Dawkowanie leku Enoxaparin sodium Ledraxen

Enoxaparin sodium Ledraxen jest dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce w kilku dawkach: 2000 j.m. (20 mg)/0,2 mL, 4000 j.m. (40 mg)/0,4 mL, 6000 j.m. (60 mg)/0,6 mL, 8000 j.m. (80 mg)/0,8 mL oraz 10 000 j.m. (100 mg)/1 mL. Każda ampułko-strzykawka zawiera enoksaparynę sodową w ilości odpowiadającej określonej aktywności anty-Xa w odpowiedniej objętości wody do wstrzykiwań.¹

Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów chirurgicznych

Dawkowanie enoksaparyny sodowej w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u pacjentów chirurgicznych zależy od indywidualnego ryzyka zakrzepowo-zatorowego, które należy oszacować przy użyciu zwalidowanego modelu stratyfikacji ryzyka.²

Pacjenci z umiarkowanym ryzykiem ŻChZZ: zalecana dawka wynosi 2000 j.m. (20 mg) raz na dobę we wstrzyknięciu podskórnym (SC). Wstrzyknięcie przedoperacyjne (2 godziny przed zabiegiem) w dawce 2000 j.m. (20 mg) wykazało skuteczność i bezpieczeństwo w zabiegach związanych z umiarkowanym ryzykiem. Leczenie należy kontynuować przez minimum 7-10 dni, niezależnie od stanu pacjenta, a profilaktykę utrzymać do czasu przywrócenia odpowiedniej mobilności pacjenta.³

Pacjenci z wysokim ryzykiem ŻChZZ: zalecana dawka wynosi 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę we wstrzyknięciu podskórnym, rozpoczynając najlepiej 12 godzin przed zabiegiem chirurgicznym. W przypadku konieczności wcześniejszego rozpoczęcia profilaktyki, ostatnie wstrzyknięcie należy wykonać nie później niż 12 godzin przed zabiegiem i wznowić podawanie 12 godzin po zabiegu.⁴

Szczególne przypadki przedłużonej profilaktyki:

• U pacjentów po dużych zabiegach chirurgii ortopedycznej zaleca się przedłużoną profilaktykę ŻChZZ trwającą do 5 tygodni⁵
• U pacjentów z wysokim ryzykiem ŻChZZ po zabiegach chirurgicznych w obrębie jamy brzusznej lub miednicy z powodu choroby nowotworowej zalecana jest przedłużona profilaktyka trwająca do 4 tygodni⁶

Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów internistycznych

Zalecana dawka enoksaparyny sodowej w profilaktyce ŻChZZ u pacjentów internistycznych wynosi 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę we wstrzyknięciu podskórnym. Leczenie prowadzi się przez co najmniej 6 do 14 dni, niezależnie od stanu mobilności pacjenta. Nie określono korzyści ze stosowania profilaktyki przez okres dłuższy niż 14 dni.⁷

Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej

Enoksaparyna sodowa w leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej może być podawana według jednego z dwóch schematów:⁸

• Schemat jednorazowy: 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę podskórnie – zalecany u pacjentów bez powikłań, z niskim ryzykiem nawrotu ŻChZZ⁹
• Schemat dwukrotny: 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) dwa razy na dobę podskórnie – zalecany u pacjentów z otyłością, objawową zatorowością płucną, chorobą nowotworową, nawrotową ŻChZZ lub zakrzepicą proksymalną (żyły biodrowej)¹⁰

Leczenie enoksaparyną sodową przepisuje się średnio na okres 10 dni. Należy rozpocząć leczenie doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, gdy jest to klinicznie uzasadnione.¹¹

Zapobieganie tworzeniu się skrzepów podczas hemodializy

Zalecana dawka w zapobieganiu tworzeniu się skrzepów podczas hemodializy wynosi 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) enoksaparyny sodowej. U pacjentów z wysokim ryzykiem krwawienia dawkę należy zmniejszyć:

• do 50 j.m./kg mc. (0,5 mg/kg mc.) przy podwójnym dostępie naczyniowym¹²
• do 75 j.m./kg mc. (0,75 mg/kg mc.) przy pojedynczym dostępie naczyniowym¹³

Enoksaparynę należy podawać do linii tętniczej krążenia pozaustrojowego na początku sesji dializy. Efekt jednej dawki jest zazwyczaj wystarczający na 4-godzinną sesję, jednak w przypadku zaobserwowania pierścieni fibrynowych, np. po dłuższej niż zwykle dializie, można podać dodatkową dawkę od 50 j.m. do 100 j.m./kg mc. (od 0,5 do 1 mg/kg mc.).¹⁴

Ostry zespół wieńcowy

Leczenie niestabilnej dławicy piersiowej i zawału mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST

Zalecana dawka enoksaparyny sodowej wynosi 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) co 12 godzin we wstrzyknięciu podskórnym, w skojarzeniu z leczeniem przeciwpłytkowym. Terapię należy prowadzić przez co najmniej 2 dni, a następnie do czasu ustabilizowania stanu klinicznego pacjenta, zazwyczaj przez 2-8 dni.¹⁵

Równocześnie zaleca się stosowanie kwasu acetylosalicylowego doustnie u wszystkich pacjentów bez przeciwwskazań w dawce nasycającej 150-300 mg (u pacjentów, którzy wcześniej nie otrzymywali ASA), a następnie w dawce podtrzymującej 75-325 mg/dobę przez długi okres, niezależnie od strategii leczenia.¹⁶

Leczenie świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST

Zalecane dawkowanie enoksaparyny sodowej w świeżym zawale mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST obejmuje:

1. Początkowo: 3000 j.m. (30 mg) w pojedynczym szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus)
2. Następnie: 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) podskórnie
3. Kolejne dawki: 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) podskórnie co 12 godzin (maksymalnie 10 000 j.m. (100 mg) dla każdej z pierwszych dwóch dawek podskórnych)¹⁷

Jednocześnie należy wdrożyć odpowiednie leczenie przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy podawany doustnie (75-325 mg raz na dobę), o ile nie występują przeciwwskazania. Zalecany czas leczenia wynosi 8 dni lub do czasu wypisu ze szpitala, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.¹⁸

Podczas jednoczesnego stosowania z leczeniem trombolitycznym (o swoistym działaniu na fibrynę lub bez swoistego działania na fibrynę), enoksaparynę sodową należy podać w okresie od 15 minut przed do 30 minut po rozpoczęciu leczenia fibrynolitycznego.¹⁹

Postępowanie u pacjentów poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej

Jeśli ostatnią dawkę enoksaparyny sodowej podano podskórnie mniej niż 8 godzin przed wypełnieniem balonu, nie jest konieczne podawanie dodatkowych dawek. Jeśli ostatnia dawka została podana więcej niż 8 godzin przed wypełnieniem balonu, należy podać enoksaparynę sodową w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus) w dawce 30 j.m./kg mc. (0,3 mg/kg mc.).²⁰

Szczegółowa tabela dawkowania leku Enoxaparin sodium Ledraxen

Sposób podawania Enoxaparin sodium Ledraxen

Enoxaparin sodium Ledraxen podawany jest przede wszystkim w postaci wstrzyknięć podskórnych (SC). W przypadku leczenia świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST początkową dawkę podaje się w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus), a następnie kontynuuje podawanie leku w postaci wstrzyknięć podskórnych. W trakcie hemodializy lek podaje się do linii tętniczej krążenia pozaustrojowego.²¹

Preparat jest dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, co umożliwia dokładne dawkowanie zgodnie z masą ciała pacjenta i wskazaniami klinicznymi.²²