Dawkowanie i sposób podawania
Faxigen XL 37,5 mg 37,5 mg

Dawkowanie i sposób podawania leku Faxigen XL

Faxigen XL jest dostępny w trzech dawkach: 37,5 mg, 75 mg i 150 mg w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, twardych. Dawkowanie należy dostosować indywidualnie w zależności od wskazania, stanu klinicznego pacjenta oraz jego odpowiedzi na leczenie.¹

Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach

Epizody dużej depresji

Zalecana dawka początkowa wynosi 75 mg raz na dobę. U pacjentów niereagujących na tę dawkę można ją zwiększać stopniowo do maksymalnej dawki 375 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno następować w odstępach 2-tygodniowych lub dłuższych. W przypadkach klinicznie uzasadnionych, wynikających z ciężkości objawów, zwiększanie dawki może odbywać się w krótszych odstępach, jednak nie krótszych niż 4 dni.²

Czas leczenia powinien być wystarczająco długi, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej. Należy regularnie oceniać skuteczność leczenia, indywidualnie dla każdego pacjenta. W zapobieganiu nawrotom epizodów dużej depresji zalecana jest ta sama dawka, co w leczeniu aktywnego epizodu. Leczenie podtrzymujące powinno być kontynuowane przez co najmniej 6 miesięcy od osiągnięcia remisji.³

Zaburzenia lękowe uogólnione

Zalecana dawka początkowa to 75 mg raz na dobę. W przypadku braku odpowiedzi klinicznej, dawkę można zwiększać do maksymalnie 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się stopniowo, w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych. Leczenie powinno trwać odpowiednio długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną skuteczności terapii.⁴

Fobia społeczna

Zalecana dawka wynosi 75 mg raz na dobę. Brak dowodów na dodatkowe korzyści ze stosowania wyższych dawek, jednak w przypadku braku odpowiedzi klinicznej można rozważyć zwiększenie dawki do maksymalnie 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się stopniowo w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę i regularnie oceniać skuteczność leczenia.⁵

Lęk napadowy

W przypadku lęku napadowego zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawki 37,5 mg na dobę przez pierwsze 7 dni, a następnie zwiększenie do 75 mg na dobę. Jeśli pacjent nie reaguje na dawkę 75 mg na dobę, korzystne może być zwiększenie dawki do maksymalnie 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się stopniowo w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych. Terapia powinna trwać odpowiednio długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej.⁶

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku: Nie ma konieczności modyfikowania dawki wyłącznie ze względu na wiek pacjenta. Należy jednak zachować szczególną ostrożność podczas leczenia osób w podeszłym wieku, biorąc pod uwagę możliwe zaburzenia czynności nerek, zmiany wrażliwości oraz powinowactwa przekaźników nerwowych występujące z wiekiem. Zawsze należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę i uważnie monitorować pacjenta podczas zwiększania dawki.⁷

Dzieci i młodzież: Wenlafaksyna nie jest zalecana do stosowania w tej grupie wiekowej. Badania kliniczne u dzieci i młodzieży z epizodami dużej depresji nie wykazały skuteczności leku, a jego stosowanie w tej grupie pacjentów nie jest uzasadnione. Nie określono również skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania wenlafaksyny w innych wskazaniach u osób poniżej 18. roku życia.⁸

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby należy rozważyć zmniejszenie dawki zazwyczaj o 50%. Ze względu na zmienność osobniczą wartości klirensu, może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania. Dane dotyczące pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby są ograniczone, dlatego zaleca się zachowanie ostrożności i rozważenie zmniejszenia dawki o więcej niż 50%.⁹

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Chociaż nie jest konieczna zmiana dawkowania u pacjentów ze współczynnikiem filtracji kłębuszkowej (GFR) od 30 do 70 ml/min, zaleca się zachowanie ostrożności. U pacjentów wymagających hemodializ oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min), dawkę należy zmniejszyć o 50%. Ze względu na zmienność osobniczą wartości klirensu, może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania.¹⁰

Zarządzanie objawami odstawienia

Należy unikać nagłego przerywania leczenia wenlafaksyną. Przy zakończeniu terapii dawkę należy zmniejszać stopniowo przez co najmniej 1-2 tygodnie, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia objawów odstawienia. Okres wymagany do zmniejszenia dawki oraz stopień redukcji dawki mogą być uzależnione od dawki stosowanej przez pacjenta, czasu trwania leczenia oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. U niektórych pacjentów może być konieczne, aby odstawianie leku przebiegało bardzo powoli — przez kilka miesięcy lub dłużej.¹¹

Jeśli po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku wystąpią objawy niepożądane, których pacjent nie toleruje, można rozważyć powrót do wcześniej stosowanej dawki, a następnie kontynuować zmniejszanie dawki w wolniejszym tempie.¹²

Sposób podawania

Faxigen XL podaje się doustnie. Zaleca się przyjmowanie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu codziennie podczas posiłku, w miarę możliwości o tej samej porze dnia. Kapsułki należy połykać w całości, popijając płynem. Nie wolno ich dzielić, kruszyć, żuć ani rozpuszczać.¹³

Pacjenci otrzymujący wenlafaksynę w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu mogą zostać przestawieni na kapsułki o przedłużonym uwalnianiu po dobraniu równoważnej dawki dobowej. Na przykład, pacjenci przyjmujący 37,5 mg wenlafaksyny o natychmiastowym uwalnianiu dwa razy na dobę mogą zostać przestawieni na 75 mg wenlafaksyny o przedłużonym uwalnianiu raz na dobę. Może być jednak konieczne indywidualne dostosowanie dawki.¹⁴

Należy poinformować pacjenta, że Faxigen XL zawiera granulki, z których substancja czynna powoli uwalnia się do przewodu pokarmowego. Nierozpuszczalna część tych granulek jest wydalana i może być widoczna w kale.¹⁵

Schemat dawkowania Faxigen XL