Dawkowanie i sposób podawania
Clinimix N9G15E

Clinimix N9G15E to dwukomorowy roztwór do infuzji zawierający aminokwasy z elektrolitami oraz glukozę z wapniem, przeznaczony do żywienia pozajelitowego. Dawkowanie wymaga indywidualizacji, uwzględniając masę ciała, stan kliniczny i metaboliczny pacjenta. U dorosłych zapotrzebowanie na azot wynosi 0,16-0,32 g/kg mc./dobę (1-2 g aminokwasów/kg mc./dobę), a zapotrzebowanie energetyczne 25-40 kcal/kg mc./dobę. Maksymalna szybkość wlewu to 3 ml/kg mc./godz. (180-210 ml/godz. dla 60-70 kg), a maksymalna dawka dobowa 40 ml/kg mc. (2400-2800 ml). Produkt nie zawiera cysteiny i tauryny, dlatego nie jest zalecany dla niemowląt poniżej 2 lat, wcześniaków i noworodków, u których te aminokwasy są warunkowo niezbędne.

Kluczowe informacje o dawkowaniu leku Clinimix N9G15E

Clinimix N9G15E to roztwór do infuzji pakowany w dwukomorowe plastikowe worki, gdzie jedna komora zawiera roztwór aminokwasów z elektrolitami, a druga roztwór glukozy z wapniem. Dawkowanie tego produktu leczniczego wymaga indywidualnego podejścia, uwzględniającego szereg czynników klinicznych i fizjologicznych pacjenta.1

Dawkowanie u dorosłych

Zapotrzebowanie na azot u pacjentów dorosłych waha się od 0,16 g azotu/kg mc./dobę (około 1 g aminokwasów/kg mc./dobę) do 0,32 g azotu/kg mc./dobę (około 2 g aminokwasów/kg mc./dobę). Wartości te stanowią podstawę do ustalenia indywidualnego dawkowania.2

Zapotrzebowanie energetyczne dorosłych i młodzieży w wieku 12-18 lat mieści się w przedziale od 25 do 40 kcal/kg mc./dobę, w zależności od stanu odżywienia pacjenta oraz stopnia katabolizmu.3

Maksymalna szybkość wlewu dla Clinimix N9G15E wynosi 3 ml/kg mc./godz., co przekłada się na wartości 180-210 ml/godz. dla pacjentów o masie ciała 60-70 kg. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 40 ml/kg mc., co dla pacjenta ważącego 60-70 kg oznacza objętość 2400-2800 ml.4

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Podobnie jak u dorosłych, dawkowanie u pacjentów pediatrycznych powinno być dostosowane do indywidualnych potrzeb żywieniowych i płynowych, wydatku energetycznego, stanu klinicznego, masy ciała oraz zdolności metabolicznych. Istotne jest uwzględnienie, że z wiekiem zmniejsza się dobowe zapotrzebowanie na płyny, azot i energię.5

U dzieci poniżej 2 lat, zapotrzebowanie na azot wynosi od 0,16 g azotu/kg mc./dobę (około 1,0 g aminokwasów/kg mc./dobę) do 0,40 g azotu/kg mc./dobę (około 2,5 g aminokwasów/kg mc./dobę).6

Kwestie dotyczące aminokwasów: Clinimix N9G15E nie zawiera aminokwasów cysteiny i tauryny, które są uważane za warunkowo niezbędne dla niemowląt i dzieci poniżej 2 lat. Z tego powodu produkt ten nie jest zalecany dla wcześniaków, noworodków urodzonych o czasie oraz dzieci poniżej 2 lat.7

Dla dzieci w wieku 2 lat i powyżej, w razie konieczności, cysteina i tauryna powinny być podawane dodatkowo, zgodnie z decyzją lekarza specjalizującego się w żywieniu pozajelitowym dzieci.8

Szczegółowa tabela dawkowania Clinimix N9G15E

Parametr Pacjenci 2-3 lat Pacjenci 3-11 lat Pacjenci 12-18 lat
Szybkość wlewu (ml/kg mc./godz.) 1,7 1,7 1,7
Płyn – zalecany zakres wartości (ml/kg mc./doba) 80-120 60-100 50-80
Płyn – maksymalna dawka CLINIMIX N9G15E (ml/kg mc./doba) 40,0 40,0 40,0
Aminokwasy – zalecany zakres wartości (g/kg mc./doba) 1,0-2,5 1,0-2,0 1,0-2,0
Azot – zalecany zakres wartości (g/kg mc./doba) 0,16-0,4 0,16-0,32 0,16-0,32
Aminokwasy – maksymalna dawka CLINIMIX N9G15E (g/kg mc./doba) 1,1 1,1 1,1
Azot – maksymalna dawka CLINIMIX N9G15E (g/kg mc./doba) 0,18 0,18 0,18
Glukoza – zalecany zakres wartości (g/kg mc./doba) 2,2-8,6 1,4-8,6 0,7-5,8
Glukoza – maksymalna dawka CLINIMIX N9G15E (g/kg mc./doba) 3,0 3,0 3,0
Składnik ograniczający szybkość magnez magnez magnez

Powyższa tabela przedstawia szczegółowe wytyczne dotyczące dawkowania Clinimix N9G15E w różnych grupach wiekowych pacjentów pediatrycznych. Należy zwrócić uwagę, że magnez jest składnikiem ograniczającym szybkość wlewu we wszystkich grupach wiekowych.9

Sposób podawania Clinimix N9G15E

Clinimix N9G15E przeznaczony jest wyłącznie do jednorazowego użytku. Po otwarciu worka zaleca się niezwłoczne zużycie jego zawartości, bez przechowywania do następnej infuzji.10

Przygotowanie roztworu do infuzji

Produkt należy podawać dopiero po rozerwaniu spawu i dokładnym wymieszaniu zawartości obu komór. Po zmieszaniu roztwór powinien być przejrzysty i bezbarwny lub lekko żółty.11

Droga podania

Przy rozważaniu podania do żyły obwodowej należy wziąć pod uwagę osmolarność roztworu. Roztwory lub mieszaniny o osmolarności powyżej 800 mOsm/l powinny być podawane wyłącznie w infuzji do żyły głównej. Clinimix N9G15E ma osmolarność 845 mOsm/l, co wskazuje na konieczność podawania do żyły głównej.12

Suplementacja dodatkowych składników

W celu zapobiegania niedoborom i komplikacjom, można dodać witaminy, pierwiastki śladowe i inne składniki (włączając tłuszcze) jako uzupełnienie odżywiania, według indywidualnych potrzeb pacjenta.13

Kontrola szybkości wlewu

W trakcie rozpoczynania infuzji, szybkość wlewu powinna być stopniowo zwiększana w ciągu pierwszej godziny podawania. Należy dostosować szybkość infuzji do dawki, właściwości podawanego roztworu, całkowitej objętości płynów podawanych w ciągu 24 godzin oraz czasu trwania wlewu. Zaleca się, aby wlew trwał powyżej 8 godzin.14

Zakończenie wlewu

Aby zminimalizować ryzyko wystąpienia hipoglikemii po zaprzestaniu podawania, należy rozważyć stopniowe zmniejszanie szybkości wlewu w trakcie ostatniej godziny podawania.15

Ochrona przed światłem

Podczas stosowania u niemowląt i dzieci w wieku poniżej 2 lat, roztwór (w worku i zestawie do podawania) należy chronić przed światłem do momentu zakończenia podawania. Jest to istotny element prawidłowego podawania preparatu w tej grupie wiekowej.16

Sytuacje specjalne w dawkowaniu

W praktyce klinicznej mogą wystąpić sytuacje, w których pacjenci wymagają innych ilości składników odżywczych niż te, które są dostępne w standardowym składzie produktu Clinimix N9G15E. W takich przypadkach wszelkie korekty objętości (dawki) muszą uwzględniać wpływ na dawkowanie wszystkich pozostałych składników odżywczych produktu. Decyzje dotyczące szybkości i objętości infuzji powinien podejmować lekarz posiadający doświadczenie w żywieniu pozajelitowym i terapii płynami dożylnymi, szczególnie w przypadku pacjentów pediatrycznych.17

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl