Wskazania do stosowania
Fraxiparine 3800 j.m. a.Xa/0,4 ml

Fraxiparine, zawierający nadroparynę wapniową, jest heparyną drobnocząsteczkową stosowaną w profilaktyce i leczeniu powikłań zakrzepowo-zatorowych. Preparat dostępny jest w dawkach od 2850 j.m. AXa/0,3 ml do 9500 j.m. AXa/1 ml, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii. Wskazania obejmują profilaktykę ŻChZZ u pacjentów po zabiegach chirurgicznych, zwłaszcza ortopedycznych, oraz u osób unieruchomionych z przyczyn niechirurgicznych, takich jak zaostrzenie POChP, niewydolność serca czy ciężkie zakażenia. Fraxiparine jest także stosowany podczas hemodializy w celu zapobiegania wykrzepianiu w układzie pozaustrojowym oraz w leczeniu zakrzepicy żył głębokich, zarówno z, jak i bez zatorowości płucnej.

Wskazania do stosowania leku Fraxiparine

Fraxiparine (nadroparyna wapniowa) jest lekiem przeciwzakrzepowym należącym do grupy heparyn drobnocząsteczkowych. Wskazania do stosowania tego preparatu obejmują zarówno profilaktykę, jak i leczenie stanów związanych z powikłaniami zakrzepowo-zatorowymi. Lek dostępny jest w różnych dawkach (2850 j.m. AXa/0,3 ml, 3800 j.m. AXa/0,4 ml, 5700 j.m. AXa/0,6 ml, 7600 j.m. AXa/0,8 ml, 9500 j.m. AXa/1 ml), co umożliwia dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.1

Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej

Lek Fraxiparine znajduje zastosowanie w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) w dwóch głównych obszarach:

  • Zapobieganie powikłaniom zakrzepowo-zatorowym w chirurgii i chirurgii ortopedycznej – nadroparyna wapniowa jest wskazana do profilaktycznego stosowania u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym, szczególnie w ortopedii, gdzie ryzyko wystąpienia ŻChZZ jest znacząco podwyższone.2
  • Profilaktyka u pacjentów unieruchomionych z przyczyn niechirurgicznych – lek jest zalecany u pacjentów, którzy są unieruchomieni z powodów innych niż zabieg chirurgiczny, jednak znajdują się w grupie wysokiego ryzyka wystąpienia powikłań zakrzepowo-zatorowych. Dotyczy to szczególnie pacjentów z:3
    • Ciężkim zaostrzeniem przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP)
    • Niewydolnością serca
    • Ciężkimi zakażeniami

Zapobieganie wykrzepianiu podczas hemodializy

Fraxiparine jest stosowany do zapobiegania wykrzepianiu w układzie krążenia pozaustrojowego podczas zabiegów hemodializy. Zapewnia to prawidłowy przebieg procedury dializacyjnej poprzez zapobieganie formowaniu się skrzepów w obwodzie pozaustrojowym.4

Leczenie zakrzepicy żył głębokich

Lek jest wskazany w leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG), zarówno w przypadkach z towarzyszącą zatorowością płucną, jak i bez jej wystąpienia. Nadroparyna wapniowa skutecznie hamuje rozwój już powstałej zakrzepicy i zapobiega powstawaniu nowych skrzeplin.5

Leczenie ostrych zespołów wieńcowych

Fraxiparine znajduje zastosowanie w kardiologii w leczeniu niestabilnej dławicy piersiowej oraz zawału mięśnia sercowego bez załamka Q. W tych wskazaniach nadroparyna wapniowa jest stosowana w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym, tworząc terapię dwulekową o synergistycznym działaniu przeciwzakrzepowym.6

Charakterystyka postaci farmaceutycznej

Fraxiparine dostępny jest w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawkach. Preparat ma postać klarownego do lekko opalizującego roztworu, który może być bezbarwny lub przybierać odcienie od lekko żółtawego, przez lekko brązowy, do lekko ciemnożółtego.7

Dostępna dawka Zawartość nadroparyny wapniowej Objętość
Fraxiparine 2850 j.m. AXa 2850 j.m. AXa nadroparyny wapniowej 0,3 ml
Fraxiparine 3800 j.m. AXa 3800 j.m. AXa nadroparyny wapniowej 0,4 ml
Fraxiparine 5700 j.m. AXa 5700 j.m. AXa nadroparyny wapniowej 0,6 ml
Fraxiparine 7600 j.m. AXa 7600 j.m. AXa nadroparyny wapniowej 0,8 ml
Fraxiparine 9500 j.m. AXa 9500 j.m. AXa nadroparyny wapniowej 1,0 ml

Zalecenia dla personelu medycznego

Podczas przepisywania leku Fraxiparine należy uwzględnić indywidualne czynniki ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych u pacjenta. Dostępność preparatu w różnych stężeniach umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do konkretnego wskazania oraz parametrów pacjenta (takich jak masa ciała, czynność nerek czy współistniejące choroby).8

Szczególną uwagę należy zwrócić na prawidłową kwalifikację pacjentów do profilaktyki przeciwzakrzepowej przy unieruchomieniu niechirurgicznym, gdzie konieczne jest oszacowanie indywidualnego ryzyka ŻChZZ w kontekście chorób współistniejących i innych czynników ryzyka.9

W leczeniu ostrych zespołów wieńcowych należy pamiętać o konieczności stosowania terapii skojarzonej z kwasem acetylosalicylowym w dawkach zgodnych z aktualnymi wytycznymi kardiologicznymi.10

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl