzyka hipoglikemii, szczególnie gdy pacjent nie spożywa równocześnie odpowiedniej ilości pokarmu
  • Maskowanie objawów hipoglikemii, co może opóźnić jej rozpoznanie i leczenie
  • Wpływ na metabolizm wątrobowy, który może potencjalnie modyfikować działanie leków

Choć nie wykazano specyficznych interakcji farmakodynamicznych lub farmakokinetycznych między sytagliptyną a alkoholem, pacjentom zaleca się umiarkowanie w spożywaniu alkoholu podczas terapii lekiem Juzina oraz monitorowanie poziomu glukozy we krwi w przypadku spożycia alkoholu.

Tabela interakcji leku Juzina (sytagliptyna)

Lek/Substancja Rodzaj interakcji Opis interakcji Poziom istotności klinicznej Zalecenia
Inhibitory CYP3A4
(ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, klarytromycyna)
Farmakokinetyczna Mogą zwiększać stężenie sytagliptyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub ESRD Potencjalnie umiarkowany (nie badano) Zachować ostrożność u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek
Metformina Farmakokinetyczna Brak istotnego wpływu na farmakokinetykę sytagliptyny Niski Nie wymaga dostosowania dawkowania
Cyklosporyna Farmakokinetyczna Zwiększa AUC sytagliptyny o 29% i Cmax o 68% Niski Nie wymaga dostosowania dawkowania
Digoksyna Farmakokinetyczna Sytagliptyna zwiększa AUC digoksyny o 11% i Cmax o 18% Niski do umiarkowanego Monitorowanie pacjentów z ryzykiem zatrucia digoksyną
Inhibitory OAT3
(np. probenecyd)
Farmakokinetyczna Mogą teoretycznie hamować transport sytagliptyny Niski (na podstawie badań in vitro) Brak specyficznych zaleceń
Inhibitory glikoproteiny p Farmakokinetyczna Potencjalnie mogą wpływać na farmakokinetykę sytagliptyny Niski Nie oczekuje się znaczących interakcji
Substraty CYP3A4, CYP2C8, CYP2C9
(metformina, gliburyd, symwastatyna, rozyglitazon, warfaryna, doustne środki antykoncepcyjne)
Farmakokinetyczna Sytagliptyna nie wpływa istotnie na ich farmakokinetykę Niski Nie wymaga dostosowania dawkowania
Alkohol Farmakodynamiczna Brak specyficznych danych; potencjalnie może wpływać na kontrolę glikemii Niski do umiarkowanego Zalecane umiarkowanie w spożyciu alkoholu, monitorowanie glikemii

Podsumowując, sytagliptyna (Juzina) charakteryzuje się względnie niewielkim potencjałem wchodzenia w klinicznie istotne interakcje z innymi lekami. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, którzy jednocześnie przyjmują silne inhibitory CYP3A4, oraz u pacjentów stosujących digoksynę, u których istnieje ryzyko zatrucia tym lekiem.9

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl