Działania niepożądane leku Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz

Produkt leczniczy Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz (16 mg + 10 mg + 12,5 mg) to złożony lek przeciwnadciśnieniowy, zawierający trzy substancje czynne. Ze względu na jego złożony skład, profil działań niepożądanych obejmuje spektrum efektów ubocznych charakterystycznych dla każdego z komponentów. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę potencjalnych zagrożeń związanych z jego stosowaniem, uwzględniając dane dotyczące częstości występowania poszczególnych działań niepożądanych. ¹

Klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych

Dla właściwego zrozumienia skali ryzyka, działania niepożądane klasyfikowane są według następujących kategorii częstości:

• Bardzo często – występujące u co najmniej 1 na 10 pacjentów (≥1/10)
• Często – występujące u co najmniej 1 na 100, ale mniej niż u 1 na 10 pacjentów (≥1/100 do <1/10)
• Niezbyt często – występujące u co najmniej 1 na 1000, ale mniej niż u 1 na 100 pacjentów (≥1/1000 do <1/100)
• Rzadko – występujące u co najmniej 1 na 10 000, ale mniej niż u 1 na 1000 pacjentów (≥1/10 000 do <1/1000)
• Bardzo rzadko – występujące u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów (<1/10 000)
• Częstość nieznana – częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych

²

Działania niepożądane w podziale na układy i narządy

Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone

Istotnym zagrożeniem, które należy uwzględnić podczas długotrwałego leczenia hydrochlorotiazydem, składnikiem leku Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz, jest możliwość rozwoju nieczerniakowych nowotworów złośliwych skóry (rak podstawnokomórkowy i rak kolczystokomórkowy skóry). Częstość tego działania niepożądanego określono jako nieznaną. Wyniki badań epidemiologicznych wskazują na zależność między skumulowaną dawką hydrochlorotiazydu a ryzykiem wystąpienia tych nowotworów. ³

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Składniki leku mogą powodować szereg poważnych zaburzeń hematologicznych, które mogą wystąpić ze zróżnicowaną częstością w zależności od substancji czynnej. Do najpoważniejszych należą:

• Agranulocytoza – rzadko występująca przy stosowaniu hydrochlorotiazydu
• Neutropenia – bardzo rzadko występująca przy stosowaniu amlodypiny
• Leukopenia – bardzo rzadko występująca przy stosowaniu amlodypiny, rzadko przy hydrochlorotiazydu
• Małopłytkowość – bardzo rzadko występująca przy stosowaniu kandesartanu lub amlodypiny, rzadko przy hydrochlorotiazydu
• Niedokrwistość aplastyczna i zahamowanie czynności szpiku kostnego – rzadko występujące przy stosowaniu hydrochlorotiazydu
• Niedokrwistość hemolityczna – rzadko występująca przy stosowaniu hydrochlorotiazydu

⁴

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Lek może powodować znaczące zaburzenia gospodarki elektrolitowej i metabolicznej:

• Hiperkaliemia – niezbyt często występująca przy stosowaniu kandesartanu
• Hiponatremia – niezbyt często przy kandesartanie, częstość nieznana przy hydrochlorotiazydu
• Hiperglikemia – bardzo rzadko przy amlodypinie, częstość nieznana przy hydrochlorotiazydu
• Hipokaliemia – częstość nieznana przy hydrochlorotiazydu
• Hiperurykemia – częstość nieznana przy hydrochlorotiazydu
• Hipomagnezemia, hiperkalcemia, zasadowica hipochloremiczna, hipofosfatemia – częstość nieznana przy hydrochlorotiazydu
• Zwiększenie stężenia lipidów w surowicy (zwłaszcza przy dużych dawkach) – częstość nieznana przy hydrochlorotiazydu

⁵

Zaburzenia układu nerwowego

Wśród najczęstszych działań niepożądanych dotyczących układu nerwowego należy wymienić:

• Ból głowy – często występujący przy stosowaniu kandesartanu lub amlodypiny (zwłaszcza na początku leczenia)
• Zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego – często przy kandesartanie lub amlodypinie, rzadko przy hydrochlorotiazydu
• Zawroty głowy pochodzenia obwodowego (vertigo) – niezbyt często przy kandesartanie
• Senność, drżenie, zaburzenia smaku, omdlenie – niezbyt często przy amlodypinie
• Niedoczulica, wzmożone napięcie, neuropatia obwodowa, zaburzenia pozapiramidowe – bardzo rzadko przy amlodypinie
• Parastezje – bardzo rzadko przy amlodypinie, rzadko przy hydrochlorotiazydu

⁶

Zaburzenia oka

Lek może wywoływać zaburzenia widzenia (niezbyt często przy amlodypinie). Hydrochlorotiazyd może powodować:

• Nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką (częstość nieznana)
• Ostra krótkowzroczność (częstość nieznana)
• Ostra jaskra z zamkniętym kątem przesączania (częstość nieznana)

⁷

Po zastosowaniu tiazydów i leków moczopędnych o strukturze zbliżonej do tiazydów notowano przypadki nadmiernego nagromadzenia płynu między naczyniówką a twardówką z ograniczeniem pola widzenia. ⁸

Zaburzenia serca i naczyń krwionośnych

Ze względu na działanie hipotensyjne leku, należy zwrócić uwagę na następujące działania niepożądane:

• Zaburzenia rytmu serca (w tym bradykardia, częstoskurcz komorowy i migotanie przedsionków) – niezbyt często przy amlodypinie
• Kołatanie serca – często przy amlodypinie
• Zawał mięśnia sercowego – bardzo rzadko przy amlodypinie
• Nagłe zaczerwienienie, zwłaszcza twarzy – często przy amlodypinie
• Niedociśnienie – często przy amlodypinie
• Zapalenie naczyń krwionośnych – bardzo rzadko przy amlodypinie
• Niedociśnienie ortostatyczne – częstość nieznana przy hydrochlorotiazydu

⁹

Zaburzenia układu oddechowego

Stosowanie leku może wiązać się z następującymi działaniami niepożądanymi dotyczącymi układu oddechowego:

• Kaszel – często przy kandesartanie
• Zapalenie błony śluzowej nosa – niezbyt często przy amlodypinie
• Duszność – niezbyt często przy amlodypinie
• Zespół zaburzeń oddechowych, w tym zapalenie płuc i obrzęk płuc – rzadko przy hydrochlorotiazydu
• Zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS) – rzadko przy hydrochlorotiazydu

¹⁰

Zaburzenia żołądka i jelit

Do często występujących działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego należą:

• Nudności – często przy amlodypinie
• Ból brzucha – często przy amlodypinie, niezbyt często przy kandesartanie
• Niestrawność – często przy amlodypinie
• Zaburzenia żołądkowo-jelitowe – często przy hydrochlorotiazydu
• Zaparcie – niezbyt często przy amlodypinie
• Biegunka – niezbyt często przy amlodypinie
• Wymioty – niezbyt często przy amlodypinie
• Suchość w jamie ustnej – niezbyt często przy amlodypinie
• Zapalenie trzustki – bardzo rzadko przy amlodypinie, rzadko przy hydrochlorotiazydu
• Zapalenie błony śluzowej żołądka – bardzo rzadko przy amlodypinie
• Przerost dziąseł – bardzo rzadko przy amlodypinie
• Jadłowstręt (anoreksja) – rzadko przy hydrochlorotiazydu

¹¹

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Zaburzenia wątrobowe związane ze stosowaniem leku obejmują:

• Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych – niezbyt często przy kandesartanie, bardzo rzadko przy amlodypinie
• Nieprawidłowa czynność wątroby – rzadko przy kandesartanie
• Zapalenie wątroby – bardzo rzadko przy amlodypinie, rzadko przy hydrochlorotiazydu
• Żółtaczka, żółtaczka cholestatyczna wewnątrzwątrobowa – bardzo rzadko przy amlodypinie, rzadko przy hydrochlorotiazydu

¹²

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Lek może wywoływać różnorodne reakcje skórne, w tym:

• Obrzęk naczynioruchowy – bardzo rzadko przy kandesartanie lub amlodypinie
• Wysypka – niezbyt często przy amlodypinie
• Pokrzywka, świąd – niezbyt często przy amlodypinie, rzadko przy hydrochlorotiazydu
• Łysienie, plamica, odbarwienie skóry, wzmożona potliwość – niezbyt często przy amlodypinie
• Osutka – częstość nieznana przy hydrochlorotiazydu
• Złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona, obrzęk Quinckego (naczynioruchowy), rumień wielopostaciowy – bardzo rzadko przy amlodypinie
• Reakcje nadwrażliwości na światło – bardzo rzadko przy amlodypinie, częstość nieznana przy hydrochlorotiazydu
• Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka – częstość nieznana przy hydrochlorotiazydu
• Martwicze zapalenie naczyń, toczeń rumieniowaty skórny, reakcje przypominające skórny toczeń, reaktywacja tocznia rumieniowatego skórnego – częstość nieznana przy hydrochlorotiazydu

¹³

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe

Do działań niepożądanych dotyczących układu mięśniowo-szkieletowego należą:

• Ból pleców, ból stawów, ból mięśni – niezbyt często przy amlodypinie
• Obrzęk kostek – często przy amlodypinie
• Skurcze mięśni – niezbyt często przy amlodypinie

¹⁴

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Potencjalne działania niepożądane dotyczące nerek i dróg moczowych:

• Zaburzenia czynności nerek, w tym niewydolność nerek u szczególnie wrażliwych pacjentów – niezbyt często przy kandesartanie
• Zaburzenia mikcji, oddawanie moczu w nocy, zwiększona częstość oddawania moczu – niezbyt często przy amlodypinie
• Ostra niewydolność nerek – częstość nieznana przy hydrochlorotiazydu

¹⁵

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Wśród ogólnych działań niepożądanych należy wymienić:

• Obrzęk – bardzo często przy amlodypinie
• Zwiększone zmęczenie – często przy amlodypinie
• Osłabienie, astenia – niezbyt często przy amlodypinie
• Ból w klatce piersiowej, ból, złe samopoczucie, gorączka – niezbyt często przy amlodypinie

¹⁶

Badania diagnostyczne

U pacjentów przyjmujących lek mogą wystąpić zmiany w wynikach badań laboratoryjnych:

• Zwiększenie masy ciała, zmniejszenie masy ciała – niezbyt często przy amlodypinie

¹⁷

W przypadku kandesartanu obserwowano niewielkie zmniejszenie stężenia hemoglobiny. Rutynowe kontrolowanie parametrów laboratoryjnych nie jest przeważnie konieczne u pacjentów otrzymujących kandesartan. Jednak u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się okresowe kontrolowanie stężenia potasu i kreatyniny w surowicy. ¹⁸

Tabela działań niepożądanych leku Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz

Monitorowanie i nadzór nad bezpieczeństwem pacjentów

Szczególnej uwagi wymagają pacjenci z zaburzeniami czynności nerek, u których zaleca się okresowe kontrolowanie stężenia potasu i kreatyniny w surowicy. Należy również zachować ostrożność u pacjentów predysponowanych do rozwoju nowotworów skóry przy długotrwałym leczeniu hydrochlorotiazydem. ¹⁹

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:

• Al. Jerozolimskie 181C, PL-02 222 Warszawa
• Tel.: + 48 22 49 21 301
• Faks: + 48 22 49 21 309
• Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

²⁰

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. ²¹