Interakcje leku
Febuxostat Laboratorios Liconsa 80 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Febuxostat Laboratorios Liconsa jako inhibitor oksydazy ksantynowej (XO) może wchodzić w interakcje z wieloma substancjami leczniczymi. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis istotnych klinicznie interakcji tego leku w oparciu o dostępne dane z badań klinicznych i przedklinicznych.¹

Interakcje z lekami immunosupresyjnymi

Merkaptopuryna/azatiopryna – jednoczesne stosowanie tych leków z febuksostatem nie jest zalecane ze względu na mechanizm działania febuksostatu polegający na hamowaniu XO. Inhibicja tego enzymu może prowadzić do znaczącego zwiększenia stężenia tych leków w osoczu, co w konsekwencji może skutkować mielotoksycznością.²

W przypadku gdy konieczne jest jednoczesne stosowanie febuksostatu z merkaptopuryną lub azatiopryną, dawkę tych leków należy zredukować do 20% lub mniej w stosunku do dawki pierwotnie przepisanej.³

Przeprowadzono badanie kliniczne interakcji lek-lek u zdrowych ochotników, które potwierdziło adekwatność proponowanego dostosowania dawki. Badani otrzymywali samą azatioprynę w dawce 100 mg lub zmniejszoną dawkę azatiopryny (25 mg) w połączeniu z febuksostatem (40 lub 120 mg). Należy jednak zaznaczyć, że w badaniu tym nie analizowano interakcji występujących pomiędzy lekami ani interakcji lek-choroba, dlatego nie można wykluczyć wystąpienia interakcji podczas leczenia cytotoksycznego.⁴

Interakcje z substratami enzymów cytochromu P450

Rosiglitazon i inne substraty CYP2C8 – badania in vitro wykazały, że febuksostat jest słabym inhibitorem CYP2C8. Przeprowadzono badanie kliniczne z udziałem zdrowych ochotników, którym podawano jednocześnie 120 mg febuksostatu na dobę i pojedynczą dawkę 4 mg rosiglitazonu. Nie zaobserwowano wpływu na farmakokinetykę rosiglitazonu i jego metabolitu N-desmetyl rosiglitazonu, co wskazuje, że febuksostat nie jest inhibitorem CYP2C8 in vivo. W związku z tym nie jest wymagana modyfikacja dawkowania podczas jednoczesnego podawania febuksostatu i rosiglitazonu lub innych substratów CYP2C8.⁵

Dezypramina i inne substraty CYP2D6 – badania in vitro wykazały, że febuksostat jest słabym inhibitorem CYP2D6. W badaniu klinicznym dawka 120 mg febuksostatu na dobę powodowała zwiększenie o 22% wartości AUC dla dezypraminy, która jest substratem CYP2D6. Wskazuje to na potencjalne słabe działanie hamujące febuksostatu na enzym CYP2D6 in vivo. Dlatego nie należy się spodziewać, że jednoczesne podawanie febuksostatu z innymi substratami CYP2D6 będzie wymagać modyfikacji dawki tych leków.⁶

Interakcje z teofiliną

Przeprowadzono badanie interakcji u zdrowych ochotników, aby ocenić, czy hamowanie XO przez febuksostat może prowadzić do wzrostu stężenia teofiliny w osoczu, jak obserwowano w przypadku innych inhibitorów XO. Wyniki badania wykazały, że jednoczesne podanie febuksostatu w dawce 80 mg na dobę z pojedynczą dawką 400 mg teofiliny nie wpływa na farmakokinetykę ani bezpieczeństwo stosowania teofiliny. W związku z tym nie jest konieczne zachowanie szczególnej ostrożności podczas równoczesnego podawania febuksostatu w dawce 80 mg i teofiliny. Należy jednak zaznaczyć, że brakuje danych dotyczących interakcji dla febuksostatu w dawce 120 mg.⁷

Interakcje z inhibitorami glukuronidacji

Metabolizm febuksostatu zależy od enzymów glukuronylotransferazy (UGT). Produkty lecznicze hamujące glukuronidację, takie jak niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) i probenecyd, mogą teoretycznie wpływać na eliminację febuksostatu.⁸

Naproksen – u zdrowych uczestników badania równoczesne stosowanie febuksostatu i naproksenu 250 mg dwa razy na dobę było związane ze zwiększoną ekspozycją na febuksostat (Cmax 28%, AUC 41% i t1/2 26%). Jednak w badaniach klinicznych stosowanie naproksenu lub innych leków z grupy NLPZ/inhibitorów COX-2 nie było związane z żadnym klinicznie istotnym zwiększeniem częstości zdarzeń niepożądanych. Febuksostat może być zatem podawany jednocześnie z naproksenem bez konieczności modyfikacji dawki któregokolwiek z tych leków.⁹

Interakcje z lekami indukującymi glukuronidację

Leki silnie indukujące enzymy UGT mogą potencjalnie prowadzić do zwiększenia metabolizmu febuksostatu i w konsekwencji do zmniejszenia jego skuteczności terapeutycznej. Z tego względu zaleca się kontrolowanie stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi przez 1-2 tygodnie po rozpoczęciu leczenia silnym lekiem indukującym glukuronidację. Warto również zauważyć, że przerwanie leczenia lekiem indukującym może doprowadzić do podwyższenia stężenia febuksostatu w osoczu.¹⁰

Interakcje z innymi lekami

Kolchicyna/indometacyna – febuksostat może być podawany jednocześnie z kolchicyną lub indometacyną bez konieczności modyfikacji dawki febuksostatu lub drugiej równocześnie stosowanej substancji czynnej.¹¹

Hydrochlorotiazyd – nie jest wymagana modyfikacja dawki febuksostatu w przypadku jednoczesnego podawania z hydrochlorotiazydem.¹²

Warfaryna – nie jest konieczna modyfikacja dawki warfaryny w przypadku jednoczesnego podawania z febuksostatem. Badania u zdrowych ochotników wykazały, że podawanie febuksostatu (80 mg lub 120 mg raz na dobę) jednocześnie z warfaryną nie wpływało na farmakokinetykę warfaryny. Wskaźnik INR i aktywność czynnika krzepnięcia VII również nie uległy zmianie po jednoczesnym podawaniu febuksostatu.¹³

Leki zobojętniające sok żołądkowy – badania wykazały, że jednoczesne zażycie leku zobojętniającego sok żołądkowy, zawierającego wodorotlenek magnezu i wodorotlenek glinu, opóźnia wchłanianie febuksostatu (o około 1 godzinę) i powoduje zmniejszenie o 32% stężenia Cmax. Nie zaobserwowano jednak znaczącej zmiany wartości AUC. Z tego względu febuksostat można przyjmować niezależnie od stosowania leków zobojętniających sok żołądkowy.¹⁴

Interakcje z alkoholem

Dostępne dane kliniczne nie wskazują na bezpośrednie interakcje pomiędzy febuksostatem a alkoholem. Należy jednak pamiętać, że alkohol może mieć wpływ na stężenie kwasu moczowego w organizmie poprzez szereg mechanizmów:

• Alkohol, szczególnie piwo, zawiera puryny, które są metabolizowane do kwasu moczowego
• Etanol może zwiększać produkcję kwasu mlekowego, który konkuruje z kwasem moczowym o wydalanie przez nerki
• Alkohol może wpływać na funkcjonowanie wątroby, co może zaburzać metabolizm febuksostatu

Z punktu widzenia farmakologicznego, nie wykazano bezpośrednich interakcji farmakokinetycznych lub farmakodynamicznych pomiędzy febuksostatem a etanolem, które wymagałyby dostosowania dawki lub specjalnych środków ostrożności. Niemniej jednak pacjentom z dną moczanową zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu, szczególnie piwa, ze względu na jego wpływ na stężenie kwasu moczowego.

Tabela interakcji lekowych z febuksostatem